അവർക്കു അവർ മതി 4
Avalkku Avar Mathi Part 4 | Author : Amavasi
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
നമസ്കാരം പ്രിയ വായനക്കാരെ 🙏… കഥയിലേക്ക് പോവാം അതിനു മുന്നേ പ്രിയ വായനക്കാർ വായിച്ചു കമന്റ് ഇട്ട നന്നായിരുന്നു…
അങ്ങനെ ലയയും അവരുടെ ട്രാക്കിലേക്ക് വന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്കും സന്തോഷം ആയിരുന്നു.. ഈ കാര്യം കാർത്തു അപ്പുവിനിടും പറഞ്ഞു
കാർത്തു : മോനെ aa കൊച്ചു കൊള്ളാം കേട്ടോ അവൾ നമുക്ക് പറ്റിയ ആൾ തന്നെയാ
അപ്പു : എന്തോ എങ്ങനെ… കേട്ടില്ല
കാർത്തു : അല്ല അവളോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചു പിന്നെ എന്നെ ഇങ്ങനെ കണ്ടതിൽ അവൾക്കു പ്രശ്നം ഇല്ല അവളും ഇത് പോലെ ഒക്കെ ആണ് പോലു പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഒക്കെ നടന്നതും
അപ്പു : ആണോ… എന്റെ പൊന്നമ്മേ ഇതൊക്കെ ഞാൻ ശെരിക്കും നോക്കി തന്നെയാ അവളെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നേ അമ്മ എന്താ വിചാരിച്ചേ.. ഞാൻ അവളുടെ സകല മാന കാര്യം അന്വേഷിച്ചു ആണ് അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് ചെയിതെ അവളുടെ ഇൻസ്റ്റ ഐഡി ഒക്കെ വാങ്ങി അതിൽ അവളുടെ പോസ്റ്റ് ഒക്കെ നോക്കി
കാർത്തു : എന്ത് പോസ്റ്റ് 🙄
അപ്പു : ഓ അതായത് ഈ പോസ്റ്റ് എന്ന് വെച്ച നമ്മൾ നമ്മുടെ ഫോട്ടോ ഒക്കെ ഇടുന്നത്.. അവളുടെ പോസ്റ്റ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ അതി ഗംഭീരം ആണ് ചിലപ്പോൾ പഠിക്കുന്ന കാലം ആവാം അല്ലെങ്കിൽ പഠിക്കാൻ വേണ്ടി പോകുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ ആവാം അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ കൂട്ടു കെട്ടാവാം എല്ലാം കൊണ്ടും ആ ഇട്ട പോസ്റ്റു ഒക്കെ അമ്മ കാണണം
കാർത്തു : എന്താ അതിൽ ഇത്ര ഇരിക്കാൻ…
അപ്പു : അമ്മേ ഇവിടെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം വിട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന പോലെയെ അല്ല വേറെ ഒരു നാട്ടിൽ പോയി നിക്കുമ്പോൾ അവിടുത്തെ എന്തേലും ഒന്ന് നമ്മളെ സ്വാധിനിക്കും..
കാർത്തു : അവള് കൊഴപ്പക്കാരി വല്ലതും ആണോ മോനെ
അപ്പു : തേങ്ങ ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ അമ്മേ ഇടയിൽ കേറല്ലേ…
കാർത്തു : ആ ഇല്ല ഇല്ല നീ പറ
അപ്പു : അമ്മേ അവള് പഠിച്ചത് ബാംഗ്ലൂർ ആണ്.. ബാംഗ്ലൂർ എന്ന് പറയുന്ന സ്ഥലം എന്ന് വെച്ച ഫുൾ ഫ്രീഡം കിട്ടുന്ന സ്ഥലം ആണ് പോരാത്തതിന് koode ഉള്ള കൂട്ടുകാർ എങ്ങനെ ഉള്ളത് ആണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ.. പിന്നെ എന്തെക്കെയോ കൊണ്ട് ഒരു യോഗം പോലെ നമുക്ക് അവളെ ഇവിടെ കിട്ടി അത്രേ ഉള്ളൂ…
കാർത്തു : ശെരിയാ കാലം മാറുമ്പോൾ നമ്മളും മാറണം അല്ലെ
അപ്പു : അത്രേ ഉള്ളു ഇല്ലെങ്കിൽ തള്ള വൈബ് തന്ത വൈബ് എന്നൊക്കെ കേൾക്കേണ്ടി വരും..
അതും പറഞ്ഞു രണ്ടാളും അവരവരുടെ പണിക്കു പോയി..
അതെ സമയത്തു രാമന്റെ റൂമിൽ
രാമൻ : മോളെ ലയ അച്ഛൻ ഒന്ന് മുള്ളൻ പോയിട്ട് വരാം
ലയ : വാ ഞാൻ കൊണ്ട് പോവാം
രാമൻ : അയ്യേ അതൊന്നും വേണ്ട ഞാൻ പൊക്കോളാം കൊച്ചേ
ലയ : എന്റെ അച്ഛാ ഈ മെഡിക്കൽ ഫീൽഡിൽ അറപ്പും മടിയും വിചാരിച്ചു ഇരുന്നാൽ പണി നീങ്ങില്ല ഇത് ഒരു സർവീസ് koode ആണ്.. പണ്ടൊക്കെ പഠിക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ പല രോഗികൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അത് ചിലപ്പോ നമ്മുടെ അച്ഛന്റെ പ്രായം ഇണ്ടാവും ചിലപ്പോ അത് നമ്മുടെ അമ്മയുടെ പ്രായം ഇണ്ടാവും ചിലപ്പോ സമ പ്രായം ആവും ഇത് നമ്മൾ ആ ജോലിയോട് കാണിക്കുന്ന ഒരു ആത്മാർത്ഥ ആണ്… അച്ഛൻ ഇങ്ങു വന്നേ..
അതും പറഞ്ഞു രാമനെ കൂട്ടി ലയ ബാത്റൂമിൽ പോയി മുള്ളിച്ചു… ഒരു കപ്പിൽ വെള്ളം എടുത്തു..
രാമൻ : അത് എന്തിനാ മോളെ
ലയ : അച്ഛാ നമ്മൾ യൂറിൻ പാസ് ചെയ്താൽ അത് കഴുകണം
അച്ഛൻ : 🙄
ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്ത പോലെ നിന്ന രാമനെ നോക്കി ലയ നിന്നു… മൂപ്പർക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല… എന്ന് അവൾക്കും മനസിലായി..
ലയ : അച്ഛാ നമ്മൾ തൂറി കഴിഞ്ഞു ചന്തി കഴുകൂവോ ഇല്ലയോ
രാമൻ : കഴുകും
ലയ : എന്ത് കൊണ്ട്
രാമൻ : വൃത്തി കേടല്ലേ കൊച്ചേ ഇല്ലെങ്കിൽ…
ലയ : ആണേ… ഇത് പോലെത്തെ ഒരു സാധനം തന്നെ ആണ് ഈ മൂത്രവും അപ്പൊ ഈ മൂത്രം ഒഴിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ വൃത്തി ആക്കണ്ടേ…
ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞ സിപ് തുറന്നു മൂത്രം ഒഴിച്ച് ബാക്കി വരുന്ന മൂത്ര തുള്ളികളെ കുലുക്കി കളഞ്ഞു പോവുന്ന ആളുകൾ അല്ലെ നമ്മളിൽ പലരും… ആ കൂട്ടത്തിൽ പെടുന്ന രാമന് അത് ഒരു പുതിയത് ആയിരുന്നു…