തട്ടത്തിൻ മറയത്ത് 1

Thattathin Marayathu Part 1 | Author : Kuttoos

പുലർകാലം..
നല്ല തണുപ്പുളള സുന്ദരമായ പുലരി..
തൊട്ടടുത്തുളളത് പോലും കാണാൻ കഴിയാത്തത്ര മൂടൽ മഞ്ഞാണ്..
പള്ളിയിൽ നിന്ന് സുബഹി നിസ്കാരംകഴിഞ്ഞ്, മൊയ്തീന്റെ ചായപ്പീടികയിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്,അയൽ വാസികളും സുഹൃത്തുക്കളുമായ ബീരാനും,അഹമ്മദും..
“അല്ല അയ്മദേ… കുൽസൂന് കല്യാണം നോക്കണ്ടേ…?
ഓൾക്കിപ്പം വയസെത്രയായി. ഡിഗ്രി എത്രയൊക്കെയോ കൊല്ലമായില്ലേ ഓള്..?”
“എത്രയൊക്കെയോ കൊല്ലമല്ല… ഡിഗ്രി മൂന്നാം കൊല്ലം..
ഉം…നോക്കണം ബീരാനേ… പറ്റിയതേതേലും വന്നാ കെട്ടിച്ച് വിടണം..”
“കൂടുതൽ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ലേൽ വേഗം കെട്ടിച്ച് വിടാൻ നോക്ക്… അധികം നീട്ടണ്ട…”
ബീരാന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു താക്കീതിന്റെ സ്വരമുണ്ടായിരുന്നു…
അഹമ്മദ് മോളുടെ കല്യാണക്കാര്യം ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചായി..അവളുടെ രണ്ട് വയസിന് മൂപ്പുള്ള മകൻ സൗദിയിലാണ്.. കുൽസൂനിപ്പോ ഇരുപത് വയസ്..
നാല് മാസമേ ആയിട്ടുള്ളൂ മകൻ ജാബിർ സൗദിയിൽ പോയിട്ട്..
അവിടെ ഹൗസ് ഡ്രൈവറാണ്..
‘ഇനി ഉപ്പ കൂലിപ്പണിക്കൊന്നും പോണ്ട..’
എന്നും പറഞ്ഞാണ് ജാബിറ്പോയത്..
എന്നാലും അഹമ്മദ് പണിക്ക് പോക്ക് നിർത്തിയിട്ടില്ല..
അവനൊരു നിലയിലെത്തട്ടെ, എന്നിട്ട് വേണം കൂലിപ്പണിയൊക്കെ നിർത്തി ഒന്ന് വിശ്രമിക്കാൻ എന്നാണ് അയാൾ കരുതിയത്..
അഹമ്മദിനിപ്പോ നാൽപത്തി എട്ടായി..ഭാര്യ നസീമക്ക് നാൽപതും.. ചെറുപ്പത്തിലേ കൂലിപ്പണിക്കിറങ്ങിയ അഹമ്മദ് ഇപ്പോൾ തീർത്തും ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു.. കഠിനമായ ഏത് ജോലിയും ആവേശത്തോടെ ചെയ്തിരുന്ന അയാൾക്കിപ്പോ പഴയ ആവേശമൊന്നുമില്ല..
എന്നാലും കുൽസൂന്റെ കല്യാണം കഴിയുന്നത് വരെയെങ്കിലും പണിക്ക് പോയേ പറ്റൂ..
മെയ്തീനേ… രണ്ട് ചായ… “
ചായക്കടയിലേക്ക് കയറി ബീരാൻ പറഞ്ഞു..
“ഇന്ന് കുറച്ച് വൈകിയെടാ… വെള്ളം ചൂടാവുന്നേയുള്ളൂ…ഇങ്ങള് ഇരിക്കി…”
മൂന്നാളും സുഹൃത്തുക്കളാണ്… അയൽവാസികളും..
“അതെങ്ങിനാ… ഓള് നീക്കാൻ സമ്മയ്ച്ചിട്ടുണ്ടാവൂല… നല്ല തണുപ്പല്ലേ… കെട്ടിപ്പുടിച്ച് കെടന്ന് കാണും ഹംക്ക്…”
ബീരാൻ, മൊയ്തീനിട്ട് കൊട്ടി..
“പൊന്ന് ബീരാനേ… സ്വന്തം തടിയും കൊണ്ട് തന്നെ നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല… ഇനിയീ പ്രായത്തിലാ കെട്ടിപ്പുടുത്തം…”
മൊയ്തീൻ തന്റെ നിസഹായവസ്ഥ തുറന്ന് പറഞ്ഞു..
“ ശര്യാ മെയ്തീനേ…
നമ്മളൊക്കെ വയസൻമാരായി… കെട്ട്യോൾമാരാണെങ്കിലോ തൊട്ടാൽ പൊട്ടുന്ന പരുവവും…
കണ്ടോണ്ടിരിക്കാം…
സത്യം പറഞ്ഞാ എനിക്കിപ്പോ ഓളെ തൊടാൻ തന്നെ പേടിയാ…
തൊട്ടാ കുടുങ്ങി… ഓൽക്ക് വേണ്ടത് പോലെ തീർത്ത് കൊടുക്കാനൊന്നും ഇപ്പോ വയ്യടോ…”
അഹമ്മദും തന്റെ അവസ്ഥ പറഞ്ഞു..
“എടാ ഹമുക്കാളേ… ഇങ്ങളെക്കാൾ മൂത്തത് ഞാനല്ലേ… ?.
ഇങ്ങള് രണ്ടും കെട്ടുന്നതിന് മുന്ന് കെട്ടിയതും ഞാനാ…
എന്നിട്ടും എനിക്കിത് വരെ മടുത്തിട്ടില്ല..
ഞാനോളെ കളിക്കാത്ത ദിവസമില്ല…