അകവും പുറവും – 1

Akavum Puravum | Author : Lohithan

---

 

ബ്രോസ്.. ഈ കഥയിൽ വൾഗറാ യുള്ള ഹുമിലിയേഷനും കുക്കോൽഡി ങ്ങും ഉണ്ടാകും… ഇഷ്ടമില്ലാത്തവർ വഴി മാറി പോകുക…

 

വിജയരാഘവൻ വേനലിൽ മെലിഞ്ഞു പോയ ഭാരതപ്പുഴയിലെ മണൽ തിട്ടിൽ ഇരിക്കുകയാണ്…

പുഴയുടെ അരികു പറ്റി ഒരു നീർച്ചാലുപോലെ വെള്ളം ഒഴുകുന്നു… ചില കുസൃതികുട്ടികൾ ആ വെള്ളത്തിൽ കുത്തിമറിയുന്നുണ്ട്..

വെയിൽ കുറ്റിപ്പുറം പലവും കഴിഞ്ഞ് പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തു മറഞ്ഞു…

വെയിൽ കുറഞ്ഞതോടെ മണപ്പുറത്തു വെടിവട്ടം പറയാൻ എത്തുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടിയുട്ടുണ്ട്..

എല്ലാവരും മധ്യവയസു പിന്നിട്ടവരാണ്.

ചിലർ അയാളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. മറ്റുചിലർ അടുത്തുവന്നു കുശലം ചോദിക്കു ന്നുണ്ട്…

വിജയേട്ടൻ എന്ന് അടുപ്പം ഉള്ളവർ വിളിക്കുന്ന വിജയരാഘവൻ പുഴയോരത്ത് ഇരിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരെ പോലെ വെടി പറയാനോ കാഴ്ച്ച കാണാനോ വന്നതല്ല…

അങ്ങനെ പുഴയോരത്ത് വന്നരിക്കുന്ന പതിവും ഇല്ല…

അയാളുടെ ജീവതത്തിൽ ഏറ്റവും ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു കാഴ്ച്ച കണ്ടിട്ടാണ് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്…

അതോർത്തപ്പോൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി…

ഒരിക്കലും ഉമയെ ഇങ്ങനെ കാണേണ്ടി വരുമെന്ന് അയാൾ കരുതിയതല്ല…

അതും സ്വന്തം മകളുടെ ഭർത്താവി നൊപ്പം…എന്നെ മാത്രമല്ല, മോളെയും വഞ്ചിക്കുക അല്ലേ അല്ലേ അവൾ ചെയ്തത്…

അയാൾ തന്റെ അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു…

വിജയാ നിനക്ക് ഇപ്പഴെങ്കിലും ഒരു വിവാഹം കഴിക്കാൻ തോന്നിയതിൽ സന്തോഷം..

എനിക്കും നിന്റെ അമ്മയ്ക്കും പ്രായം ഏറെയായി… ഞങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ നീ ഒറ്റക്കായി പോകുമല്ലോ എന്ന സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു…

ഇത്തിരി താമസിച്ചെങ്കിലും വിവാഹത്തിനു തീരുമാനിച്ചത് നന്നായി… പക്ഷേ ആ കുട്ടിയുടെ വയസ്സ് ഇത്തിരി കുറഞ്ഞു പോയില്ലേ എന്നൊരു സംശയം… നിനക്ക് മുപ്പത്തി അഞ്ചായേ…

ശരി ആയിരുന്നു അച്ഛാ.. അച്ഛന്റെ സംശയം വളരെ ശരിയായിരുന്നു..!

ആ ശരി എനിക്ക് അന്ന് മനസിലായില്ല ഇനി മനസിലായിട്ട് കാര്യവും ഇല്ല…

കുമ്പിടി ആനക്കര പ്രദേശങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു തറവാട്ടിലാണ് വിജയരാഘവൻ ജനിച്ചത്…

പഴയ പ്രതാപം ഇപ്പോഴില്ലങ്കിലും അന്തസിനും ആഭിജാത്യത്തിനും കുറവൊന്നുമില്ല…

കോളേജ് പഠനശേഷം പെട്ടന്ന് തന്നെ ജോലികിട്ടി…

പൊന്നാനി താലൂക്ക് ഓഫീസിൽ ക്‌ള ർക്കായിട്ട്…

സർക്കാർ ജോലി കിട്ടിയതോടെ ഒരു പാട് വിവാഹ ആലോചനകൾ വന്നു…

അയാൾക്ക് ഒന്നും ഇഷ്ടമായില്ല..

അല്ലങ്കിൽ തന്നെ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്ന ചിന്തയൊന്നും അയാൾക്കില്ലായിരുന്നു…

അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോയി

വീട്ടിൽനിന്നും നിർബന്ധം കൂടുമ്പോൾ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിനെ പോയി കാണും…

എന്തെങ്കിലും കുറ്റം കണ്ടുപിടിച്ച് അതു വേണ്ടാന്ന് വെയ്ക്കും..

അങ്ങനെ വയസ് മുപ്പത്തിഅഞ്ചിൽ എത്തി…

…ഇനി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് വിജയ രാഘവൻ തന്നെ നിങ്ങളോട് പറയട്ടെ…..

താലൂക്ക് ഓഫീസിൽ ചില രേഖകൾ ശരിയാക്കാൻ വന്ന ഒരാൾക്ക് ഞാൻ അത് പെട്ടന്ന് ശരിയാക്കി കൊടുത്തു..

നല്ലൊരു തുക കൈക്കൂലി കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്ന കാര്യം ഞാൻ ചിലവൊന്നും കൂടാതെ സാധിച്ചു കൊടുത്തതോടെ അയാൾക്ക് എന്നോട് വലിയ ലോഹ്യമായി…

ആ ലോഹ്യം കൂടി കൂടി ഒരു ദിവസം തൃത്താലയിൽ ഉള്ള അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു…

നല്ലൊരു തറവാട്.. കുറെ സിവിൽ കേസ്സുകൾ കോടതിയിൽ ഉണ്ട്… കേസ്സ് കളിച്ചു സ്വത്തുക്കളിൽ നല്ല ഭാഗം തീർന്നു…

ആ വീട്ടിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ ഉമയെ ആദ്യം കണ്ടത്…

അതി സുന്ദരി.. പതിനേഴോ പതിനെട്ടോ വയസുകാണും…

ചന്തിക്കു താഴെഎത്തുന്ന മുടി… പിന്നെ എന്താ പറയ്യ… ഒന്നിനും ഒരു കുറവും ഇല്ല… ചിരിക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് പല്ലാണോ പളുങ്ക് ആണോ എന്ന് സംശയം തോന്നും…

70കളിലെ ജയഭാരതി വീണ്ടും ജനിച്ചപോലെ…

ഞാൻ അവിവാഹിതൻ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവരാണ് ഇങ്ങോട്ട് ആലോചിച്ചത്…

എനിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും എന്റെ പ്രായം ഓർത്ത്‌ ഞാൻ ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ അടക്കി…