മലയാളം കമ്പികഥ – അനിതയുടെ സുഖം – 7
എനിക്ക് എന്നോടു തന്നെ അഭിമാനം തോന്നി, എന്നാലും എനിക്കെങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു അവരെ കൊണ്ടു സമ്മതിപ്പിക്കാൻ. ഒരു കുടുമ്പം തകരുന്നതിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടുത്തിയില്ലെ അന്നു. വൈകീട്ട് ഞാൻ അവരുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു. മൂന്നു പേരും ഇന്ന് ചായ കൂടിക്കുന്നു. ഒന്നും സംസാരിക്കുന്നില്ല. എനിക്കു് കാര്യത്തിന്റെ പിടി കിട്ടി എന്നറിഞ്ഞു കൊണ്ടോ എന്തൊ, റോയി എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്കു പോയി. ഞാൻ വിസമ്മച്ചിയുടെ അടുത്തേക്കു നീങ്ങിയിരുന്നു.
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
എന്റെ വത്സമച്ചി, ഇനി ഇങ്ങിനെ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കാതെ കഴിഞ്ഞതു കഴിഞ്ഞു. നിങ്ങൾ മാത്രമല്ലെ അറിഞ്ഞുള്ളൂ. ഇനി നാട്ടുകാരെ അറിയിക്കുണ്ട്. ചിന്നെ, ഇവളുടെ മസ്സാജ് ചാർലറിൽ ഇപ്പൊ നോയി പോയി, നാളെ നമ്മളെ അറിയുന്ന വേറെ ആരെങ്കിലും പോയി സുജാതയെ കണ്ടാൽ എന്തു ചെയ്യും? അയാൾ അവന്റെ കാര്യം സാധിക്കുകയും ചെയ്യും നമ്മളെ നാറ്റിക്കുകയും ചെയ്യും ഇല്ലേ. അതു കൊണ്ടു് എന്റെ അമ്മച്ചി, ഇനി അതു മറക്കു.
അതൊക്കെ ശരി തന്നെ മോളെ, എന്നാലും എനിക്കതങ്ങ് മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. മാത്രമല്ല. ഇനി എങ്ങിനെ ഇവ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ആങ്ങളയും പെങ്ങളുമായി കാണും. രണ്ടു ചേർക്കും തമ്മിൽ ബഹുമാനം ഉണ്ടാവുമൊ? അവരുടെ ശബ്ധം വിറചുവൊ? കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞുവൊ?
അവരു ചേച്ചിയും അനിയനുമായി കാണണ്ട, അവർക്കൂ ഇഷ്ടമുള്ള പോലെ ജീവിക്കട്ടെ. അവരു വത്സമച്ചിക്ക് ചീത്തപ്പേരൊന്നും വരുത്തി വച്ചില്ലല്ലൊ?. എന്റെ വായിൽ പെട്ടെന്നു് വന്നതു് ഞാൻ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.
എന്താ മോളേ നീ വിവരല്ലത്തോരെ പോലെ സംസാരിക്കുന്നത്. ഒരമ്മയുടെ മക്കള് തമ്മില ഭാര്യേം ഭർത്താവിനം പോലെ ജീവിക്കേ? നാട്ടുകാരറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിചിരുന്നിട്ടെന്താ കാര്യം? ഞാൻ പിന്നെ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല.
എന്റെ വസമച്ചി, നമ്മളെന്താ നാട്ടുകാരോടു പറയാൻ പോവാണൊ, സുജാതയും റോയിയും ഇപ്പോൾ ആങ്ങളയും പെങ്ങളേയും പോലല്ല ജീവിക്കുന്നതു. അവര് തമ്മിൽ പണ്ണാറുണ്ട് എന്നു. എന്റെ വായിൽ പെട്ടെന്ന് വീണതു് കമ്പി വാക്കാണ്.
പണ്ണുകയോ ? മോളെ നീ ആളു കൊള്ളാമല്ലൊടി, നീ ഇതൊക്കെ എവിടുന്നു പടിച്ചു.?
അതൊന്നും വത്സമ്മച്ചി ചോതിക്കണ്ട. അതൊക്കെ ഓഫീസിലെ മലയാളി പെണ്ണുങ്ങളിൽ നിന്നു പടിച്ചത.
പിനെ എന്തോ കൂടുതൽ ഒന്നും ചോതിച്ചില്ല. ഞാനും വിളഞ്ഞ വിത്താണെന്നു മനസിലാക്കി കാണും.
ചേ, എന്നാലും. വസമ്മച്ചി പിന്നേയും എന്തോ പിറുപിറുത്തു.
ഞാൻ വിസമ്മച്ചിയുടെ തോളിൽ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ പോലെ കൈയിട്ടു. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു. അതൊന്നും സാമല്ല്യ എന്റെ വസമ്മച്ചി. ഇതൊക്കെ ഇപ്പൊ എല്ല. ഇടത്തും നടക്കുന്നത് ആരും അറിയുന്നില്ലാണ് മാത്രം. സ്വന്തം അച്ചൻ മകളെ വെറുതെ വിടുന്നില്ല എന്നിട്ടാണൊ, ചേച്ചിയും അനിയന്നു? എന്റെ വത്സമ്മച്ചി, ഇതു കലികാലമാണ്. ഇപ്പൊ, അമ്മയും മകനും, ആങ്ങളേയും പെങ്ങളും, അച്ചന്നും മകളും, അങ്ങിനെ ബന്ധം ഒന്നുമില്ല. സ്വന്തോം ബസോം ഒക്കെ ഇപ്പൊ പേരിനു മാത്രമെ ഉള്ളൂ. ഞാൻ വായിൽ തോന്നിയ ഒരു നുണ അടിച്ചു കലക്കി.
ഇതെല്ലാം കട്ട്, സുജാത, പുഞ്ചിരിച്ചു. ഒപ്പാം വത്സമച്ചി കാണാതെ ഏക്ഷൻ കാണിച്ചു നിന്നെ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന മട്ടിൽ,
ഞാൻ കൂറച്ചു നേരം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നു എന്നിട് സുജാതയേയും കൊണ്ടു പുറത്തിറങ്ങി.
അനിതേ, നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എന്നേയും റോയിയേയും അമ്മച്ചി ഇനി സംശയത്തോടെ മാത്രമേ കാണു. അപ്പൊ എന്തു ചെയ്യും?
ഒറ്റ വഴിയേ ഉള്ളൂ. നിന്റെ അമ്മച്ചിയെ വളക്കുക. ഞാൻ ഉടനെ പറഞ്ഞു. ചേ, നീ എന്താടി പറയുന്നതു അമ്മച്ചിയേ വളക്കാനൊ, എങ്ങിനെ, എന്തിന്?
എടി മരക്കഴുതെ, ഏതായാലും നിന്റെ അനിയന് ഇനി നിന്നെ സ്വന്തം ചേച്ചിയായി കാണാൻ ആവില്ല. നിനക്കും അവനെ അനിയനായി കാണാൻ കഴിയില്ല. അമ്മച്ചിയില്ലാത്ത സമയം നോക്കി ഒന്നു പണ്ണാൻ തോന്നു. അതു നിന്റെ അമ്മച്ചിക്കറിയാം. അതിനു നിന്റെ അമ്മച്ചി സമ്മതിക്കുമൊ? അതിന് ഒരു വഴിയേ ഉള്ളൂ. നിന്റെ അമ്മച്ചിയേ വളക്കുക.