ശ്രീയേട്ടാ ….എനിക്ക് എന്റെ ശ്രീയേട്ടനെ പിണക്കാൻ പറ്റുമോ…..ഞാൻ ശ്രീയേട്ടന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്…നീലിമ ചേച്ചിയുടെയും മക്കളുടെയും സന്തോഷം കാണുമ്പോൾ…..
ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞത് ഒക്കെ സത്യമാ…..എനിക്കിനി അശോകനെ വേണ്ടാ…..എന്നെ സംരക്ഷിക്കാനും എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാനും ശ്രീയേട്ടന് കഴിയുമോ….
മോളെ അതെങ്ങനെയാ…..
അതിനൊക്കെ വഴിയുണ്ട്…..ഞാൻ ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ ഒരുപാടാലോചിച്ചെടുത്ത തീരുമാനമാണ്…ശ്രീയേട്ടൻ എന്നോടൊപ്പം നിന്നാൽ മതി….
മോളെ അത്….
പറ്റില്ല അല്ലെ……എങ്കിൽ എന്നിലുള്ള പൂതിയും മറന്നേക്ക്…അതല്ലങ്കിൽ വേണ്ടാ…..ചേട്ടന് ഞാൻ രണ്ടു ദിവസത്തെ സമയം തരാം…..നാളെ നീലിമ ചേച്ചിയെ അമ്പലപ്പുഴയിൽ ആക്കണം…മറ്റെന്നാൾ ആതിരച്ചിയും അമ്മയും മക്കളും ചെട്ടികുളങ്ങര പോകുന്ന ദിവസം….അന്ന് ഒരു മറുപടിയുമായി ചേട്ടൻ വാ…..
എന്താ നിനക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യേണ്ടത് ഞാൻ….
അത് ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ….ഇനി അശോകനോടൊപ്പം എന്നെ വിടരുത്….ശ്രീയേട്ടന്റെ ഭാര്യയായി എനിക്ക് താമസിക്കണം….
ആദ്യത്തേത് ഞാൻ ശ്രമിക്കാം…പക്ഷെ രണ്ടാമത്തേത്…..
ആദ്യത്തേത് നടന്നാൽ രണ്ടാമത്തേതും നടക്കും…അത് ഞാൻ പിന്നാലെ പറയാം എങ്ങനെ എന്ന….
മോളെ നീ എന്നെ ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ ആക്കരുത്…..
ഒരിക്കലും ഇല്ല…നമ്മൾ തമ്മിൽ മാത്രമുള്ള രഹസ്യം…അത് പോരെ…..അശോകേട്ടനുമായുള്ള ബന്ധം വേർപെടുത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കാമോ….
തീർച്ചയായും അതിനു ഞാൻ സഹായിക്കാം…നിനക്ക് വേണ്ടെങ്കിൽ…..
എങ്കിൽ അച്ഛനെ ശ്രീയേട്ടൻ വിളിച്ചു സംസാരിക്കണം….
ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ എന്നിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്ന് കവിളിൽ ഒരുമ്മ തന്നു…..
ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ തീർക്ക്…ബാക്കി വഴിയേ നമുക്ക് ചെയ്യാം പോരെ….അമ്മയെങ്ങാനും വന്നാൽ തീർന്നു…..ശ്രീയേട്ടൻ പൊയ്ക്കോ….
അവിടെയും നിരാശയുടെ പടുകുഴിയിൽ വീണവനെ പോലെ ഞാനിറങ്ങി നടന്നു….ഒരു ബന്ധം മുറിക്കുക എന്നത് ശേ….വളരെ പ്രയാസം തന്നെ…..രാവിലെ അവന്റെ കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും…..വയ്യ….എന്ത് വേണമെന്റീശ്വരാ…..ഞാനിറങ്ങി തിരികെ നടന്നു …തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി അനിത നിൽക്കുന്നു…അവൾ കൈ ഉയർത്തി കാണിച്ചു…..ഞാനും തിരികെ കാണിച്ചിട്ട് കാറ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു…..കാറിൽ കയറി കുറെ നേരം ഇരുന്നു…..എന്ത് ചെയ്യണം…നീലിമയുടെ സംസാരിക്കണം….എന്നാലേ ശരിയാവൂ…..
ഞാൻ വണ്ടി ഖാദറിക്കായുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി വിട്ടു… ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലീകരിക്കുവാനുള്ള അവസരങ്ങൾ ഒത്തുവന്നപ്പോൾ അത് കൈവിട്ടു പോയ വിഷമത്തിൽ ഇന്ന് കണികണ്ട പൂറി മക്കളെയും നാളെ കണികാണാനുള്ള പൂറി മക്കളെയും തന്തക്കു വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഖാദറിക്കയുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയി…ഗൂഗിൾ മാപ്പിൽ കുന്നിക്കോട് സെറ്റ് ചെയ്തു….വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും രണ്ടു മണിക്കൂർ കൊണ്ട് കുന്നിക്കോട് എത്തി….വിസ ഖാദറിന്റെ വീടെത്തു എന്ന് ചോദിച്ചാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…..ഞാൻ തിരക്കി അവിടുന്ന് വീണ്ടും രണ്ടു മൂന്നു കിലോമീറ്റർ യാത്ര…..ഖാദറിക്കയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി…..ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ കതകു തുറന്നു …ഖാദറിക്കയുടെ ഭാര്യ……എന്റെ ഭഗവാനെ…..അപ്പോൾ ഞാൻ സുരാജ് വെഞ്ഞാറമ്മൂടിന്റെ ഡയലോഗ് ഓർത്തു പോയി “ഇതിനെ ഒക്കെ കാണുമ്പോഴാണ് വീട്ടിലിരിക്കുന്നതിനെ എടുത്തു കിണറ്റിലിടാൻ തോന്നുന്നത് എന്ന…..
ശ്രീകുമാർ അല്ലെ…..
അതെ…..
ഖാദറിക്ക വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു…ഇന്നോ നാളെയോ വരുമെന്ന്….വാ കയറിയിരിക്ക്…..
ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു…..മക്കൾ ഒക്കെ….
മൂത്ത മോൾ പ്ലസ് ടൂ വിനു പഠിക്കുന്നു…ഇളയത് മോൻ എട്ടിൽ…..അവർ സ്കൂളിലേക്ക് പോയി…..
പക്ഷെ ഇത്തയെ കണ്ടാൽ പറയില്ല കേട്ടോ ഇത്രയും വളർന്ന മക്കളുണ്ട് എന്ന്….
അയ്യോ എന്നെ ഇത്താനൊന്നും വിളിക്കണ്ടാ…..എന്റെ പേര് ജസ്ന…ഞാൻ ഇന്ന് വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല കേട്ടോ…..ചായ എടുക്കാം….
വേണ്ട ഇത്താ…..
ദേ വീണ്ടും ഇത്ത…..ജസ്നാ അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി…