കണ്ടു കണ്ടങ്ങിരിക്കണം
Kandu Kandangirikkanam | Author : Baala
കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രഘുവും രമ്യയും കൂട്ടായി എടുത്ത തീരുമാനമാണ് മൂന്ന് കൊല്ലത്തേക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ വേണ്ടെന്നത്..
കാക്കക്കാലിന്റെ മറ പറ്റി പ്പോലും ഇരുവരും തിമിർത്ത് പണ്ണി ക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മറ്റൊന്നും അവർ ആലോചിച്ചില്ല..
എന്നാൽ കൊല്ലം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞത് മുതൽ നാട്ടിൽ കുശുകുശുപ്പ് തുടങ്ങി…,
“ഡോക്ടർമാരെ ആരേം കാണിച്ചില്ലേ…?”
“ആർക്കാ… കുഴപ്പം… പുള്ളിക്കാരനാ…?”
” കണ്ടാൽ പറയുമോ… മച്ചി ആരിക്കും…”
” ഇനി പോലീസ് കാരൻ വിജയന്റെ കൂട്ട് വല്ലോ മാന്നോ..? മുള്ളാനും വേണ്ടിയെ ഉള്ളത്രേ…”
“ഇനി ഇതൊക്കെ പറയാൻ… അവൾക്ക് സാമാനം ഉണ്ടെന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്?”
നാട്ടിൽ രമ്യയെയും രഘുവിനേയു ചുറ്റിപ്പറ്റി ആളുകൾ കൊണ്ടാടി…
(
ഇടക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ മറന്നു… രഘുവും രമ്യയും ഹൈസ്കൂൾ അധ്യാപകരാണ്
മുപ്പതി നോട് അടുത്തിട്ടും കല്യാണം കഴിക്കാതെ ഇരുന്ന രഘു പുതുതായി ജോലിക്ക് എത്തുന്ന ടീച്ചർമാരിലാണ് പ്രതീക്ഷ പുലർത്താറ്…
സ്റ്റൈലായി കണ്ണെഴുതി ഭംഗിയായി ത്രെഡ് ചെയ്ത കൂട്ടു പുരികം.. പൊക്കിളിന് താഴെ സാരി കുത്തി വന്ന പെണ്ണ് പ്രഥമ ദർശനത്തിൽ തന്നെ രഘുവിനെ കമ്പിയടിപ്പിച്ചു…
സീത്രു സാരിയിലൂടെ ദൃശ്യമാവുന്ന പൊക്കിളിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയാണെന്ന് അന്നാണ് രഘു മനസ്സിലാക്കിയത്..
വികാരവിവശനായ രഘു മര്യാദ വെടിഞ്ഞു പോലും പിന്നെ തുറിച്ച് നോക്കിയത് അമ്മിഞ്ഞ ച്ചാലിലെങ്ങാൻ താലി മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നോ എന്നായിരുന്നു..
വെരുകിനെ പോലെ കിടന്നു വെരകിയ രഘുവിനെ സഹായിച്ചത് വാസന്തി ടീച്ചറാ…
“ഇനിയും ഇങ്ങനെ പെണ്ണിന്റെ മാറിലോട്ട് തുറിച്ച് നോക്കണ്ട…. മാഷേ.. രമ കെട്ടീതല്ല…”
കള്ളച്ചിരിയോടെ വാസന്തി ടീച്ചർ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് രഘുവിന് ആശ്വാസമായത്….
പിന്നെല്ലാo എടുപിടീന്നായിരുന്നു… മൂന്ന് നാല് മാസങ്ങൾക്കകം രമ രഘുവിന് മെത്തയായി )
സ്കൂളിൽ രമയുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്ത് ദിവ്യാ മിസ്സാണ് രമയെയും രഘുവിനേയും ചുറ്റിപ്പറ്റി നടക്കുന്ന സംസാരം രമയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടുത്തിയത്…
” കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കൊല്ലം ഒന്നിൽ കൂടുതൽ ആയില്ലേ…. ഇനിയും വിശേഷം ഒന്നും…?”
രമ ചിരിച്ചതേയുള്ളു…
അന്ന് രാത്രി കളിക്കാൻ നേരത്ത് സ്കൂളിൽ നടക്കുന്ന സംസാരത്തെപ്പറ്റി രമ രഘുവിന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിച്ചു…
“മറ്റുള്ളോർ എന്തും പറഞ്ഞോട്ടെ…. നമുക്ക് നമ്മുടെ കാര്യം… മറ്റ് വിഷയങ്ങൾ കിട്ടുമ്പോൾ അവർ താനേ നിർത്തിക്കോളും…”
രഘുവിന് അശേഷം താല്പര്യമില്ലാത്ത വിഷയം അതിൽ പിന്നെ രമ ചർച്ചക്കെടുത്തില്ല…
അമ്മയും പലപ്പോഴും കിള്ളിക്കിള്ളി ചോദിച്ചിട്ടും ചിരിക്കപ്പുറം രമ മനസ്സ് തുറക്കാഞ്ഞ് അമ്മയും പിന്നെ തഴഞ്ഞ മട്ടാണ്…
അല്ലേലും പറയാവുന്നതിന് ഒരു പരിധിയില്ലേ… അമ്മയ്ക്ക്..!
“ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് വേണോന്ന് വിചാരിച്ച് കളിയെടി…”
എന്ന് എങ്ങനെ കൈവിട്ട് പറയും?
xxxxxxx
ഒരു അവധി ദിവസം….
ഉച്ച ഊണ് കഴിഞ്ഞ നേരം….
പതിവ് പോലെ രഘുവും രമയും നേരം കൊല്ലാൻ സെറ്റിയിൽ . ഇരിപ്പുണ്ട്
രഘുവിന്റെ കൈ ഒരെണ്ണം എന്നത്തേയും പോലെ രമയുടെ അമ്മിഞ്ഞയിൽ മേഞ്ഞ് നടപ്പുണ്ട്…(വീട്ടിൽ ആയിരികുമ്പോ അടിവസ്ത്രത്തിന് രഘുവിന്റെ കർശന വിലക്കുണ്ട്..) പപ്പായം മുലകൾ രഘുവിന്റെ കരലാളനത്തിൽ തെറിച്ച് നില്പുണ്ട്…..
രമയുടെ കൈയും അടങ്ങി നില്ക്കുന്നില്ല… ഏഴിഞ്ച് ഷാഫ്റ്റ് എന്തിനും തയാറായി നില്പാണ്…….
“അതേ….എന്റെ അമ്മിഞ്ഞ വല്ലാണ്ട് ചീർത്തിട്ടുണ്ടോ?”
ലേശം വിഷമം കലർത്തി രമ ചോദിച്ചു
” ഹേയ്… ആര് പറഞ്ഞു…?”
” ദിവ്യയാ… പറഞ്ഞത്… പെറ്റവരെ പോലെ ആയെന്ന്… ചാടാതിരുന്നാ മതിയാരുന്നു… ! ”
വിഷമിച്ച് രമ പറഞ്ഞു..
“സത്യാന്നാ തോന്നുന്നേ… ദിവ്യയുടേതിന് എന്തൊരു ഒതുക്കാ…. ചാടത്തുമില്ല..”
രമയുടെ വാക്കുകളിൽ ദിവ്യയോട് ലേശം അസൂയ മുന്നിട്ട് നിന്നിരുന്നു..
“ചാടി എങ്ങാണ്ടെങ്ങാൻ പോകുമോ എന്നാ പേടി…നന്നായി തളച്ചിട്ടോ… ”
രഘു രമയെ കളിയാക്കി….