അവധിക്കാലം – 1

---

വാസു: അല്ലാ…. ഇതാര് കണ്ണനോ. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞുള്ള വരവാണോ?

ബസ് ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോളാണ് ചായകടക്കാരൻ വാസു ചേട്ടൻ്റെ ചോദ്യം വന്നത്.

ഞാൻ: അതെ ചേട്ടാ…

വാസു: ഇനി വൊക്കേഷൻ ആണൊ മോനെ?

ഞാൻ: അതെ ചേട്ടാ. 4 മാസം ഉണ്ട്.

വാസു: ആഹാ… നല്ലോണം പഠിക്കുന്നില്ലേ മോനെ? ആദ്യമയാണ് ഈ മലമൂട്ടിൽ നിന്ന് ഒരാള് എഞ്ചിനീയറിംഗിന് പോകുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ അഭിമാനമാണ് കണ്ണൻ.

ഞാൻ: അതുപിന്നെ എനിക്ക് അറിയില്ലേ. ഞാൻ നല്ലോണം പഠിക്കുന്നുണ്ട് ചേട്ടാ.

വാസു: കഴിഞ്ഞ തവണ എന്താ വരാഞ്ഞേ?

ഞാൻ: കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഒരു ഇന്റേൺഷിപ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതാ വരാൻ പറ്റാഞ്ഞേ. ആട്ടെ…. കച്ചോടം ഒക്കെ എങ്ങനെ പോകുന്നു?

വാസു: ഹോ… അതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. കുറച്ചു മാറി ഒരു ഹോട്ടൽ വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ ഇപ്പൊ ആരേലും ഈ ചെറിയ വെള്ളചാട്ടം കാണാൻ വണ്ടി നിർത്തിയാൽ കേറും. അത്ര തന്നെ.

ഞാൻ: ഇവിടെ ഇരുന്ന് ചായ കുടിക്കുന്ന സുഖം ആ ഹോട്ടലിൽ ഇരുന്ന് കുടിച്ചാൽ കിട്ടില്ല ചേട്ടാ.

വാസു: എന്നാ മോൻ വാ, ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം.

ഞാൻ: അയ്യോ.. അമ്മയും വല്യമ്മമാരും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും.

വാസു: ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം മോനെ. കുറച്ചു ചെറു കടി ഞാൻ പൊതിഞ്ഞു തരാം. അത് എൻ്റെ വക സ്പെഷ്യൽ.

ഞാൻ: വേണ്ട ചേട്ടാ. ഞാൻ പോയിട്ട് പിന്നെ വരാം.

വാസു: ഹാ… എന്തായാലും ഞാൻ ചായ എടുത്തു. മോൻ കുറച്ചു നേരം ഇരുന്ന് ഒന്ന് റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക്. ഒരുപാട് ദൂരം യാത്ര ചെയ്‌ത്‌ വന്നതല്ലേ.

ഞാൻ: എന്നാ ശരി….

ഞാൻ ആ ഓലക്കൊണ്ടുള്ള ചായ കടയിലേക്ക് കയറി. ബാഗ് നിലത്തു വെച്ചതും വാസു ചേട്ടൻ്റെ ഭാര്യ വനജ ചേച്ചി വന്നു. ഇരു നിരത്തിൽ കൊഴുത്ത്‌ തടിച്ച ഒരു ഉഗ്രൻ ചരക്കാണ് വനജ ചേച്ചി. ഈ നാട്ടിലെ ഒട്ടു മിക്ക പെണ്ണുങ്ങളും പാവാടയും ബ്ലൗസുമാണ് വേഷം. വനജ ചേച്ചിയും അങ്ങനെ തന്നെ.

