സ്നേഹയുടെ ചേഞ്ച് 2
Snehayude Cheange 2 | Author : Johnykuttan
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
മുമ്പ് വായിക്കാത്തവർ മുകളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന previous part ഭാഗത്ത് അമർത്തി മുൻപത്തെ ഭാഗം വായിക്കുക. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് സംക്ഷിപ്തരൂപം ആണ് വായിക്കാൻ വേണ്ടതെങ്കിൽ നേരെ ലാസ്റ്റ് പേജ് പോയി നോക്കുക… ഇനി അതും വേണ്ടെങ്കിൽ നേരെ കഥയിലേക്ക് കയറിക്കോ… കണ്ടിന്യൂയിറ്റി ഒക്കെ കഥ വായിക്കുമ്പോഴും മനസ്സിലാക്കാൻ ആകും…
അങ്ങനെ ശരത്തും സ്നേഹയും ഉച്ചഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു പാത്രങ്ങളെല്ലാം കഴുകി വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി… അവർ തമ്മിൽ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ശരത് അവളെ നോക്കി ഇടയ്ക്കിടെ അർത്ഥ ഗർഭമായി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… താൻ മുൻപത്തെ പ്രാവശ്യം അവിഹിതത്തിനു പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ തന്നെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാനാണ് ശരത്ത് ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് സ്നേഹക്ക് അറിയാം. അതു കൊണ്ട് അവളും അർത്ഥഗർഭമായ പലപല ആക്ഷൻ കൊണ്ടും ചിരി കൊണ്ടും “പറയാം ” എന്നു സൂചിപ്പിക്കുകയും അതേസമയം അവനെ കൂടുതൽ കൊതി പിടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുവന്നു… ഒടുക്കം പറഞ്ഞും പിടിച്ചു രണ്ടുപേരും ബെഡ്റൂമിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ സ്നേഹ മുള്ളനായി ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി…അവൾ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ തന്നെ ശരത്ത് കട്ടിലിൽ തന്നെയും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയാണ്… അവൾ വന്നു അവന്റെ അടുത്തിരുന്നു…
സ്നേഹ “ചേട്ടാ എനിക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷീണം… ഒന്ന് ഉറങ്ങിയാലോ?”
ശരത്ത് “അടി കിട്ടും പെണ്ണെ നിനക്ക്.. ഇത്രയും നേരം നിർത്തി മനുഷ്യനെ കൊതിപ്പിച്ചതും പോരാ…”
സ്നേഹ “ഉറക്കം വരുന്നു ശരത്തേട്ടാ…”.
ശരത് “ഉറക്കം ഒക്കെ താനെ മാറും നീ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ…ഉമ്മ്…നീ വേഗം പറ… സമയം പറയുകയാണെങ്കിൽ അന്നു ഞാൻ നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ നീ മേക്കപ്പ് പോകും എന്നു പറഞ്ഞ് വേഗം സാരിയും വാരിചുറ്റി കൊണ്ട് പോയി.. ആ പോക്ക് എങ്ങോട്ടായിരുന്നു? അപ്പോൾ തൊട്ട് ബാക്കി അങ്ങോട്ട് പറ…”
സ്നേഹ ആലോചിച്ചും കൊണ്ട്,… “അപ്പോ പോയത് എന്നത്തേതും പോലെ നമ്മുടെ മെട്രോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ആണ്… അവിടെനിന്നും അടുത്ത ചെയ്ഞ്ചിങ് സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി യുപി ബോർഡറിലേക്ക് ഉള്ള ഒരു മെട്രോയിൽ കയറി പോയി… ( അവൾ ശരത്തിനോട് പറഞ്ഞ സ്റ്റേഷൻ ഒന്നും ഇവിടെ ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അത് തൽക്കാലം ശരത്ത് മാത്രം അറിഞ്ഞോട്ടെ)”. അവിടെ അവൻ എന്നെ കാത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അവന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി അവൻ താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലേക്ക് പോയി…”
ശരത് “നീ മുഖം മറച്ചിരുന്നോ?”
സ്നേഹ “ഹേയ് ..എന്തിന്? മുഖം മറയ്ക്കുമ്പോഴാ ആളുകൾക്ക് വേണ്ടാത്ത സംശയം ഒക്കെ ഉണ്ടാവുന്നത്…ഞാൻ നല്ല കൂൾ ആയി ഇരുന്നു…ആ…പിന്നെ ചേട്ടാ… ആ ഭാഗത്തൊക്കെ പാവപ്പെട്ട ആളുകൾ ആണ് അധികവും താമസിക്കുന്നത്… കുറച്ചുപേർ ഇടത്തരക്കാർ…മിക്കവരും കാലത്ത് തന്നെ ജോലിക്കും സ്കൂളിലേക്കുംഒക്കെ പോകും.. വീട്ടിലിരിക്കുന്നവർ വളരെ അപൂർവമാണ്… സ്കൂളിൽ പോകാത്ത കുട്ടികളെ നോക്കാൻ ഒരു ഡേ കെയറും അവിടെ ഉണ്ട്…”
ശരത്ത് “ഇത്രയും കാര്യങ്ങളൊക്കെ നീ ആ ഒറ്റ യാത്രയിൽ മനസ്സിലാക്കിയോ?”
സ്നേഹ “അന്നത്തെ യാത്രയിൽ അല്ല…അതിനു മുൻപും മൂന്നുനാലു പ്രാവശ്യം അവിടെ പോയിട്ടുണ്ടല്ലോ… പിന്നെ അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പലപ്പോഴായി എനിക്ക് അവൻ പറഞ്ഞു തന്നതാണ്”…
ശരത്ത് “അല്ല… നിങ്ങൾ ആകെ മൂന്നുനാലു പ്രാവശ്യം മാത്രമേ കൂടിയിട്ടുള്ളൂ?”
സ്നേഹ. “അത് അവന്റെ വീട്ടിൽ പോയതിന്റെ കാര്യമാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്… അല്ലാതെ ഞങ്ങൾ ലോഡ്ജിൽ മുറിയെടുത്തും ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു പോയി പുറത്തുവെച്ചും ഒക്കെ കൂടിയിട്ടുണ്ട്…”
ശരത് “അതുശരി…അപ്പോ വീണ്ടും കൺഫ്യൂഷൻ ആയി…”
സ്നേഹ “ഏതാ ആദ്യം പറഞ്ഞു തരേണ്ടത് എന്നല്ലേ?”