“അതെങ്ങനെയാ അച്ഛൻ്റെ അല്ലെ മോൻ… ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ ആയില്ലേലെ അത്ഭുതമുള്ളൂ..”
ചട്ണി ബൗളിലേക്ക് പകർത്തുന്നതിനിടയിൽ വീണ്ടും മുറുമുറുപ്പ്..
“ കാര്യമാക്കണ്ട പൊണ്ടാട്ടിക്ക് അച്ചനോട് നല്ല സ്നേഹം ഉള്ളതുകൊണ്ട് പറഞ്ഞത് അല്ലേ…” അമ്മ പോയതും എന്നോട് പറഞ്ഞ അതേ ടോണിൽ ഞാൻ തന്തപടിയുടെ അടുത്ത് തിരിച്ചടിച്ചു.. ഭക്ഷണം നെറുകും തലയിൽ കേറിയ പോലെയാണ് പുള്ളിയുടെ ഇരുപ്പ് ഇപ്പൊൾ കുറച്ച് ചട്ണി ഒഴിച്ച് പ്രതികാരം വീട്ടാമായിരുന്നു എങ്കിലും എന്നെ ജനിപ്പിച്ചു എന്ന ഒറ്റ കാരണത്താൽ ഞാൻ അൽപ്പം മാന്യത കാണിച്ചു…!!
കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ നേരെ അടുക്കളിയിലേക്കാണ് പോയത്.. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ പോരാളി ഇപ്പോഴും പിറുപിറുക്കലോടെ പിറുപിറുക്കൽ… ഇതിനൊരു അന്ത്യവും ഇല്ലേ ഈശ്വരാ…!!
“അമ്മേ…. അമ്മുസ്സേ….”
ഞാൻ കുറച്ച് കൊഞ്ചി വിളിച്ചു…
“മ്മും….” പക്ഷെ അമ്മയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും കനത്ത മറുപടിയാണ് എനിക്ക് ലഭിച്ചത്…
“എന്താ.. ഗീതാമ്മേ.. ജാഡയാണോ..”
അമ്മയെ അനുനയിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ ഭാവിയിൽ അത് വളരെ അധികം വിനാശം വിധിക്കും എന്ന പൂർണ്ണ ബോധം ഉള്ളതിനാൽ എങ്ങനെയും അമ്മയെ പഴയ പോലെയാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു…
“എൻ്റെടുത്ത് ആരും കിന്നരിക്കാൻ വരണ്ട” മാതാജി തൻ്റെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കി….
ഒടുവിൽ അത് തന്നെ വഴി എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു.. ഞാൻ അമ്മയെ പുറകിൽ നിന്നും കെട്ടിപിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“ അമ്മക്ക് അവിടെ ആളില്ല എന്ന് അറിയാമായിരുന്നല്ലോ എന്നിട്ടും എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല അതിൻ്റെ സങ്കടം കാരണമാണ് ഞാൻ കോളും എടുക്കാഞ്ഞേ…” ഞാൻ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ എൻ്റെ സങ്കടങ്ങൾ മുഴുവൻ നിരത്തി…
“ഇനി ഞാൻ വിളിച്ചാൽ എടുക്കുവോ.. എടുക്കാതെ ഇരുന്നാൽ ഞാൻ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിക്കൂലെ ചെറുക്കാ…” എൻ്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി കൊണ്ട് വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.. അമ്മയുടെ വായിൽ നിന്നും അങ്ങിനെ കേട്ടതും എന്തോ എനിക് പാതി ആശ്വാസമായി…
“ഇനി തൊട്ട് എടുത്തോളാം… ” ഞാൻ അമ്മക്ക് ഉറപ്പ് നൽകി..
“എൻ്റെ പൊന്ന് ചെക്കാ എൻ്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് മാറിക്കെ ഈ ദോശകൂടെ ചുട്ടിട്ട് എനിക് പോവാൻ ഒരുങ്ങാൻ ഉള്ളതാ…” അമ്മയുടെ ചൂടും പറ്റി ഒട്ടിപിടിച്ച് നിന്ന എന്നോടായി അമ്മ മൊഴിഞ്ഞു..
പക്ഷേ അതിനു മറുപടിയെന്നോണം ഞാൻ ഒന്ന് ചിണുങ്ങിയതെയുള്ളൂ.. പണ്ടും അങ്ങനെയാണ് അമ്മ ഒരു രീതിയിലും സാവധാനപെടുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടാൽ ഞാൻ അപ്പോഴെല്ലാം ഇങ്ങിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കും.. എന്താന്ന് അറിയില്ല അതോടെ ആള് ശാന്തമാകും.. എന്തായാലും അമ്മയും ആയുള്ള പ്രശനം സോൾവ് ആയതും ഞാൻ ഹാപ്പി…
“ഡാ ഞാൻ ഈ പണി ഒന്ന് തീർത്തോട്ടെ.. എനിക്ക് ജോലിക്ക് പോവാനുള്ളതാ…” എൻ്റെ വലയത്തിൽ നിന്നും സമർഥമായി രക്ഷപെട്ടുകൊണ്ട് മാതശ്രീ പറഞ്ഞു.. എന്നാല് പിന്നെ എന്താന്ന് വെച്ചാൽ ആവട്ടെ എന്ന് ഞാനും ഓർത്തു…
അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഡൈനിംഗ് ഹാളിൽ എത്തിയതും കനത്ത പോളിംഗ് നടത്തുന്ന ഡാഡ്ഡിയെയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്.. അതിയാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്താ എല്ലാം ഓക്കേയായില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ അതിനൊരു തംബ്സ് അപ്പും കാട്ടികൊണ്ട് എൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് ചേക്കേറി….
വെറുതെ ഫോണിൽ തോണ്ടി സമയത്തെ കൊല്ലാമല്ലോ എന്നോർത്തുകൊണ്ട് ചാർജിങ്ങിലിട്ട ഫോൺ വലിച്ചൂരി.. നെറ്റോണാക്കിയതും ടീച്ചറുടെ ഒരു മെസ്സേജ് വന്ന് കിടപ്പുണ്ട്..
“നീ ഇന്ന് വരില്ലേ ..??” ഇന്ന് രാവിലെ അയച്ച ടീച്ചറിൻ്റെ ഈ മെസ്സേജ് കണ്ടതും ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു സുഖത്തിൻ്റെ നേരിയ തരിപ്പനുഭവപ്പെട്ടു….
“പിന്നെ വരാതെ…” കൂടെ ചുണ്ട് കടിക്കുന്ന രണ്ട് ഇമോജിയുടെ അകമ്പടിയോടെ ഞാൻ മറുപടി അയച്ചു.. അവര് ഓൺലൈനിൽ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് സിംഗിൾ ടിക്കിൽ എൻ്റെ സന്ദേശ പ്രയാണം നിന്നുപോയി…!!?
വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ കൂട്ടുകാരായ തെണ്ടികളയച്ച ഹിന്ദികാരുടെ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് പോലും മനസ്സിലാവാത്ത അവരാതം പിടിച്ച റീലുകളും ഞാൻ ഒറ്റയിരുപ്പിന് കണ്ട് തീർത്തു..എല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് കണ്ടതിൻ്റെ പരിണിതഫലമാണെന്ന് തോന്നുന്നു തലച്ചോർ അവിടെ ഉള്ളതായി പോലും എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.. ആകെ ഒരു ശൂന്യത…!!