രണ്ടു മൂന്ന് ഷര്ട്ടും മുണ്ടും ഒരു തുണി സഞ്ചിയിലാക്കി ആ നട്ടു പാതിരാക്ക് സ്വന്തം വീടിനെട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ഇരുട്ടത് റോഡിലൂടെ നടന്നു റെയില്വേ സ്ടഷനില് എത്തി, വിടുവാന് തയാറായി കിടന്ന ട്രയിനിലെ ഏറ്റവും ഒടുവിലെ ബോഗിയില് കയറി, മുകളിലെ ഒരു ബെര്ത്തില് കയറി സഞ്ചി തലയിണയാക്കി കിടന്നുറങ്ങി. വെളുപ്പാന് കാലമായപ്പോള് യാത്രകാര് കൂടി വന്നു, ഏതോ വിരുതന് തട്ടി ഉണര്ത്തി ഒതുക്കിയിരുത്തി, ക്രമേണ അവന് ചരിഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങി ഞാന് പുറത്തുമായി.
വണ്ടി ഏതോ സ്ടഷനില് നിറുത്തി, ഏതാ സ്ഥലമെന്നു എന്തിനു നോക്കണം ഇറങ്ങി നടന്നു, വെളിയില് വരുമ്പോള് ബസ്സ് ജീവനക്കാരുടെ കലപില ശബ്ദം, ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആദ്യം വിടുന്ന വണ്ടി എന്ന് പറഞ്ഞ ബസ്സില് കയറി, കുറെ പോയപ്പോള് ടിക്കറ്റ്എടുക്കാന് പോക്കറ്റില് കയിട്ടു, അത് എങ്ങും ചെന്ന് തട്ടാതെ നീണ്ടു പോയി. ഞെട്ടിപോയി, ഏതോ വിരുതന് തന്റെ അടി നിക്കറിന്റെ പോക്കറ്റില് ബ്ലഡ് വച്ചിരിക്കുന്നു. കാരിയം പറഞ്ഞപ്പോള് ബസ്സില് ഉണ്ടായിരുന്നവര്ക്ക് സംഗതി പിടികിട്ടി; ബസ്സ്ക്കാരുടെ കാരുന്ന്യത്തില് ടൌണില് വരെ ഫ്രീ യാത്ര കിട്ടി.
ബസ്സ് ഇറങ്ങി ലക്ഷ്യമില്ലാതെ എത്ര ദൂരം നടനുവേന്നറിയില്ല, വിശപ്പും ക്ഷീണവും തളര്ത്തി കയിലാണേല് പത്തു പൈസയുമില്ല, പൈപ്പ് വെള്ളത്തില് ദാഹം ഒതുക്കി മൂലയില് അടഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന പീടിക തട്ടില് കിടന്നുറങ്ങി. ഉണരുമ്പോള് നേരം വൈകിയിരുന്നു, ഞാന് കിടന്നിരുന്ന സ്ഥലത്ത് ആകെ തിരക്കായി. തട്ടുകടക്കാരുടെ ബഹളം, പിന്നെ മനസില്ലായി അതിനടുതായുള്ള തീയേറ്ററില് സിനിമയ്ക്ക് വന്നവരുടെ തള്ളായിരുന്നു.
മറ്റു വഴിയൊന്നു കാണാതെ ആകുലപെട്ടിരിക്കുമ്പോള് തട്ടുകടക്കാരില് ഒരുവന് അലറിവിളിച്ചു, ഇരുന്നു നാടകം കാണാതെ വന്നു സഹായിക്കെടാ കൊശവാ, വയറു നിറച്ചു വെട്ടി വിഴുങ്ങാന് മാത്രമേ നിന്നെക്കെ കൊണ്ടാകൂ, അയാള് പറഞ്തൊക്കെ ചെയ്തു, ആദ്യ ഷോ തുടങ്ങിയപോള് ഒരു ബ്രേക്ക് കിട്ടി, എടാ എന്തേലും വെട്ടി വിഴുങ്ങീട്ട് വെക്കംവാ ഇടവേളയ്ക്കു മുന്നേ എല്ലാം റെടി ആക്കേണം.
