Kambikadha – കടിമൂത്ത കല്യാണി – 2
ബലരാമന് വന്നു മകനെ കണ്ടാല് ആകെ പ്രശ്നമാകും എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അമ്പിളി വേഗം ഉള്ളില് കയറി കതകടച്ചിട്ട് അതില് ചാരി നിന്നു കിതച്ചു.
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
അവളുടെ തെറിച്ചു മുഴുത്ത മുലകള് അമിതമായി ഉയര്ന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ബാലകൃഷ്ണന് വന്നത് അമ്പിളിയുടെ കണക്കുകൂട്ടല് തെറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു. വല്യേട്ടന് വരാനിടയുണ്ട് എന്നവള്ക്ക് ഒരു ഊഹമുണ്ടായിരുന്നു; ഊഹമല്ല, അത് ഒരു ഉറപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു. അതിനുള്ളതൊക്കെ താന് ചെയ്ത് വച്ചിരുന്നല്ലോ. എന്നാല് ബാലകൃഷ്ണന്റെ മനസിലും തന്നെപ്പറ്റി അങ്ങനെയൊരു മോഹമുണ്ട് എന്ന് താന് സ്വപ്നേപി കരുതിയതല്ല. അതിസുന്ദരിയായ ഭാര്യയുള്ള അവന് തന്നെ അത്തരത്തില് മോഹിക്കാനിടയില്ല എന്നായിരുന്നു തന്റെ ധാരണ. പക്ഷെ പുരുഷന്മാരുടെ മനസ് ഏതുവിധത്തിലാണ് സ്ത്രീ സൌന്ദര്യത്തെ കാണുന്നത് എന്ന് പറയാന് പറ്റില്ല എന്നിപ്പോള് ബോധ്യമായി. അവന് ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് വല്യേട്ടനെ വശീകരിക്കാന് താന് തുനിയുമായിരുന്നില്ല. സുന്ദരിയായ ശ്രീദേവിയുടെ ഭര്ത്താവ് തന്നെ മോഹിക്കുന്നു എന്നത് കുളിരണിയിക്കുന്ന ഓര്മ്മയാണ്. താന് പുറത്ത് നില്ക്കുന്നത് കണ്ടാണ് അവന് വന്നത്; അത്രയ്ക്ക് വശ്യതയുണ്ടോ തനിക്ക്. അമ്പിളി അറിയാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു; പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തന്റെ മുറിയുടെ നേരെ വരുന്ന ബലരാമന്റെ ചിന്ത അവളിലേക്ക് തിരികെയെത്തി. വല്യേട്ടന് ഇപ്പോള് വന്നു കയറി മകനെ കണ്ടാല് പിന്നെ എന്താകും സംഭവിക്കുക എന്ന് പറയാന് പറ്റില്ല. താന് കിടന്നെന്നു കരുതി വല്യേട്ടന് തിരികെ പൊയ്ക്കോട്ടേ; ബാലകൃഷ്ണന് ഉള്ളിലുണ്ടല്ലോ. ആ ഓര്മ്മ മനസിലുദിച്ചപ്പോള് അമ്പിളിയുടെ തുടുത്ത പിളര്പ്പ് നനഞ്ഞു. അവള് കാമാസക്തിയോടെ കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ചു. ബലരാമന് വന്നിട്ട് തിരികെ പോകാനായി കാത്തുനിന്ന അമ്പിളി വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടയിരുന്നു. തണുപ്പുള്ള ആ രാത്രിയിലും അവളുടെ കക്ഷങ്ങള് വിയര്ത്ത് വിയര്പ്പ് താഴേക്ക് പടര്ന്നിറങ്ങി.
