അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം – 8

മലയാളം കമ്പികഥ – അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം – 8

ഇതിനു മുന്‍പിലത്തെ പാര്‍ട്ട്‌ കള്‍ വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

രാവിലെ വളരെ വൈകിയാണ് എഴുന്നേറ്റത്. എഴുന്നേറ്റ് ചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ല. മാലതി ചെറിയമ്മ എഴുന്നേറ്റ് പോയതുപോലെ ഞാനറിഞ്ഞില്ല. വാതിൽ ചാരിയിട്ടേയുള്ളു, ഞാൻ നഗ്നനായി ഒരു പുതുപ്പു മാത്രം ചുറ്റി കിടക്കുന്നു. ഇന്നലത്തെ പൊരിഞ്ഞ കളിയിൽ എന്റെ റിലയെല്ലാം പോയി കിടക്കുകയാണ്. കുറച്ച് നേരം കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു, ഇനി ഒന്ന് കുളിച്ചാലേ എല്ലാം ഒന്ന് ശെരിയാകൂ.

ഞാൻ മെല്ലെ മെല്ലെ ബാത്‌റൂമിൽ കയറി ഒരു കുളി പാസ്സാക്കി. നല്ല തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ചതും ക്ഷീണമെല്ലാം പോയി. കുളിയും എല്ലാ പരിപാടികളും കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി. സമയം ഏതാണ്ട് പത്തു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഞാൻ മുകളിലെ എല്ലാ മുറിയിലും നോക്കി പെൺപടയെല്ലാം താഴെയാണെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ മേലെ വരാന്തയിൽ നിന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ താഴോട്ടിറങ്ങി, ഗോവണിയിറങ്ങി ഉമ്മറത്ത് നിന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ശ്രീലേഖ ഇളയമ്മയും അമ്മയും കൂടി നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. അവർ ഉമ്മറത്ത് കയറി എന്നെ കണ്ടതും

അമ്മ : നീ ഇപ്പൊ എഴുനേൽക്കുന്നുള്ളു? നേരത്രെയായെന്നു വല്ല നിശ്ചയുണ്ടോ?

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്… നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു…

അമ്മ : ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടതാണ്… പിന്നെ മാലതിയാ ഉറങ്ങിക്കോട്ടെയെന്നു പറഞ്ഞത്… ഇന്നിപ്പോ വല്യ പണിയൊന്നും ഇല്ല്യല്ലോ അപ്പൊ പിന്നെ ഉറങ്ങിക്കോട്ടെയെന്നു ഞാനും കരുതി. നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ??

ഞാൻ : ഇല്ല…

അമ്മ : എന്നാ അടുക്കളയിലോട്ടു വാ… ഞാനെടുത്തു തരാം…

അമ്മ അടുക്കളയിലേക്കു നീങ്ങി.

ശ്രീലേഖ : എന്താടാ നിനക്ക് ഇത്ര വല്യ ക്ഷീണം?

ഞാൻ : ഇന്നലെ ഞാൻ ദേവകി ചെറിയമ്മേടെ കൂടെയായിരുന്നു. എന്നെ തളർത്തി കളഞ്ഞു… അല്ലാ എവിടെ എന്റെ സീത ചെറിയമ്മ??

ഇതുപോലത്തെ അടിപൊളി കമ്പി കഥകൾ വായിക്കാൻ www.kambi.pw ഈ സൈറ്റ് ൽ വന്നാൽ മതി .........

ശ്രീലേഖ : അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടാകും.

ഞാൻ : എന്തായി അവരുടെ വിഷമം ഒക്കെ മാറിയോ??

ശ്രീലേഖ : അതൊക്കെ ഞാൻ മാറ്റിയെടുത്തു. ഇന്നലെ ഞങ്ങൾ രാത്രി ഒരുപാടു സംസാരിച്ചിരുന്നു. അപ്പൊ നിന്റെ കാര്യവും സംസാരിച്ചു.

ഞാൻ : എന്താ എന്നെ കുറിച്ചു സംസാരിച്ചത്?
ഞാൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

ശ്രീലേഖ : നീയുമായി ഉണ്ടായ സംഭവം അവളെന്നോട് പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ഞാൻ ഇടക്ക് അവളോട്‌ പറയും ” അജിയെ പോലെ ഒരുത്തനെ കിട്ടിയത് ഭാഗ്യമാണെന്ന്, എനിക്ക് അതുപോലെ ഒരെണ്ണം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ” എന്ന്..

