സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കുപോലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു ആ അനുഭവമെന്ന് അവൾ പിന്നീട് എന്നോടുപറഞ്ഞു, ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ യഥാർത്ഥവും തീവ്രവുമായ രതിമൂർഛ എന്നിൽനിന്നാണ് അവൾക്കു കിട്ടിയതെന്നും. അതുവരെ സ്വയംഭോഗത്തിൻറെ കൊച്ചു വൃത്തത്തിലായിരുന്നു അവൾ.
ആദ്യത്തെ എൻറെ കുറ്റബോധം അവളുടെ യുക്തിക്കുമുൻപിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. “കൊച്ചമ്മേ, മരിച്ച ആളുകൾ പോയല്ലോ. കൊച്ചമ്മക്ക് നമ്മുടെ കുട്ടിക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കണ്ടേ? ശരീരംകൊണ്ട് ജീവിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിൻറെ ആവശ്യങ്ങൾ കൂടി നോക്കണ്ടേ? ആഹാരം കഴിക്കുംപോലെ ഇതും ഒരാവശ്യമല്ലേ?” അവളുടെ യുക്തിബോധം കൃത്യവും അസാമാന്യവുമായിരുന്നു.
പിന്നീടുള്ള നാളുകൾ, മോനുറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അടുത്ത കിടക്കമുറിയിൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം പങ്കു വച്ചു. ഒരുനാൾ, ആദ്യമായി ഞാനവൾക്ക് സമ്മാനിച്ച വദനസുരതത്തിൻറെ ലഹരിയിൽ നിന്നുണർന്ന് അവളെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകരഞ്ഞു. സ്വന്തം ശരീരത്തിന് ഇങ്ങനേയും കുറേ സാദ്ധ്യതകളുണ്ടെന്നു ഒരു നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
“കൊച്ചമ്മ ഭാഗ്യവതിയാണ്. ഇതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിൽനിന്ന് അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ?”
അവളൊരു തേങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു. അടുക്കളയിലേക്കുള്ള മലക്കറിയോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ കൃത്യമായ അളവിലുള്ള വഴുതനങ്ങയും കാരറ്റും അവൾ പ്രത്യേകം വാങ്ങുമായിരുന്നു. അഞ്ചാറു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മോൻ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് മാറി. പിന്നെ അവൻറെ മുറിയിലെ വിളക്കണഞ്ഞശേഷം മാത്രമേ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ദിവസം തുടങ്ങുകയുള്ളൂ. വീണ്ടും രണ്ടുമൂന്നു വർഷങ്ങൾ വേഗത്തിലോടിപ്പോയി. അവനിപ്പോൾ ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിലാണ്. വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയാൽ ഞാനവൻറെ പാഠങ്ങളുമായി രാത്രി ഒൻപതുമണി വരെ അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടാവും.
പിന്നെ ഭവാനി ആഹാരം കഴിക്കാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ പാഠം നിറുത്തി ഞാനെണീക്കും. അതിനുശേഷം അവൻ സ്വയം പഠിക്കും. പഠിത്തത്തിൽ അവനെന്നും ഒന്നാമനായിരുന്നു. വീട്ടിൽ ഞാനവൻറെ അമ്മയും, ഭവാനി കുഞ്ഞമ്മയുമായിരുന്നു.
ഒരവധിദിവസം. ഭവാനി മാർക്കെറ്റിൽ നിന്നു വന്നു, വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ എന്നെ കാണിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വകാര്യ ആവശ്യങ്ങൾക്കുള്ള വഴുതനങ്ങയും കാരറ്റും, ഒരു ചിരിയോടെ അവൾ മാറ്റി വച്ചു.
“ഇത് ശരിക്കും മടുത്തു, കൊച്ചമ്മേ! എന്തായാലും ജീവനുള്ളതിനോളം വരുമോ ഇതെല്ലാം?”
അവൾ ഒരൽപ്പം സെന്റിമെന്റലാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
“പക്ഷേ, നമുക്കിതേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ ഭവാനീ”
ഞാനവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ മുഖഭാവത്തിൽനിന്ന് എന്തോ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം അവൾക്കു പറയാനുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. കുറേനേരത്തിനുശേഷം ഞാനവളോട് ചോദിച്ചു.
“നിനക്കെന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്നോട് എന്തുപറയാനും നിനക്കെന്താ ഇത്ര വൈമനസ്യം?”
അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
“നമ്മുടെ കുഞ്ഞ് വലുതാവുകയല്ലേ? അവനെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പഠിപ്പിക്കണ്ടേ ? നമ്മളോട് ചോദിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരുപാട് സംശയങ്ങൾ അവനുണ്ടാകുമല്ലോ?”
അവളുദ്ദേശിച്ചത് അവൻറെ ലൈംഗീക വിജ്ഞാനമാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
“അവൻ കൊച്ചുകുഞ്ഞല്ലേ. ഇപ്പോഴേ അതെല്ലാം അറിയാനുള്ള പ്രായം ആയിട്ടില്ലല്ലോ”
“കൊച്ചമ്മേ, ഞാനവനെ വളരെ അടുത്തു നിന്നു കാണുന്നുണ്ട്. അവനു പ്രായത്തിലേറെ വളർച്ചയുണ്ട്”.
എൻറെ മനസ്സിലിപ്പോഴും അവനെൻറെ മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞാണ്. എൻറെ മുഖത്തെ സംശയഭാവം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“കൊച്ചമ്മക്ക് സംശയമാണെങ്കിൽ ഞാൻ കാണിക്കാം”
അവളെന്നെ ചെറുതായി വെല്ലുവിളിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിൽ നിന്നിറങ്ങി അവൾ അവൻറെ വാതിലിലെ താക്കോൽപഴുതിലൂടെ നോക്കിനിന്നു. പിന്നെ ഒരു വിജയിയുടെ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെൻറെ അടുത്തുവന്നു.
“കുഞ്ഞ് കുളിക്കാൻ എണ്ണ തേയ്ക്കുകയാണ്. കൊച്ചമ്മ നോക്കിക്കേ”
ഞാൻ മെല്ലെ അവൻറെ മുറിയുടെ താക്കോൽ ദ്വാരത്തിലൂടെ അകത്തോട്ടു പാളി നോക്കി. ഒരു തോർത്തുടുത്ത് അവൻ മേലിൽ എണ്ണ തേയ്ക്കുന്നു. ഇപ്പോഴവൻറെ കൈകൾ അരക്കെട്ടിലാണ്. ഉദ്ധരിച്ചുനിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ അവൻ എണ്ണ തേച്ചു പിടിപ്പിക്കുന്നു. അരക്കെട്ടിലെ മുടി നന്നായി കറുത്ത് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവൻറെ കൈ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ എണ്ണ തേയ്ക്കുമ്പോൾ അതിൻറെ അറ്റം തുറക്കുകയും അടയുകയും ചെയ്യുന്നു. ആൺകുട്ടികൾ സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്ന കാര്യം അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവൻ സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.