ആദ്യ ഷോ കഴിഞ്ഞു അടുത്ത ഷോ വരെ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു, നേരത്തെ വാരിവലിച്ചു കഴിച്ചതിനാല് വിശപ്പിന്റെ പ്രശ്നം അലട്ടിയില്ല, പിന്നെ കുറെ തള്ളു വന്നത് സെക്കന്റ് ഷോ കഴിഞ്ഞു കുറെ ഓട്ടോകാരും ലോറിക്കാരുമൊക്കെയായിരുന്നു, രണ്ടു മണി വരെ തുടര്ന്ന്. അയാള് പോകാന് നേരം ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന 5 / 6 ധോശേം കുറച്ചു പോട്ടി ഉലത്തിയതും ഒരു രൂപയും തന്നു, കിടന്നുറങ്ങിക്കോ, നാളേം ഉണ്ടാകണം.
ആ സ്ഥലവുമായി പോരുത്തപെട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ചില സയിട് ഇടപാടുകളും തരപെട്ടു, ചുറ്റി പറ്റി ചില അനാശാശ്യങ്ങളും നടന്നിരുന്നു, അറിയാതെ എനിക്കും പിമ്പ് ഇനത്തില് ചില്ലറ കിട്ടി തുടങ്ങി, നമ്മള് ഒന്നുമരിയേണ്ട ആവശ്യക്കാര് നമ്മളെ അന്നെഷിച്ചു വന്നോളും. ഒരെന്നതിനെ ശെരിയാക്കി തരുമോ, ചുമ്മാ അവരെ വേണ്ടപെട്ട സ്ഥലത്ത് എത്തിച്ചു കൊടുത്താല് മാത്രമതി.
പല പ്രായത്തിലും വിവിധ തരത്തിലുമുള്ള വെടികുറ്റികള് സുലഭമായിരുന്നു, എല്ലാം കണ്ടു ഒന്നും കാണാത്ത പോലെ ചില സഹായങ്ങള് അവര്ക്ക് ചെയ്തു കൊടുത്താല് സാമ്പത്തികം ആയിട്ടല്ലെല്ലും ശരീരം കൊണ്ട് പലരും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്; ചിലപ്പോള് പലരും കയറിയിറങ്ങി പോയാലും കഴപ്പ് മാറാതെ വരുമ്പോള് ചിലര് കിടന്നു വിളിച്ചു കൂവും. എടാ അപ്പൂവേ, ഇന്നോന്നുമായില്ലെടാ നീ ഒന്ന് സഹായിച്ചേ!
ചിലര് കമ്മിഷന് ഇനത്തില് പണിയാന് തരും, ഒരു കാരിയം, എപ്പോ പണിതാലും ഉറ ഉപയോഗിക്കാന് മറന്നിരുന്നില്ല. അവരുടെ സ്നേഹ അഭ്യര്ത്ഥന എങ്ങനെ നിരസിക്കുവാനാ. അവളുമാരുടെ കടിമാറ്റി കൊടുക്കുമ്പോള് എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവന് ചെറിയമ്മയുടെ ആ വയറും ചക്ക മുലകളുമായിരുന്നു.
പകല് പ്രതേകിച്ചു പണികളൊന്നും ഇല്ലാതെ മുന്നോട്ടു പോയി, ചില ചരക്കുകള് അവളുമാരുടെ വീണു കിട്ടുന്ന പകല് സമയങ്ങളില് കഴപ്പോതുക്കാന് ക്ഷേനിക്കും, അത് സുരക്ഷിതമല്ലെന്ന് തോന്നിയതിനാല് ക്രമേണ ആ പരിപാടി ഒഴിവാക്കി. 1 വര്ഷം ഏതാണ്ട് അങ്ങനെയൊക്കെ കടന്നു പോയി. അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ സ്റ്റുഡിയോ ഒപ്പം ബൈണോ കുലെര്സും ക്യാമറയു മൊക്കെ രേപെരിംഗ് കടയില് കിട്ടുന്ന സമയത്ത് പോയിരിക്കുന്നത് ഒരു പതിവായിരുന്നു.