ഞാൻ : അപ്പൊ ചെറിയമ്മ എന്ത് പറയും?
ശ്രീലേഖ : അതൊക്കെ തെറ്റല്ലേ എന്ന്… അപ്പൊ ഞാൻ പറയും ഇതൊക്കെ എല്ലായിടത്തും നടക്കുന്നതാണെന്ന്… പലയിടത്തും അത് കാമത്തിന്റെ പേരിലാണെങ്കിൽ നിന്നോടുള്ള സ്‌നേഹംകൊണ്ടാ അജിയങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന്. ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് അവളുടെ മനസ് മാറ്റാനാ ഞാനിപ്പോൾ ശ്രമിക്കുന്നത്.

Kambikathakal:  പുശ്പലത ചേച്ചി

ഞാൻ : അപ്പൊ ഇളയമ്മ വെറുതെയിരുന്നു സുഖിക്കുകയല്ല… ഭയങ്കര പ്ലാനിങ് ആണല്ലോ… ഞാനിനി ഒരിക്കലും സീതയെ കിട്ടില്ലെന്ന്‌ കരുതിയാ ഇരിക്കുന്നത്…

ശ്രീലേഖ : അതൊക്കെ കിട്ടും മാത്രമല്ല… നമ്മൾ മൂന്ന് പേരുംകൂടി ഒരുകളി കളിക്കുകയും ചെയ്യും…

ഞാൻ : അതൊക്കെ എങ്ങനെ?

ശ്രീലേഖ : ഇപ്പൊ ഞാൻ എന്ത് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും അവൾ കേൾക്കും. അതുകൊണ്ട് എനിക്കും നിന്നിൽ നിന്നുള്ള സുഖമറിയണമെന്നു ഞാൻ പറയും, അവളെ സമ്മതിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. അവളെ വരുതിയിൽ വരുത്താനുള്ള എല്ലാ വഴികളുമുണ്ട് നീയൊന്നു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തുനിന്നാൽ മതി.

ഞാൻ : ഞാൻ എന്തിനും റെഡി…

ശ്രീലേഖ : പിന്നെയെന്തായി നളിനിയുടെ കാര്യം… പണ്ടെനിക്ക് ഒരുപാടു ചെയ്തു തന്നിട്ടുള്ള പെണ്ണാ… നമ്മൾ സീതയിലുപയോഗിച്ച മരുന്ന് വെച്ച് ഒന്ന് മുറുക്കിയാൽ നാളെ അവളെ നിന്റെ കയ്യിലുണ്ടാകും…

ഞാൻ : അതൊന്നും വേണ്ട… എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സ്നേഹത്തിന്റെ വഴിയുണ്ട് ഞാനതൊന്നു നോക്കട്ടെ… നടന്നില്ലെങ്കിൽ ഇളയമ്മ ഒന്ന് സഹായിക്കേണ്ടി വരും.

ശ്രീലേഖ : നീ പറഞ്ഞാൽ മതി…

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്… പിന്നെ ഇപ്പൊ എവിടുന്നാ ഈ രാവിലെ അമ്മയുമായി?

ശ്രീലേഖ : രാവിലെ തന്നെ നിന്റമ്മയെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി കണ്ടപ്പോൾ സഹിച്ചില്ല… ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ നിന്റമ്മ മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്… പാവം ഈ വയസ്സാം കാലത്ത് അതിനെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യണോ…

ശ്രീലേഖ : ഓഹ് അവനു വല്യ അമ്മ സ്നേഹം വന്നിരിക്കുന്നു… ഈ വയസ്സായ ഞങ്ങളെയൊക്കെ നിനക്ക് സുഖിപ്പിക്കാം. പാവം അതും ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയല്ലേ അതിനും ഉണ്ടാകില്ലേ ആഗ്രഹങ്ങൾ…

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്… ശെരി ശെരി… ഞാൻ പോയി വല്ലതും കഴിക്കട്ടെ…
ഞാനും ഇളയമ്മയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിരിഞ്ഞു. ഞാൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്കു പോയി. അടുക്കളയിൽ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോൾ സീത ചെറിയമ്മയും നളിനി ചെറിയമ്മയും എന്തോ സംസാരിച്ചു കരിക്കറിയുന്നുണ്ട്. ഞാനവിടെ ചെന്നിരുന്നതും അമ്മ ചായയും കടിയും കൊടുന്നു വെച്ചു. നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടു ഞാൻ നല്ലവണ്ണം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ചായകുടിച്ചതിനു ശേഷം ഞാൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഉടനെ മാലതി എന്റെ പുറകെ വന്ന് എനിക്കൊരു ഗ്ലാസ്‌ പാലു തന്നു.

ഞാൻ : ഇതെന്താ പാലൊക്കെ??

മാലതി : ഇത് കുടിക്കു കുട്ടീ.. ക്ഷീണം ഒന്നും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനാ…

ഞാൻ : എന്നാ കുറച്ച് എന്റെ മാലതിക്കുട്ടി കുടിക്കു…

മാലതി : ഇവിടെ ആകെ ആൾകാരാ… ആരെങ്കിലും കാണും…

ഞാൻ മുന്പോട്ടു അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഇടനാഴിയിലേക്ക് നടന്നു. എന്റെ പിന്നാലെ മാലതിയും വന്നു.

