ദുരിതത്തിന്റെ ഗൃഹനാഥൻ 2
Durithathinte Gruhanathan Part 2 | Author : Ben10
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
സമയം പാതിരാത്രി കഴിഞ്ഞിരിക്കണം. വിപിൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് കിടന്നു. അപ്പോഴാണ് ദിവ്യയുടെ ശബ്ദം അവനെ ഞെട്ടിച്ചത്.
”വിപിൻ, എഴുന്നേൽക്ക്. എന്നെ എന്റെ മുറിയിൽ കാത്തിരിക്കുക.”
വിപിൻ ചാടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. ദിവ്യയുടെ ശബ്ദം വളരെ ശാന്തമായിരുന്നെങ്കിലും, അതിലുണ്ടായിരുന്ന കൽപ്പനയുടെ ഭാരം അവനെ തളർത്തി. അവൻ ധരിച്ചിരുന്നത് ഒരു ലൂസ് കോട്ടൺ നൈറ്റിയായിരുന്നു—ഇന്നുമുതലാണ് ആ വേഷം നിർബന്ധമായത്—അതിൽ അവന്റെ തടിച്ച ശരീരം കൂടുതൽ വലുതായി തോന്നി.
”ഇപ്പോൾ തന്നെ,” ദിവ്യ ശബ്ദം ഉയർത്തിയില്ല, പക്ഷേ ആജ്ഞാശക്തി ഇരട്ടിയായിരുന്നു.
ദിവ്യയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുന്നു. അവൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു. ദിവ്യ കട്ടിലിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു കട്ടിയുള്ള തുകൽ ബെൽറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ടമാത്രയിൽ വിപിൻ പേടിച്ചു വിറച്ചു.
”വാതിൽ അടയ്ക്ക്, വിപിൻ. എന്നിട്ട് ഇവിടെ വാ,” ദിവ്യ കൽപ്പിച്ചു.
വിപിൻ വാതിൽ പതുക്കെ അടച്ചു. ഭയം കാരണം അവന്റെ വയറു വേദനിച്ചു.
”ഞാനിവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് നീ കരുതേണ്ട, വിപിൻ,” ദിവ്യ ശാന്തമായി ചിരിച്ചു. “വിജിത്തും മാളവികയും ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. അവർ കേൾക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ല, അവർക്ക് അറിയാൻ വേണ്ടിയാണ് നീ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്. നിനക്ക് എവിടെയും ഒരു സ്വകാര്യതയില്ല. നിന്റെ വേദന… അത് എല്ലാവരും അറിയണം.”
ആ വാക്കുകൾ വിപിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആഴത്തിൽ തുളച്ചുകയറി. അവന്റെ ദുരിതം ഈ വീട്ടിലെ വിനോദമാണ്.
ദിവ്യ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ്, ബെൽറ്റ് കയ്യിൽ ചുഴറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തണുത്ത തീഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു, അത് വിപിനെ തകർക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു.
”ഇന്ന് ഈ വീട്ടിൽ നമ്മുടെ ബന്ധം തുടങ്ങുകയാണ്. ഞാൻ നിന്റെ ക്രൂരനായ ഭർത്താവ്. നീ എന്റെ ദുർബലനായ ഭാര്യ. നീ എപ്പോഴും എന്നെ പേടിക്കണം. എന്നെ നീ യജമാനത്തി എന്ന് വിളിക്കണം. വിപിൻ, വിളിക്കൂ.”
”യജമാനത്തി,” വിപിൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.
”ശബ്ദം പോരാ. ആ വെളുത്ത തടിയിലെ ബലം മുഴുവൻ എടുത്ത് വിളിക്കണം. നീ വെറും ഒരു സ്ത്രീയാണ്. അതനുസരിച്ച് ശബ്ദം താഴ്ത്തി മര്യാദയോടെ വിളിക്കണം. വിളിക്കൂ, യജമാനത്തി!”
”യജമാനത്തി,” വിപിൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി, ഒരു സ്ത്രീയെപ്പോലെ വിധേയനായി വിളിച്ചു.
ദിവ്യ സംതൃപ്തിയോടെ തലയാട്ടി. “നന്നായിട്ടുണ്ട്. ഇനി നീ നിന്റെ പഴയ ജീവിതം മറക്കണം. നിന്റെ പേര് പോലും നീ മറക്കണം. നീയിപ്പോൾ ഈ വീട്ടിലെ വേലക്കാരനും ഞങ്ങളുടെ **’ആശ്രിത’**യും ആണ്.”
ദിവ്യ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തലോടി, അത് ഭീഷണിയോടെയായിരുന്നു. “നിന്റെ തടിയും വെളുപ്പും ഈ വീട്ടിലെ ശിക്ഷകളെ ഭംഗിയാക്കും. ഇത് കളിയല്ല, വിപിൻ. നീ എന്റെയും വിജിത്തിന്റെയും സന്തോഷമാണ്. നിന്റെ അനുസരണയാണ് ഞങ്ങളുടെ വിജയം.”
”നിനക്കിവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല,” ദിവ്യ തുടർന്നു. “നിന്റെ ശരീരം ഇപ്പോൾ എന്റെയും മാളവികയുടെയും നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. വിജിത്ത് പറഞ്ഞ ജോലികൾക്ക് പുറമേ, എന്റെ മുറിയിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഇനി നീ ശ്രദ്ധിക്കണം.”
ദിവ്യ അവനെ ജനലിനരികിലേക്ക് നടത്തിച്ചു. “വിപിൻ, നിനക്കുവേണ്ടി ഞാനൊരു ചെറിയ സമ്മാനം കരുതിയിട്ടുണ്ട്. ഇതെടുക്ക്.”
അവൾ അടുത്തുള്ള മേശയിൽ നിന്ന് കട്ടിയുള്ള ഒരു കാഞ്ചിവള്ളി എടുത്തു. അത് കസവ് ചേർന്ന, കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ഒന്നായിരുന്നു.
”ഇത് നിന്റെ മുലക്കച്ചയാണ്, വിപിൻ,” ദിവ്യ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “നാളെ മുതൽ നീ അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ, ഈ വേഷത്തിന്റെ മുകളിൽ നീയിത് ധരിക്കണം. നിന്റെ തടിയെ ഇത് കൂടുതൽ എടുത്തു കാണിക്കും. നിനക്കത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?”
വിപിൻ ഞെട്ടലോടെ ആ തുണിയിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ മുഖം നാണക്കേട് കാരണം ചുവന്നു തുടുത്തു. മുലക്കച്ച കെട്ടുന്നത്… ഒരു പുരുഷന് അതിലും വലിയ അപമാനമില്ല.