അപ്പോളാണ് കണ്ടക്ട്ടറുടെ ശബ്ദം കാതുകളില് ഒഴുകിയെത്തിയത്. ആരാണ് രണ്ടുപേര് പുതുപ്പള്ളിയില് ഇറങ്ങാനുള്ളത്?? ആ സാറേ ഇറങ്ങണം. അമ്മെ വാ നമ്മള്ക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള സ്ഥലം ആയി. ഞാന് അമ്മയെയും കൂട്ടി ഇറങ്ങാന് തുടങ്ങി. എന്നിട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള് പിന്നില് അവന് ഇല്ല. മനസ് വല്ലാതെ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു പോയി. എന്റെ ഭഗവാനെ ഒന്നുകൂടി ഒന്ന് കാണാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് എന്ന് മനസുപറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവന് അവിടെ എങ്ങും ഇല്ലായിരുന്നു. നേരത്തെ ഏതോ സ്റ്റോപ്പില് ഇറങ്ങി കാണും അവന്. ഒന്ന് യാത്ര പറയാതെ പോലും. അലെങ്കിലും ഈ ആണുങ്ങള് എല്ലാം ഇങ്ങനെയാണ് കാര്യംകാണാന് അടുത്ത് കൂടും പിന്നെ മഷിയിട്ടു നോക്കിയാല് കാണില്ല. ഞാനും അമ്മയുംകൂടി ബസില് നിന്നും ഇറങ്ങി. ഞാന് ഒരിക്കല്ക്കൂടി ബസിലേക്ക് നോക്കി. കണ്ടില്ല. എങ്ങും ഇല്ല. അവന് കുറെ നേരം തന്ന സുഖത്തിനു നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാന് അമ്മയെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.
