ദി ഹോൾ – 1
[ Jarvis ]
സഹ്യപർവ്വതത്തിൻ്റെ താഴ്വാരത്തുള്ള മഞ്ചാടിക്കാട് എന്ന ഗ്രാമം. പ്രകൃതിയുടെ ശാന്തത നിറഞ്ഞ ആ ഗ്രാമത്തിലെ തിരക്കേറിയ കവലയിലാണ് രമേശൻ നായരുടെ (35 വയസ്സ്) പലചരക്കുകട.
രമേശൻ നായർ ഒരു സാധാരണക്കാരനായിരുന്നു. കട, വീട്, നിത്യവൃത്തി – ഇതായിരുന്നു അയാളുടെ ലോകം. ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിൽ അയാൾ ഭാര്യയോടും മകനോടും സ്നേഹം പങ്കുവെക്കാൻ മറന്നുപോയിരുന്നു.
അയാളുടെ ഭാര്യയാണ് രാധ (33 വയസ്സ്). ഗ്രാമത്തിലെ സുന്ദരിമാരിൽ ഒരാൾ. ഒതുങ്ങിയ ശരീരപ്രകൃതിയും, എടുത്തുനിൽക്കുന്ന സൗന്ദര്യവും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, വർഷങ്ങളായി ഭർത്താവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കാത്ത ശ്രദ്ധയും സ്നേഹവും അവളെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു.
തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ രമേശൻ രാധയുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ട് കാലമേറെയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അവരുടെ വീട്ടിൽ വഴക്കും പിണക്കവും പതിവായി. അവരുടെ മകൻ, കിച്ചു (10 വയസ്സ്), ഈ വഴക്കുകൾ കണ്ട് ഭയന്ന് ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
രമേശൻ ഒരു പാവമായിരുന്നു. കച്ചവടം കഴിഞ്ഞാൽ നേരെ വീട്ടിലേക്ക്. മറ്റ് ദുശ്ശീലങ്ങളോ ചീത്ത കൂട്ടുകെട്ടുകളോ അയാൾക്കില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും രാധക്ക് സമാധാനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
‘എനിക്കുവേണ്ടി സമയം കണ്ടെത്താത്ത എന്തിനാണ് ഈ ജീവിതം?’ എന്ന് അവൾ പലപ്പോഴും ചോദിച്ചു.
അങ്ങനെയിരിക്കെ, ഒരു തണുത്ത രാത്രി. സമയം കൃത്യം 12 മണി.
രമേശൻ പതിവുപോലെ കടയുടെ ഷട്ടർ വലിച്ചിട്ട് താക്കോലിട്ട് പൂട്ടി. കയ്യിലെ പഴയ ടോർച്ചുമായി അയാൾ വിജനമായ കവലയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലും മറഞ്ഞുനിന്ന ഇരുട്ട്.
മങ്ങിയ ടോർച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ നടന്നുനീങ്ങുമ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് ഒരു ശക്തമായ ഭൂകമ്പം പോലെ നിലം കുലുങ്ങി.
അയാൾ ഒന്ന് പകച്ചുനിന്നു. ടോർച്ചിൻ്റെ വെളിച്ചം മുന്നോട്ട് അടിച്ചപ്പോൾ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ച: നടപ്പാതയുടെ നടുവിൽ, ഒരാളെ താഴ്ത്താൻ മാത്രം വലിപ്പമുള്ള, വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഒരു വലിയ കുഴി (ഹോൾ) തുറന്നിരിക്കുന്നു!
പേടിച്ച് പിന്നോട്ട് മാറുംമുൻപ്, എവിടെ നിന്നോ ഒരു നിഴൽപ്പാട് അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞുവന്നു. കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച്, തലയും മുഖവും പൂർണ്ണമായും മറച്ച ഒരു രൂപം!
“ആരാണ്…?” രമേശൻ്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി.
ആ രൂപം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് രമേശൻ്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തി. അതിശക്തമായ പിടിയിൽ അയാൾക്ക്
അനങ്ങാനായില്ല. രമേശൻ ഒന്ന് പിടയുന്നതിനുമുമ്പ്, ആ മുഖംമൂടിധാരി അയാളെ ആഴത്തിലുള്ള കുഴിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.
“ആ…!” രമേശൻ്റെ നിലവിളി ആ രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അലിഞ്ഞുപോയി.
അയാൾ താഴേക്ക് വീണ നിമിഷം തന്നെ, നിലം വീണ്ടും കുലുങ്ങി. കുഴി തുറന്ന അതേ കൃത്യതയോടെ മണ്ണും കല്ലും തിരിച്ചെത്തി, ആ വലിയ ഹോൾ അടഞ്ഞു!
ഒരു നിമിഷം മുൻപ് അവിടെ ഒരു കുഴി ഉണ്ടായിരുന്നതിൻ്റെ യാതൊരു അടയാളവും അവശേഷിക്കാത്തവിധം നടപ്പാത സാധാരണ നിലയിലായി.
മുഖംമൂടിധാരി ശാന്തനായി എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. എന്നിട്ട്, തൻ്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കറുത്ത തുണികൊണ്ടുള്ള മുഖംമൂടി സാവധാനം ഊരിമാറ്റി.
ചന്ദ്രവെളിച്ചം അയാളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി. അത്ഭുതവും ഭയവും ഒരുമിച്ച് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സത്യം ആ രാത്രിയിൽ അനാവൃതമായി…
ആ മുഖം രമേശൻ നായരുടേത് തന്നെയായിരുന്നു!
*****************
രമേശൻ്റെ അതേ രൂപമുള്ള ആൾ മുഖംമൂടി മാറ്റിവെച്ച്, തൻ്റെ കയ്യിലെ കറുത്ത വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ഊരിമാറ്റി. തണുത്ത കാറ്റിൽ അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ ശരീരം തിളങ്ങി.
അയാളുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബാഗിൽ നിന്ന്, അയാൾ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളെടുത്തു തനി രമേശൻ നായർ ധരിക്കുന്ന അതേ വെള്ള മുണ്ടും, മങ്ങിയ ഷർട്ടും.
വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച ശേഷം, ആൾ തൻ്റെ പഴയ വസ്ത്രങ്ങളും മുഖംമൂടിയും അടങ്ങിയ ബാഗ് അടുത്തുള്ള കുറ്റിക്കാട്ടിലേക്ക് വെച്ചു മറച്ചു.