അച്ഛൻ വീട്ടിലെ കാമ ദേവതമാർ – 3 16

അടുത്ത ദിവസവും അതിനടുത്ത ദിവസവുമെല്ലാം ഇതേ അവസ്ഥ. പത്തു പതിനഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി,, ഓരോ രാത്രിയിലും ഉറങ്ങാൻ ഞാൻ വല്ലാതെ പാടു പെട്ടു. ഒരു ദിവസം രാത്രി പതിവ് പോലെ വീട്ടിൽ എത്തി ഡോർ തുറക്കാൻ നോക്കി,,, ,,, ,

ഡോർ ലോക്ക് ആണ്. പിന്നാമ്പുറത് പോയി നോക്കണം എന്നുണ്ടെങ്കിലും കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങൾ എന്നെ അതിൽ നിന്നും വിലക്കി. കുറേ ചിന്തിച്ചു അവസാനം രണ്ടും കല്പിച്ചു പിന്നമ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു. എന്റെ മനസ്സിൽ കുളിർ മഴ പെയ്തപോലെയായി. ബാത്‌റൂമിൽ ലൈറ്റ് ഉണ്ട് വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദവും ഉണ്ട്……. ഞാൻ ഓടി നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ജാതി മരത്തിലോട്ട് വലിഞ്ഞു കേറി പാരപ്പെറ്റിലേക്ക് നടന്നു. വളരെ പതുക്കെ ഇരപിടിക്കാൻ പോവുന്ന കടുവയെ പോലെ ഓരോ സ്റ്റെപ്പും വളെരെ സാവകാശം വെച്ചു ഒടുവിൽ ബാത്‌റൂമിനു മുകളിൽ എത്തി, കമഴ്ന്നു കിടന്നു കണ്ണുകൾ ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടിച്ചു. ആരെയും കാണുന്നില്ല ഇനി ഇപ്പൊ കുളി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമോ?

വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിരുന്നു , അങ്ങനെയെങ്കിൽ തല തുടക്കുന്നതെങ്കിലും കാണണ്ടേ? ഇങ്ങനെ ഓരോന്നും ചിന്തിച് എഴുനേൽക്കാൻ തുടങ്ങുംമ്പോഴാണ് ഒരു തല മാത്രം ഉയർന്നു വരുന്നത് കണ്ടത്. തല നനഞ്ഞിട്ടില്ല കുളിച്ചില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി. ഞാൻ വീണ്ടും വെയിറ്റ് ചെയ്തു. ചാച്ചി മാറി എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു മാക്സി തല വഴി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പയ്യെ ആ കാലുകൾ എനിക്ക് വ്യക്തമായി. കാലിൽ ഒരു പാദസരതിന്റെ കുറവുണ്ട്. തടിച്ച ആ കാലുകളിൽ പാദസരം അലങ്കാരമായിരിക്കുമെന്ന് തോന്നിപ്പോയി. മാക്സി പയ്യെ പയ്യെ ഉയർന്നു വന്നു ചാച്ചിയുടെ പുറം ഭാഗം എന്റെ മുന്നിൽ അനാവൃതമായി. ചാച്ചി മാക്സി തല വഴി ഊരി എടുത്തു. മെറൂൺ കളർ ഷഡ്ഢി പയ്യെ വലിച്ചു താഴ്ത്തി എടുത്ത് ബക്കറ്റിൽ ഇട്ടു നഗ്നമായ പിൻ ഭാഗവും അതിൽ തള്ളി നിൽക്കുന്ന രണ്ട് കുടം കമഴ്ത്തിയത് പോലുള്ള ഗോതമ്പു കളർ ചന്തികളും എന്നിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ആവേശം അലതല്ലിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അരയിൽ തൂങ്ങി ആടുന്ന അറ്റത്തു ഒരു ഗോളാകൃതിയിലുള്ള സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. ചാച്ചിയുടെ ഇടുപ്പിനെ അത് പതിൻ മടങ്ങു അഴകുള്ളതാക്കി. ചാച്ചിയുടെ വെണ്ണ കൂടാങ്ങൾ പോലുള്ള മുലകൾ കാണാൻ എന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചു. എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചന്നോണം ചാച്ചി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ആകെ കൈവിട്ടു പോയി. അത് രണ്ടും കശക്കി ഉടക്കാൻ എന്റെ കൈകൾ കോരിതരിച്ചു.

പക്ഷേ പ്രതീക്ഷകൾ എല്ലാം ആസ്ഥാനത്തു ആക്കി ചാച്ചി വെന്റീലേഷൻ ഹോളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് എഴുനേൽക്കാനും പറ്റിയില്ല ചാച്ചി മാക്സി കൊണ്ട് മാറു മറച്ചു ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ എഴുനേറ്റ് താഴെ എത്തി. ചാച്ചി എന്തായാലും മാക്സി ഇട്ടിട്ടേ പുറത്തിറങ്ങൂ.. ഈ സമയം ഞാൻ ഓടി പോർച്ചിവച്ചിരുന്ന ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു വെളിയിലേക്ക് പറന്നു. പുറത്തെത്തി ഞാൻ ബൈക്ക് ഓഫ്‌ ചെയ്തു. എന്റെ ശരീരം പേടി കൊണ്ട് വിറക്കാൻ തുടങ്ങി…………

എനിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോവാൻ പേടിയായി. ഒരു പാട് ദുർചിന്തകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഓടി മറഞ്ഞു……………..

ടെൻഷൻ കരണം സിഗരറ്റുകൾ വലിച്ചുതി വിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. സമയം 12 കഴിഞ്ഞു. ഇതുവരെ ചാച്ചി ഒന്ന് വിളിച്ചിട്ടില്ല. സാധരണ 10 കഴിഞ്ഞാൽ നിർത്താതെ വിളിക്കുന്ന ആളാണ്. ഭയവും സങ്കടവും ആ സമയത്തു തോന്നിയ കാര്യങ്ങളെ ഒക്കെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഇരുന്നു. ഇനി അച്ഛമ്മയുടെ അടുത്ത് പോവാൻ പറ്റില്ല അവരൊക്കെ ഉറങ്ങിക്കാണും. വന്ദന ആന്റി യെ വിളിച്ചു നോക്കിയാലോ? അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട പിന്നെ ചോദ്യം ആയി പറച്ചിൽ ആയി ആകെ നാറും…. …………………………………..

എന്തായാലും വീട്ടിലോട്ട് പോവുക തന്നെ. ഒരു പക്ഷേ ആളെ മനസ്സിലായില്ലെങ്കിൽ ഒക്കെ വെറുതെയാവും. മറിച്ചാണെങ്കിൽ കാലു പിടിക്കാം. രണ്ടും കല്പിച്ചു ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു… ബൈക്ക് സൈഡ് ആക്കി കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു. വാതിൽ തുറക്കുന്നില്ല… ഞാൻ വീണ്ടു വീണ്ടും ബെൽ അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഡോറിൽ ചാവി ഇടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അതികം വൈകാതെ വാതിൽ എനിക്ക് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.