അവരുടെ ആ ചക്ക പോലുള്ള മുലകൾ ബ്ലൗസിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ്, മുല ചാലും കാണിച്ചാണ് വരവ്. കൂടാതെ കുടം കമത്തി വെച്ചപ്പോലുള്ള ചന്തികളും മുണ്ടിൽ ഇളകിയാടുന്നത് കാണാം. പൊക്കിളിന് മേലെകൂടി മുണ്ട് വലിച്ചു കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് വയർ തുറിച്ചു നിന്നിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവരെൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.

വനജ: കണ്ണാ…. മോനെ, ഇതെപ്പോ എത്തി?

എൻ്റെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ചോദിക്കുമ്പോൾ ബ്ലൗസിനു മേലെകൂടി എൻ്റെ മുഖം അമർന്നു നിന്നിരുന്നു. എത്ര തവണ ഞാൻ കണ്ടതും കുടിച്ചതുമാണ് ഈ മുലകൾ. ഇപ്പൊ കുറച്ചു കൂടി വലുതായപോലുണ്ട്.

ഞാൻ: ഇപ്പൊ വന്നേയുള്ളൂ ചേച്ചി.

ഞാൻ കെട്ടിപിടിച്ചതും അവരുടെ ചന്തികളിൽ കൈകൾ വെച്ചായിരുന്നു. രണ്ട് കൈപ്പത്തിയും ആ ആന ചന്തിയിൽ വെച്ചപ്പോൾ അതിൻ്റെ വലുപ്പം ഞാൻ മനസിലാക്കി. ആദ്യമായാണ് ഞാൻ അവരുടെ ചന്തികളിൽ തൊടുന്നത്.

വനജ: മ്മ്…. കോളേജിൽ പോകുന്നതിൻ്റെ എല്ലാ കുരുത്തക്കേടും ഉണ്ടല്ലോ.

അവരെൻ്റെ ചെവിയിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു.

വാസു: ഹാ… അവൻ ഒന്ന് ഇരിക്കട്ടെ പെണ്ണെ.

വാസു ചേട്ടൻ ചായയുമായി എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങളെ കണ്ട് പറഞ്ഞു. ചേച്ചി വേഗം എന്നെ വിട്ടു.

വനജ: ഹാ… കട്ടൻ ചായയാണോ മനുഷ്യ കൊടുക്കുന്നെ?

കയ്യിലെ ഗ്ലാസ് കണ്ട് ചേച്ചി ചോദിച്ചു.

വാസു: പാലില്ല പെണ്ണെ. നിനക്ക് അറിയില്ലേ, പാൽക്കാരൻ എത്തിയിട്ടില്ല എന്ന്.

ഞാൻ: ഇത് മതി ചേച്ചി.

വനജ: ദേ… മൂന്നാലു ആളുകൾ വരുന്നു. എൻ്റെ കണ്ണന് കൊടുക്കാൻ ഉള്ള പാല് അടുക്കളയിൽ ഉണ്ട്.

വാസു: ആഹാ… എന്നാ നീ ഇവനെ വിളിച്ച്കൊണ്ട് പൊക്കോ. ഞാൻ വന്നവരെ നോക്കട്ടെ.

വനജ: ശരി…. വാടാ…

ചേച്ചി എൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ എത്തിയ എന്നെ ഒരു സ്റ്റൂളിൽ ഇരുത്തിയ ചേച്ചി കുറച്ചു പാല് തിളപ്പിക്കാൻ വെച്ചു.

വനജ: എങ്ങനെ ഉണ്ടെടാ പഠിത്തം ഒക്കെ?

ഞാൻ: കുഴപ്പമില്ല ചേച്ചി.

വനജ: കുഴപ്പമില്ലന്നോ…അപ്പോ ജയിക്കില്ലെടാ കണ്ണാ.

ഞാൻ: സെക്കന്റ്‌ ഇയർ ആയിട്ടല്ലേ ഉള്ളു… ഇനിയുമുണ്ട് രണ്ട് കൊല്ലം.

വനജ: ആഹാ…. രണ്ട് കൊല്ലം ഉണ്ടല്ലേ?