സ്കൂട്ടിയിൽ കയറിക്കോട്ടെ എന്നാണ് അമ്മ ആ ടീച്ചറോടു ചോദിച്ചത്. ഇതിനിടയിൽ അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ തോംസൺ കാറിനടുത്തേക്ക് നടക്കുന്നതും കാറിൽ കയറുന്നതും കണ്ടിരുന്നു. അപ്പോളേക്കും നല്ല മഴ ആയതുകൊണ്ട് അമ്മ നന്നായി നനഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ ഇവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞു പിന് ഗേറ്റ് വഴി പോകാൻ വേണ്ടി കാത്ത് നിന്ന്. സ്ഥിരം വഴി ആയതു കൊണ്ട് എനിക്ക് ചാടി പോകാമായിരുന്നു.
അമ്മ സ്കൂട്ടിയിൽ കയറി എങ്കിലും കോട്ട് ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് മൊത്തം നനഞ്ഞു. സ്കൂട്ടി ആണെങ്കിൽ ആ ടീച്ചർക്ക് ബാലൻസും ഇല്ലായിരുന്നു. ആ ടീച്ചർ നിസ്സഹായതയോടെ അമ്മയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.
ടീച്ചർ: അനൂ നീ ഇനി ഈ കോലത്തിൽ പോകേണ്ട. ഇവിടുത്തെ സ്വീപ്പർ ലേഡി പ്രിസിപ്പലിന്റെ മുറിയുടെ അടുത്തുള്ള റൂമിൽ ആണ് താമസിക്കുന്നത്, അവരുടെ കയ്യിൽ സാരി ഉണ്ടാകും. പക്ഷെ അവർ ഇന്ന് പാരെന്റ്സ് മീറ്റിംഗിന്റെ ക്ലീനിങ് ആയിരിക്കും. രാത്രി ആവും റൂമിൽ എത്താൻ നീ ചാവി മേടിച്ചു പൊക്കോ. ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്കാം.
അമ്മ: എന്ത് കഷ്ടമാ ഇത്. മോനെ പറഞ്ഞു വിടേം ചെയ്തു.
ടീച്ചർ: അതിനെന്താടി സമയം 3 മണി ആയിട്ടേ ഉള്ളു. നീ പോയി ഡ്രസ്സ് ചേഞ്ച് ചെയ്യുമ്പോളേക്കും മഴ ഒക്കെ മാറും. അതിനിങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത് എന്തിനാ.
അമ്മ: ശെരി ഇനി അത് തന്നെ അല്ലെ വഴി ഉള്ളൂ.
ടീച്ചർ: അതെ എന്നാൽ പോയാട്ടെ. നീ ഇനി മഴയും നനഞ്ഞു നിന്നിട്ടു വേറെ രോഗം വരുത്തി വെക്കല്ലേ.
അമ്മ: ഉം
ടീച്ചർ പോയി
അമ്മ വേഗം വരാന്തയിലേക്ക് കേറി. മൊബൈൽ എടുത്ത് അമ്മൂമ്മയെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു.
ഞാൻ പിന്നിലൂടെ പോകാൻ ആയി നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു…
നടന്നു ഗേറ്റ് എത്താറായപ്പോൾ തോംസൺ ഫോൺ ചെയ്തു നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് തോംസൺ ഫോൺ നിർത്തി ഒരു ഇടനാഴിയിലൂടെ നോക്കുന്നതും കണ്ടു.
തോംസൺ: ഡീ നീ വെച്ചോ ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം.
എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ പേടി തോന്നി.
അമ്മയെ ഇയാൾ കണ്ടു കാണുമോ ഇനി.
ഞാൻ അയാളുടെ പിന്നിലൂടെ പോയി നോക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഞാൻ ചെരുപ്പ് ആദ്യം ഊരി വെച്ചു.
അപ്പോളേക്കും അയാൾ നടന്നു പോയിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ടു പോയി ഒരു റൂമിണ്ടരുതെത്തി.
അമ്മ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ഞാൻ അവിടെ എത്തിയത്.
തോംസൺ അപ്പോൾ മുണ്ടിനകത്ത് കൈ ഇട്ടു കുലുക്കി ഒളിഞ്ഞു നോക്കുക ആയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ മാറി. വീണ്ടും നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾ ഫോൺ എടുത്ത് സൈലന്റ് ആകുന്നതു കണ്ടു.
ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നും വിചാരിച്ചു നിന്ന്. അമ്മയെ വിളിക്കാമെന്ന് വെച്ചാൽ ഞാൻ എന്താ പോകാഞ്ഞത് എന്നാവും ഇനി ചോദിക്കുക.
തോംസൺ ഫോൺ ഷർട്ട് പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ പിന്നാലെ നടന്നു ഒരു ജനലിലൂടെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി.
അമ്മ ആകെ നനഞ്ഞു സ്വീപ്പറോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുക ആയിരുന്നു. അമ്മയുടെ സാരി ആകെ നനഞ്ഞൊട്ടി ശരീരത്തിന്റെ ഷേയ്പ്പ് കാണുന്ന വിധത്തിൽ ആയിരുന്നു. അമ്മയെ വേറൊരു കണ്ണിൽ കാണാത്ത എനിക്ക് തോംസൺ ഇത് നോക്കുന്ന കണ്ടു എന്തോ പോലെ ആയി.
സ്വീപ്പർ: മോളെ എന്റെ കയ്യിൽ ചാവി ഉണ്ട് പക്ഷെ കാണാൻ ഇല്ല. ഞാൻ മുകളിലെ നിലയിൽ ഇട്ടിട്ടുള്ള മുഷിഞ്ഞ ഡ്രസ്സ് അലക്കാൻ പോകുമ്പോളാണ് മോൾ വന്നത്. ചാവി ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ആണ് കിടക്കാറ്. കുറച്ചു ഉണങ്ങിയ ഡ്രസ്സ് അടുക്കളയിലെ അലമാരയിൽ ഉണ്ട്.
അതിൽ നിന്ന് മോൾക്ക് പറ്റുന്നത് എടുത്തു തരാം. പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ റൂമിനടുത്തു ഒരു ചെറിയ കർട്ടൻ ഉള്ള സ്റ്റോർ റൂം ഉണ്ട്. മോൾ അവിടെ നിന്ന് മാറിക്കോ. ഞാൻ മുകളിലേക്ക് പോട്ടെ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചാവി തിരഞ്ഞു സമയം പോകും. തിരകയിൽ എവിടെ ആണാവോ വെച്ചത്.
അമ്മ: ചെ ഇതെന്തൊരു കഷ്ടം ആണ് എന്ന് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അടുക്കളയിലെ അലമാര തുറന്നു നോക്കി.
സ്വീപ്പർ അപ്പോളേക്കും മുകളിലേക്ക് നടന്നു കയറിയിരുന്നു.
അമ്മ: ദേ ചേച്ചീ…..ചേച്ചീ……
ആരും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.