അവള് അങ്ങനെ കതകില് ചാരി നില്ക്കുമ്പോള് അവളുടെ നേരെ മുകളില് മച്ചില് ഒരു വലിയ പല്ലി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അത് അവിടെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ ശേഷം അവളെ നോക്കി ചിലച്ചു. അമ്പിളി മുകളിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു പല്ലി തന്നെ നോക്കുന്നതും അതിന്റെ കണ്ണുകള് വജ്രങ്ങള് പോലെ തിളങ്ങുന്നതും അവള് കണ്ടു. തന്റെ കണ്ണിലേക്ക് അതിന്റെ കണ്ണില് നിന്നും സൂചിമുന പോലെ പ്രകാശ രശ്മികള് വന്നു പതിച്ചത് അമ്പിളി അറിഞ്ഞു. അവള് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അമ്പിളിയുടെ കണ്ണുകളില് വളരെ വന്യമായ ഒരു തിളക്കമുണ്ടായി. അതുവരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു ശോണിമയും വന്യഭാവവും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഇരച്ചെത്തി. അവള് ശക്തമായി മുടി ഇളക്കി തലകുടഞ്ഞു. അഴിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന മുടി ചിതറി അവളുടെ മുഖത്തെ പകുതിയോളം മറച്ചു. അമ്പിളി ചുണ്ട് ലേശം മലര്ത്തി കാമം ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന മന്ദഹാസത്തോടെ, ലാസ്യഭാവത്തില് തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടുകള് ചുവന്നു തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവള് മെല്ലെ കതക് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അടഞ്ഞു കിടന്ന വാതിലിന്റെ മുന്പില് പരവേശത്തോടെ നില്ക്കുന്ന ബലരാമനെ അവള് കണ്ടു. ആ ചുണ്ടുകളില് ക്രൂരമായ ഒരു ചിരി മെല്ലെ വിടര്ന്നു.
“കള്ളന്…..” അമ്പിളി അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു.
ബലരാമന് കതകടഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കണ്ടു നിരാശയോടെ പോകാനായി ഭാവിച്ച സമയത്താണ് അവള് കതക് തുറന്നത്. അവളുടെ ആ നില്പ്പ് കണ്ട ബലരാമന് ചൂളിപ്പോയി. ഒരു പെണ്ണിന് ഇത്രയധികം സൌന്ദര്യമോ എന്നയാള് അന്ധാളിപ്പോടെ ചിന്തിച്ചുപോയി. ജ്വലിക്കുന്ന സൌന്ദര്യം! പകുതിയിലേറെ പുറത്തേക്ക് ദൃശ്യമായ മുഴുത്ത മുലവിടവിലേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന വിയര്പ്പ് കാണാന് എന്തൊരു അഴക്! ചോരനിറമുള്ള അവളുടെ ചുണ്ടുകളില് നിന്നും മദജലം ഊറുന്നു! ആ കണ്ണുകളുടെ തിളക്കം! നെഞ്ചില് വെല്ലുവിളി ഉയര്ത്തി നില്ക്കുന്ന മുലകള്ക്ക് താഴെ വിരിഞ്ഞു വിശാലമായ കൊഴുത്ത വയര്. പോക്കിളിനും വളരെ താഴെയാണ് അവള് പാവാട കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ആ ചരടില് പിടിച്ച് ചെറിയ ഒരു വലി മതി അതൂര്ന്നു വീഴാന്. എല്ലാറ്റിലും ഉപരി അവളില് നിന്നും വമിച്ച മദഗന്ധം; അതാണ് അയാളെ ഏറ്റവും മത്തുപിടിപ്പിച്ചത്. മുല്ലപ്പൂവും വിയര്പ്പും കലര്ന്ന ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന രതിയുടെ ഗന്ധം. ബാലരമാന് ഞെട്ടി.
ആ ഗന്ധം അയാളെ ഞെട്ടിച്ചു. ഈ ഗന്ധം…അതെ ഈ ഗന്ധമാണ് അന്ന് ശ്രീദേവി അരികിലെത്തിയപ്പോഴും തനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. അതെ ഗന്ധം ഇവള്ക്കും..പക്ഷെ തനിക്ക് ഈ മാസ്മരികതയില് നിന്നും വഴുതിമാറാന് സാധിക്കുന്നില്ല. ഏതോ മായാജാലത്തിന് അടിപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ താന് അമ്പിളിയുടെ അടിമയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവളിലേക്ക് താന് വലിച്ചടുപ്പിക്കപ്പെടുകയാണ്. അമ്പിളി കൈ നീട്ടി ബലരാമന്റെ കവിളുകളില് മൃദുവായി തലോടി. ഒരു സ്വപ്നാടകനെപ്പോലെ അയാള് അവളുടെ പിന്നാലെ ഉള്ളില് കയറി. ബലരാമന് അകത്ത് കയറിയപ്പോള് അമ്പിളി വശ്യമായ ചിരിയോടെ കതകു ചാരിയടച്ചു. പിന്നെ തന്റെ കീഴ്ചുണ്ട് ലേശം മലര്ത്തി വശ്യമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ തടിച്ച ജഘനങ്ങള് താളാത്മകമായി ഇളക്കി പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് അയാളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മുന്പോട്ടു നടന്നു. ബലരാമന് ആ ആകര്ഷണത്തിനു പിന്നാലെ അറിയാതെ ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ നടന്നു ചെന്നു.
