ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ ഞനും രഘുവേട്ടനും ചെയ്തതൊക്കെ അമ്മ കണ്ടിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് രഘുവേട്ടൻ പറ യുന്നത്…
അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇനി എങ്ങിനെ അമ്മയുടെ മുഖത്തു നോക്കും.. കഷ്ട്ടം…
ഒരു കാര്യം ഞാനും ശ്രദ്ധിച്ചു.. രഘുവേട്ടന്റെ സാധനത്തിലേക്കുള്ള അമ്മയുടെ നോട്ടം…
ആ നോട്ടത്തിൽ വെറുപ്പോ അറപ്പോ അല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്.. മറിച്ച് ഒരു തരം ആർത്തിയാണ് കണ്ടത്…
ചിലപ്പോൾ ഇതൊക്കെ എന്റെ തോന്നലാവും…
അന്ന് വീട്ടിലെത്തി ഡ്രസ്സ് മാറിയ ഉടൻ അമ്മ ചായയുമായി വന്നു..
ഞാൻ ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു..
നീ അവനെ ഇന്ന് കണ്ടായിരുന്നോ..?
ഞാൻ അമ്മയുടെ കണ്ണിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് കണ്ടു എന്ന് പറഞ്ഞു…
അല്പനേരം മിണ്ടാതിരുന്നിട്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു…
ഇന്നലെ ആണോ അവനു മായി ആദ്യമായി അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്…?
അതെയമ്മേ.. അമ്മ കുറേ മുൻപേ വന്നിരുന്നോ…?
ങ്ങും.. നിനക്ക് എവിടുന്നു കിട്ടി ഇത്ര ധൈര്യം…
അത്.. രഘുവേട്ടൻ പാവമാണ് അമ്മേ..അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ….
നിനക്ക് വല്ലതും സംഭവിച്ചാൽ എന്ത് ചെയ്യും…
അയ്യോ.. രഘുവേട്ടൻ എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല അമ്മേ…
നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കും എന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്..
ഗർഭം ഒക്കെ ഉണ്ടാകില്ലേ.. അതാണ് പറഞ്ഞത്…
ഞങ്ങൾ അങ്ങനെയൊന്നും ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ല…
ങ്ങും.. ഞാൻ വന്നില്ലങ്കിൽ ഇന്നലെ അവൻ അത് നടത്തിയേനെ…
രഘുവേട്ടന് എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നാണ് ആഗ്രഹം..എനിക്കും അതാണ് ഇഷ്ടം..
ങ്ങും.. നിന്റെ അച്ഛൻ സമ്മതിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല…!
ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ അമ്മ സത്യം പറയുമോ…?
ങ്ങും.. എന്താ..?
അത്.. അത് പിന്നെ…
എന്താണേലും ചോദിക്ക് പെണ്ണേ…
അല്ല.. അച്ഛനുമായുള്ള ജീവിതം അമ്മക്ക് ഇഷ്ടമാണോ…?
ഇനിയിപ്പോൾ ഇഷ്ട്ടമാണേലും അല്ലേലും എന്തു സംഭവിക്കാനാണ്..!
അന്ന് ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം നടന്ന കാലത്ത് ഈ ചോദ്യം എന്നോട് ആരും ചോദിച്ചിട്ടില്ല…
ആട്ടെ നീ ഇപ്പോൾ എന്താണ് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചത്..?
ആല്ലമ്മേ.. അച്ഛനുമായി അമ്മക്ക് ഒരുപാട് പ്രായവിത്യാസം ഇല്ലേ.. അതാ ഞാൻ അങ്ങിനെ ചോദിച്ചത്..
ഞാൻ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി…
അമ്മ ഒരിക്കലും ഇത്ര തുറന്ന് സംസാരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.. അമ്മ പറഞ്ഞത് ഇതാണ്…
നിന്റെ അച്ഛൻ കെട്ടു പ്രായം കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുകയായിരുന്നു… എന്റെ വീട്ടിലെ അപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതിയും വളരെ മോശമായിരുന്നു..
ആ മോശം അവസ്ഥയെ നിന്റച്ഛൻ മുതലാക്കി.. നിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രായം പോലും എനിക്ക് അന്നില്ലായിരുന്നു…
അതുകൊണ്ട് ഞാനും ഭാവിയിലെ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോയില്ല.. അതൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നുള്ളതാണ് സത്യം…
ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നീ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.. പിന്നെ ആരോട് എന്ത് പറയാനാണ്..
പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കേണ്ടവർ ഒക്കെ മരിച്ചും പോയി…
പിന്നെ ഇങ്ങനെ സഹിച്ചു ജീവിക്കുന്നു
നീ എങ്കിലും എല്ലാം അനുഭവിച്ചും ആസ്വാധിച്ചും ജീവിക്കട്ടെ എന്നാണ് ഇപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നത്…
സത്യത്തിൽ എനിക്ക് അമ്മയുടെ മനസു തുറന്നുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സങ്കടം തോന്നി…
രഘുവേട്ടൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്… അമ്മക്ക് ആ സുഖമൊന്നും വേണ്ടപോലെ കിട്ടിയിട്ടില്ല…
എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ രഘുവേട്ടനെ പിടിച്ചു മിഴുങ്ങാൻ തോന്നുന്നപോലു ള്ള കഴപ്പുണ്ട്…
അപ്പോൾ അമ്മയുടെ അവസ്ഥ എത്ര കഷ്ടമാണ്…
അച്ഛന് ഇതൊന്നും മനസിലാകു ന്നില്ലേ.. അതോ മനസിലിയായിട്ടും കണ്ണടക്കുന്നതാണോ…
പിന്നെ ദിവസവും ഞാൻ കോളേജിൽ നിന്നു വരുമ്പോൾ രഘുവേട്ടനെ പറ്റി അമ്മ അന്വേഷിക്കും…
കണ്ടോ..സംസാരിച്ചോ.. എന്താണ് സംസാരിച്ചത്.. അങ്ങനെ ഓരോന്നും ചോദിക്കും…
ഒരു ദിവസം എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു…
നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ അവനോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞോളൂ…
ആരും അറിയാതെ സൂക്ഷിച്ചു വരാൻ പറയണം.. വല്ല ഇടത്തൊക്കെ നിന്ന് സാംസാരിച്ചാൽ നിന്റെ അച്ഛന്റെ പരിചയക്കാരുടെ ആരുടെയെങ്കിലും കണ്ണിൽ പെട്ടാൽ അതുമതി…