ഞാൻ : ഇനി കുടിക്കു…

മാലതി ഗ്ലാസിൽ നിന്നും കുറച്ച് നുണഞ്ഞു ഗ്ലാസ്‌ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഞാൻ ഒറ്റവലിക്ക് പാലുമുഴുവൻ കുടിച്ചു തീർത്തു ഗ്ലാസ്‌ തിരികെ കൊടുത്തു. മാലതി സന്തോഷംകൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്കു പോയി.

Kambikathakal:  അമ്മയുടെ കുളിതെറ്റിച്ച വൈദ്യന്റെ പച്ചമരുന്ന്

ഞാൻ മുറ്റത്തിറങ്ങി മുത്തുവിനോട് കുറച്ച് നാരങ്ങ മിട്ടായി വാങ്ങി വരാൻ പറഞ്ഞയച്ചു. എന്നിട്ട്‌ ഞാൻ നേരെ മുകളിലേക്ക് പോയി. നേരെ നളിനി ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി ചെന്നു. അവിടെ ചെറിയമ്മേടെ ആ പഴയ പെട്ടി തുറന്ന് ദേവകി പറഞ്ഞതനുസരിച്ചു ഞാൻ കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ കൈക്കലാക്കി. എന്നിട്ട്‌ താഴോട്ടിറങ്ങി മുത്തുവിനെ കാത്തിരുന്നു.

അതികം വൈകാതെ മുത്തു നാരങ്ങ മുട്ടായിയുമായി വന്നു. ഞാൻ അത് വാങ്ങിവെച് നേരെ പറമ്പിലേക്കിറങ്ങി. പറമ്പിൽ എല്ലാം സെറ്റ് ചെയ്തതിനു ശേഷം ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ വന്നു. എന്നിട്ട്‌ ഞാൻ ദേവകി ചെറിയമ്മയെ വിളിച്ചു, എന്നിട്ടൊരു മടക്കിയ കടലാസ് കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു, ഇത് നളിനി ചെറിയമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുക്കാൻ.

ദേവകി ചെറിയമ്മ അത് അനിതയുടെ മോന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ടു നളിനിക്ക് കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഇതെല്ലാം ഒളിഞ്ഞു നിന്നു വീക്ഷിക്കുനുണ്ടായിരുന്നു. ആദിത്യൻ ആരും കാണാതെ ആ കടലാസു നളിനിക്ക് കൊണ്ടു കൊടുത്തു എന്നിട്ട്‌ അവിടുന്ന് ഓടിപോയി. നളിനി ആ കടലാസു തുറന്ന് വായിച്ചു. അത് വായിച്ചതും അവളുടെ മുഖത്തു ഒരു അമ്പരപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്തോ ഒരു വെപ്രാളം അവളിൽ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
അതിൽ എഴുതിയിരുന്നത് ” നിനക്കോർമയുണ്ടോ ഞാൻ ആദ്യമായി നിന്നെ വന്നു കണ്ട ഞാവലിനെ ചുവടു. അവിടെ നിനക്കായി ഞാനൊരു സമ്മാനം കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്… വേഗം വാ – ബാലു “

ഇതാണാ വെപ്രാളത്തിന്റെ കാരണം, അപ്രതീക്ഷിതമായി ബാലു എന്ന പേര് കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെയൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ നളിനിക്കായില്ല. പഴയ ഓർമ്മകൾ എല്ലാം അവളിലേക്ക്‌ തിരികെ വന്നു, നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. കറിക്കരിഞ്ഞിരുന്ന മുറം താഴെ വെച്ചു നളിനി എഴുന്നേറ്റ് പിന്നാമ്പുറത്തേക്കു പോയി. ഞാനും ഉമ്മറത്തുകൂടി വീടിന്റെ പിറകിലേക്ക് വന്നു.

ഞാൻ പിന്നാമ്പുറത്തേക്കു എത്തിയതും നളിനി പറമ്പിലേക്കിറങ്ങി നടന്നിരുന്നു. ഞാൻ അവളറിയാതെ ഒരു സുരക്ഷിത ദൂരത്തിൽ അവളെ പിന്തുടർന്നു. അവളുടെ ആ നടപ്പ് അവസാനിച്ചത് പറമ്പിലെ ഞാവലിനെ ചുവട്ടിലാണ്. അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ മറ്റൊരു കത്ത് അവിടെ വെച്ചിരുന്നു. നളിനി ആ കടലാസ് തുറന്ന് വായിക്കാൻ തുടങ്ങി.

