അപ്പോഴേക്കും അരുണവിടെ നിന്ന് പോയിരുന്നു.താനാണ് കാട്ടികൊടുത്തതെന് അവർക്ക് മനസിലാക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയാണ് അവനവിടെ നിന്നപ്പോൾ സ്കൂട്ടയത് .അങ്ങനെ അവരെ 15 ദിവസത്തേക്ക് പ്രിൻസി സസ്പെൻഡ് ചെയ്തു.
അന്ന് വീട്ടിലെത്തിയ പ്രിൻസിക്ക് ഒരു സ്വസ്ഥതയും കിട്ടിയില്ല .അവരന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് തൻറ്റെ റൂമിൽ കിടന്നു.അരുൺ തന്നോടിന്നെന്താണ് ചെയ്തത് അതാലോചിച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് അറപ്പ് തോന്നി.പക്ഷെ താനും അപ്പോൾ അതേ തെറ്റുതന്നല്ലേ ചെയ്തത് .തനിക്കെന്താണ് പറ്റിയത്.
താൻ കരുതിയത് തൻറ്റെ വികാരങ്ങളെല്ലാം വർഷങ്ങളായി നഷ്ട്ടപെട്ടിരിക്കുകയാണെന്നാണ് .പക്ഷെ അറിയാതെ എങ്കിലും അതെല്ലാം തൻറ്റെ ഉള്ളിൽത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത് അരുണാണ് .അവനൊപ്പമുള്ളപ്പോൾ മാത്രം തനിക്ക് എന്ത് വികാരമാണെന്ന് അവർക്ക് തന്നെ മനസ്സിലായില്ല .
അവനെപ്പറ്റി ഓർക്കുമ്പോൾ അവർപോലുമറിയാതെ അവരുടെ ശരീരമാകെ കോരിത്തരിക്കുന്നപോലെ അവർക്ക് തോന്നി.തനിക്കിതെന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് തൻറ്റെ വിദ്യാർത്ഥിയാണ് അരുൺ.അങ്ങനെ ഒന്നും ഒരിക്കലും പാടില്ല .അവരങ്ങനെ ഓരോന്നലോജിച് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവർ നല്ല സന്തോഷത്തിലാണ് ഉണർന്നത്.അതിന് കാരണമെന്തെന്ന് അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു .അങ്ങനെ അന്നവർ നല്ല ഉത്സാഹത്തിൽ കോളജിലേക്ക് പോയി .അന്ന് രാവിലത്തെ പീരീഡ് പ്രിൻസി അരുണിൻറ്റെ ക്ലാസ്സിലായിരുന്നു ക്ലാസ് എടുത്തത്.ഇതറിഞ്ഞതെന്നോണം അരുൺ മുൻ ബെഞ്ചിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.പ്രിൻസി ക്ലാസ് എടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവൻറ്റെ കണ്ണ് അവളുടെ മുഖത് തന്നെ ആയിരുന്നു.അത് പക്ഷെ അവളെ ആകർഷിക്കാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നു.
അവളത് കാണുകയും അവനെ വഴക്ക് പറയാനായി തുനിഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സപ്പോൾ അതിനനുവദിച്ചില്ല .ഇന്നലെവരെ അവനുമായി സംഭവിച്ചതിൻറ്റെഎല്ലാം ബലമായവൾക്ക് അവനോടപ്പോൾ ഒന്നും പ്രതികരിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല .അതവനും കണക്കുകൂട്ടിയിരുന്നു.
അവൾ പക്ഷെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ നോക്കി.അത് പക്ഷെ അവൻ തന്നെ ഏത് രീതിലാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് അറിയാനായിരുന്നു.അവൻ തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ആണ് നോക്കുന്നതെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കാശ്വാസമായി.അവനത്ര മോഷംകുട്ടിയല്ല എന്നവൾക്ക് തോന്നി .
അവൾക്ലാസ്സ് തുടർന്നു .പക്ഷെ അവളറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനിലേക്ക് തന്നെ പോയി .അതുതന്നെയായിരുന്നു അവൻറ്റെ ലക്ഷ്യവും.തനിക്കെന്താണ് പറ്റിയത് താനെന്തിനാണ് തൻറ്റെ വിദ്യാർത്ഥിയെ ഇങ്ങനെ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കുന്നത് .അവളാലോചിച്ചു.താനിങ്ങനെ ഒന്നുമല്ല ഇങ്ങനെയൊന്നും ആവാൻ പാടില്ല എന്നാലോചിച്ചുകൊണ്ടവൾ ക്ലാസ് തുടർന്നു.ക്ലാസ് നോട്ടുകൾ മേടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പ്രിൻസിയുടെ കൈകളിൽ മൃദുലമായി തലോടാൻ ആവൻ മറന്നില്ല.
അവളപ്പോഴാകെ തരിച്ചുപോയിരുന്നു.ശേഷം അവൾ ക്യാബിനിലേക്ക് മടങ്ങി.തിരിച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോഴും അവൻറ്റെ മുഖം തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ.വീട്ടിലെത്തിയ വിമലകുമാരിയെയും കാത്ത് ആ ഹൊറർ കഥയുടെ 5 ആം ഭാഗം അവിടുണ്ടായിരുന്നു.അവളത് കണ്ടതും ആവേഷത്തോടെ എടുത്ത് വായിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
ഇത്തവണ ആ കഥയിൽ കാമമോഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.കഥയറിയാനുള്ള ആവേശത്തിൽ അത് വായിക്കാതിരിക്കാൻ അവൾക് സാധിച്ചില്ല.
വികാരനിർഭരമായ നിമിഷങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അരുണിൻറ്റെ മുഖമാണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ്
വരുന്നത്.തനിക്കെന്താണ് പറ്റിയത് .ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ തൻറ്റെ ഭർത്താവിൻറ്റെ മുഖം മാത്രമാണ് തൻറ്റെ മനസ്സിൽ വരാറുള്ളത്.ഇതിപ്പോൾ എന്താണിങ്ങനെ.ഞാനെന്തിനാണ് അരുണിനെ തന്നെ ഓർക്കുന്നത്.പാടില്ല ഇതൊക്കെ മഹാ പാപമാണ് .അവൾ ചിന്തിച്ചു.
പക്ഷെ എത്ര ശ്രെമിച്ചിട്ടും അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് അവൻറ്റെ മുഖം പോകുന്നില്ല.ആ കഥ വായിച്ചു തീർന്നപ്പോഴേക്കും ആ കഥയിലെ നായകൻ അവനാണോ എന്ന് അവരെ അവൾക്ക് തോന്നിപോയി.അവളങ്ങനെ പലതുമാലോജിച് ആ ദിവസവും കടന്നുപോയി.
പിറ്റേന്ന് കോളേജിലെത്തിയ പ്രിൻസിയെ അങ്ങനെ വിടാൻ അവന് ഉദ്ദേശമില്ലായിരുന്നു.