“നിനക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കണക്ക് നീ എങ്ങനെയാ ജയിച്ചത്? അതും നല്ല മാര്ക്കോടെ? ഇത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും മനസ്സ് വച്ചിട്ടും, ഉറക്കം കളഞ്ഞിട്ടും അല്ലേ?” അമ്മ ഇത്ര മാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ.
അന്ന് രാത്രി അവള് മനസ്സ് വച്ചു. കഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഉറക്കവും കളഞ്ഞു. തലയ്ക്ക് കീഴെ കിടന്ന തലയിണ അന്ന് അവളുടെ അരയ്ക്ക് കീഴെ ആയിരുന്നു. രക്തം പൊടിയുന്ന ആ വേദന പക്ഷെ അവള് സഹിച്ചു. കണ്ണീരും വിയര്പ്പും ഉമിനീരും പല തവണ കുടിച്ചിട്ടുള്ള ആ തലയിണ അന്ന് ആദ്യമായി രക്തം കുടിച്ചു.
അവളുടെ ജീവിതം സന്തുഷ്ടമായി തുടര്ന്നു. അവര് ഇരുവരും തമ്മില് എന്നും പ്രണയമായിരുന്നു. എട്ട് വര്ഷത്തെ ദാമ്പത്യത്തില് രണ്ട് പോന്നോമാനകള്ക്ക് അവള് ജന്മം നല്കി.
എന്നാല് ഈയിടെയായി അവര് തമ്മില് ഇടയ്ക്ക് പിണക്കം. അമ്മയ്ക്ക് ടെന്ഷന് ആയി. എന്നാലും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ പിണക്കം തീരുന്നത് കൊണ്ട് കൊച്ചു കൊച്ചു സൌന്ദര്യ പിണക്കം മാത്രമെന്ന് അമ്മ ആശ്വസിച്ചു.
എന്നാല് ഒരിക്കല് എല്ലാവരും കൂടി അച്ഛന്റെ പെങ്ങളുടെ വീട്ടില് പോയപ്പോള് കാര്യങ്ങള് ആകെ മാറി. ചിരിച്ചും കളിച്ചും എല്ലാവരും കൂടി അവിടെ പോയി. സന്തോഷത്തോടെ അവര് ഒന്നിച്ചിരുന്ന് വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഉച്ചയൂണ് കഴിച്ച്. പിന്നെ എല്ലാവരും ഓരോ മുറികളില് ഒരു കൊച്ചു ഉച്ച മയക്കം.
പിന്നെ ചായ കുടിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടക്കം. എന്നാല് ചായ കുടിക്കാന് പുറത്തേക്ക് വന്ന മരുമകന്റെ ഭാവം കണ്ടിട്ട് അമ്മയ്ക്ക് എന്തോ പന്തിക്കേട് തോന്നി. അതേ, മകളുടെയും ഭാവം ആകെ മാറിയിട്ടുണ്ട്. ചായയുടെയും പലഹാരങ്ങളുടെയും രുചി തീരെ ഇല്ലാതെയായി. പലഹാരങ്ങള് പത്രത്തില് ബാക്കിയായി.
ചിരിച്ചു കളിച്ചുള്ള പോക്ക് പോലെയായിരുന്നില്ല തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്കുള്ള വരവ്. ആകെ ഒരു മൂകത, മൂഡോഫ് കാറില് തളം കെട്ടി കിടന്നു. അനിയത്തി മൂഡ് മാറ്റാന് വേണ്ടി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് അവന് ചൂടായി. നാശം ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കൂ, വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോള് എനിക്ക് റോഡില് ശ്രദ്ധിക്കണം. എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. അവള് കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തി.
വീട്ടില് എത്തിയ പാടേ അവന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കതകടച്ചു കയറി കിടന്നു. അമ്മ അവളെ വിളിച്ചു. തന്റെ മുറിയില് കയറി വാതില് അടച്ച് കുറ്റിയിട്ട ശേഷം അവളോട് ചോദിച്ചു, “എന്താ മോളെ, എന്താ പ്രശനം? എന്താ നിങ്ങള് തമ്മില് ഇപ്പോള് ഇടയ്ക്കിടെ പിണക്കം?”
“ഒന്നൂല” അവള് പറയാന് മടിച്ചു. “നീ പറയെടി” അമ്മ അവളുടെ കൈയില് മുറുകെപ്പിടിച്ച് വലിച്ചു. “പറയെടീ, നീയെന്താ ചെയ്തത്?” അമ്മ കലി തുള്ളി.
“ഞാന് ഒന്നും ചെയ്തില്ല” അവള് പറഞ്ഞു.