” ഈ ഞാവൽ ചുവടും ഇവിടുന്നു പെറുക്കി കഴിച്ച ഞാവൽ പഴങ്ങളും നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ സാക്ഷികളാണ്. കാലമെത്രെ കഴിഞ്ഞാലും നമ്മൾ ഒന്നുചേർന്നതിനു വേണ്ടി അവർ കാത്തിരിക്കും. നിനക്ക് മഞ്ചാടി മണികൊണ്ടൊരു മാല തരാമെന്നു പറഞ്ഞതോർമ്മയുണ്ടോ… ആ മഞ്ചാടി മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഞാൻ വെച്ചിട്ടുണ്ട്… വാ… വന്നെടുത്തോ.. – ബാലു “

നളിനി ഈ കത്ത് വായിച്ച് നെഞ്ചോടു ചേർത്തുപിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നോക്കി കൊണ്ടു കിതച്ചു. മാലതി അവിടെ നിന്നും നടന്ന് മഞ്ചാടിയുടെ ചുവട്ടിലെത്തി. മഞ്ചാടിയുടെ ചുവട്ടിലെ പൊതിയിൽ അവളെ കാത്തിരുന്നത് കുന്നികുരുവും മഞ്ചാടിയും ചേർന്ന് ഉണ്ടാക്കിയ ഭംഗിയുള്ള ഒരു മാലയായിരുന്നു. ഈ മാല യഥാർത്ഥത്തിൽ ബാലു നളിനിക്ക് സമ്മാനിച്ച മാലതന്നെയായിരുന്നു.

Kambikathakal:  മൈക്കിൻ്റെ തുടക്കം

ഈ സന്ദർഭത്തിലെ വൈകാരിക നിമിഷങ്ങളുടെ ആഴം കൂട്ടാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാനിതു ചെയ്തത്. നളിനി പൊതി തുറന്ന് മഞ്ചാടി മാല പുറത്തെടുത്തു നല്ല വണ്ണം നോക്കി. ആ മാല കണ്ടതും നളിനിയുടെ ഉള്ളിലെ വീർപ്പുമുട്ടലെല്ലാം കണ്ണീരായി പുറത്ത് വന്നു. അവളുടെ ആകാംഷ കൂടി കൂടി വന്നു. ബാലുവിനെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ അവൾ തിടുക്കം കൂട്ടി. നളിനി ആ കത്ത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ നേരെ കുളക്കടവിലേക്ക് ഓടി. ആ കത്തിൽ എഴുതിയിരുന്നത്..
” നിനക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട നാരങ്ങ മിട്ടായിയുമായി ഒരുപാടു സംസാരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ ഞാൻ കുളക്കടവിൽ നിന്നെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. – ബാലു “

ഞാൻ കുളപ്പടവിൽ ഒരു കല്ലിൽ ഒരിലയിൽ നിറച്ചു നാരങ്ങ മിട്ടായി വെച്ചു എന്നിട്ട്‌ ഞാൻ ഒരു ഭാഗത്തേക്ക്‌ നീങ്ങി നിന്നു. നളിനി കുളക്കടവിലേക്കു ഓടി കിതച്ചു കൊണ്ടു വന്നു. അവൾ പടവുകൾ ഇറങ്ങി നാരങ്ങ മിട്ടായി മുഴുവൻ കയ്യിലെടുത്തു. നളിനി മിട്ടായി കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിന്നു കരയുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കർ പതുക്കെ അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് നടന്നടുത്തു. പിന്നിൽ നിന്നും അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

നളിനി ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ധാരയായി അഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ കണ്ണിലേക്കു തന്നെ നോക്കി ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കുരുങ്ങി. നളിനി എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു എന്നെ കുലുക്കികൊണ്ടു ചോദിച്ചു…

നളിനി : നീയാണോ…?

നീയാണോ..???? എന്തിനാണ്…. എന്നെ പൊട്ടിയാക്കിയത്…. എല്ലാം മറന്ന എന്നെ എന്തിനാ വെറുതെ….

നളിനി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ : ഒരിക്കലും ബാലുവാകാൻ എന്നെകൊണ്ട് കഴിയില്ല… ഈ ലോകത്താരെകൊണ്ടും കഴിയില്ല… പക്ഷെ ഈ വീട്ടിൽ ഉള്ള കുറച്ച് ദിവസങ്ങളിൽ നിങ്ങളെ ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിച്ചു നിറുത്താനാണ് ഞാനതു ചെയ്തത്… ബാലുവിനെ ഓർക്കാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഈ വീട്ടിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ കഴിയില്ല… വേദനയുള്ള ഓര്മകള്ക്കൊപ്പം കുറച്ചുസന്തോഷം കൂടിയായിക്കോട്ടെ എന്നെ ഞാൻ കരുതിയുള്ളൂ…

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Download This Full Story PDF