“പിന്നേ?” അമ്മ ചോദിച്ചു. അവള് പറയാന് മടിച്ചു. അമ്മ വീണ്ടും അവളുടെ കൈ തണ്ടയില് പിടിച്ച് വലിച്ചു. ഇത്തവണ അവള്ക്ക് ചെറുതായി വേദനിച്ചു. മകളുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ആ അമ്മയുടെ ഹൃദയം വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇത്രയൊക്കെ ആയില്ലേ, കുട്ടികള് രണ്ടായി, എന്നിട്ടും ഇപ്പോഴും പണ്ടത്തെപ്പോലെയാ. പ്രായം കുറച്ച് കൂടി എന്നൊന്നും ചേട്ടനില്ല. എവിടെയാ എന്താ എന്നൊന്നും ഇല്ല. എപ്പോഴും ഇത് വേണം. അമ്മായിടെ വീട്ടില് ചെന്നപ്പോള് പറയാ, നമ്മള് ഈ വീട്ടില് വച്ച് ഇത് വരെ ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ, ആ കുറവ് ഇപ്പോള് തീര്ത്തേക്കാം. എന്ന്. എന്നിട്ട് എന്നെ കയറി പിടിച്ചു. ഞാന് സമ്മതിച്ചില്ല. നാണം ഇല്ലല്ലോ. എന്നാല് പിന്നെ മുല കുടിക്കാനെങ്കിലും തരൂ എന്നും പറഞ്ഞു. തുറന്ന് കിടന്ന ജനല് എണീറ്റ് പോയി അടച്ചു. അപ്പുറത്ത് ആ ശാന്തേച്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു. ചേട്ടന് വന്ന് ജനല് അടച്ചത് അവര് കണ്ടു. അവര് എന്ത് വിചാരിച്ചോ ആവോ.”
“അവര് മയിര് എന്ന് വിചാരിച്ച് കാണും പൂറി മോളേ” അമ്മയുടെ വായില് നിന്നും നല്ല മുട്ടന് തെറി കേട്ട അവള് ഞെട്ടിപ്പോയി.
“എന്തൂട്ട് മയിരിനാ നീ ഇതൊക്കെ കെട്ടി പൂട്ടി നിന്റമ്മേടെ പൂറ്റില് വച്ചോണ്ട് നടക്കണേ? അവന് കൊടുക്കാന് അല്ലെങ്കില് പിന്നെന്തിനാടീ നിനക്ക് ഇതൊക്കെ? ബാങ്കില് കൊണ്ടിട്ട് പലിശ വാങ്ങാനോ? എടീ, അവന് നിന്നോട് ഇപ്പോഴും മോഹം കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് അതിനര്ത്ഥം നീ ഭാഗ്യവതിയാണെന്നാ. മിക്കവാറും പുരുഷന്മാര്ക്ക് ഭാര്യയെ കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞാല് ഭാര്യയോട് മോഹം കുറയും. ദിവസവും ഒരേ ഭക്ഷണം തന്നെ കഴിച്ച് മടുക്കുന്ന പോലെ. അവന് കൈ വിട്ട് പോകാതെ നോക്കേണ്ടത് ഭാര്യയുടെ മിടുക്ക്. നീ ഇത്രയൊക്കെ കാണിച്ചിട്ടും അവന് ഇപ്പോഴും നിന്നെ മോഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് അത് നിന്റെ കഴിവ് ഒന്നുമല്ല, അവന്റെ നന്മയും നിന്റെ ഭാഗ്യവും. നിന്നോട് ആരാ പറഞ്ഞെ കാലം കഴിയുമ്പോഴും, കുട്ടികള് ആയാലും പിന്നെ ഇതൊന്നും പാടില്ലാന്ന്? ഇതൊക്കെ അവസാന ശ്വാസം വരെയും ഉണ്ടാകണം. വയസ്സായാല് പിന്നെ ചുരുങ്ങിയത് മനസ്സില് എങ്കിലും വേണം. പൂര്ണമായും ബന്ധപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും ഇരു ശരീരങ്ങളും ഒന്നായി കഴിയണം. എങ്കില് ജീവിതം സുഖകരമായി പോകും. ഇല്ലെങ്കില് വേറെ പെണ്ണുങ്ങളെ തേടി അവന് പോകും. ഒത്തൊരു ആണാണ് അവന്. ഞാന് പറയുന്നത് മര്യാദയ്ക്ക് കേട്ടോ.” അമ്മ പറഞ്ഞു നിര്ത്തി. തൊട്ടു പിന്നാലെ അമ്മയുടെ കല്പനയും എത്തി. ഏതാണ്ട് രാജമാതായുടെ രാജ ശാസനം പോലെ, “പോടീ അവന്റെ അടുത്തേക്ക്”.