ഉമ്മ – എന്നാ നീ ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് പോയി വിട്…
അത് ഉമ്മാ..എനിക്ക് കുറച്ചു വർക്ക് ഉണ്ട്..വീട്ടിൽ നിന്ന് ചെയ്യാൻ …കുറെ രോഗികളുടെ റിപ്പോർട്ട് ഒക്കെ എഴുതി മാഡത്തിന് അയച്ച് കൊടുക്കാൻ ഉണ്ട്…അതാ
ഉമ്മ – ആണോ..എന്നാ ശരി..ഞങ്ങൾ പോവാം..റസിയ ഇവൻ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ..നീ വരണ്ട ..വെറുതെ മോനെ യും കൊണ്ട് വരണ്ട… ഞാൻ എൻ്റെ വീട്ടിൽ രണ്ടു ദിവസം നിൽക്കുക കൂടി ചെയ്യാം..ഖദീജ ക്കും അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം കുറെ ആയി പറയുന്നു..
എൻ്റെ ഉള്ളിൽ സന്തോഷം ഉണ്ട് എങ്കിലും ഞാൻ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല..താത്ത എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു എങ്കിലും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചു…
താത്തയെ വേനെമെങ്കിൽ കൊണ്ട് പോക്കൊളു..ഇവിടെ ഞാൻ നിന്നൊണ്ട്..
ഞാൻ എന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എന്ന് താത്ത ആലോചിച്ചു നിന്നു..
റസിയാത്ത – നീ ഒറ്റക്ക് ഒന്നും നിൽക്കണ്ട..ഞാൻ നിൽക്കാം..
വേണ്ട എന്ന്…
കുറച്ചു സൗണ്ടിൽ തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
റസിയാത്ത ആകെ സങ്കടവും ഒക്കെ ആയി മിണ്ടാതെ നിന്നു..
ഉമ്മ – നീ അല്ല ..ഞാൻ പറയണത് കേട്ടാൽ മതി..ഒറ്റക്ക് ഒന്നും നിൽക്കണ്ട…ശരിയാവില്ല.. അവള് ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ..അവിടെ വന്നാൽ ഇനി മോന് ഓരോ അസുഖം ഒക്കെ ആയാൽ ആകെ കുടുങ്ങും.. ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുക ആണ്..ഞാൻ ഡ്രസ്സ് എടുക്കട്ടെ . ഖദീജ നീ കൂടി ഡ്രസ്സ് എടുത്തു വാ..
ഞാൻ അകത്തേക്ക് പോയി…സോഫയിൽ ഇരുന്നു….ഉമ്മ എല്ലാം എടുത്തു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..
ഉമ്മ – എടാ.. എങ്ങോട്ടും പോവരുത്..അവളെയും മോനെയും ഒറ്റക്ക് ആക്കരുത്..കേട്ടല്ലോ..പോട്ടെ മോളെ..അവൻ പോയാൽ എന്നെ വിളിക്ക്..
റസിയാത്ത – ഉമ്മ പോയി വാ..അവൻ എങ്ങോട്ടും പോവില്ല.. ദാ ഓട്ടോ വന്നല്ലോ…
ഉമ്മ – ശരി മോളെ..വാ ഖദീജ ..വേഗം കയറി ഇരിക്ക്..
ഉമ്മ പോയതും റസിയാത്ത ഗേറ്റ് അടച്ച് ലോക്ക് ആക്കി വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നു..എന്നെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് കൊണ്ട് രൂക്ഷമായി കണ്ണുകൾ ഉരുട്ടി നോക്കി..ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കി …അത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഫോണിൽ എന്തോ നോക്കി ഇരുന്നു..
റസിയാത്ത വാതിൽ അടച്ച് പൂട്ടി..മോനെ കൊണ്ട് നിലത്ത് അവൻ്റെ കുഞ്ഞു ബെഡ്ഡിൽ കിടത്തി കളിക്കാൻ ഓരോന്ന് കൊടുത്തു…അവൻ അതിൽ കിടന്നു അത് നോക്കി കിടക്കുന്നു..
റസിയാത്ത എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് ഉള്ള വരവാണ്..ഞാൻ ഫോണിൽ നിന്ന് മുഖം എടുത്തതേ ഇല്ല..
എൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു ഇരുന്നു…എന്നെ തന്നെ നോക്കി…ഇരിക്കുകയാണ്..
റസിയാത്ത – എടാ..എടാ…നിനക്ക് ദേഷ്യം ആണോ എന്നോട്..പറ..
. റസിയാത്ത – ഹലോ…ഷാഫി..ഹലോ..ഒന്ന് നോക്കുമോ..എടാ..പ്ലീസ്..എന്തേലും മിണ്ട്.. സോറി..എൻ്റെ അടുത്ത് ആണ് തെറ്റ്…ഇനി പറ..എന്തേലും
ഞാൻ മിണ്ടാതെ തന്നെ ഇരുന്നു..
.കുറെ നേരം താത്ത അങ്ങനെ ഇരുന്നു എഴുനേറ്റു..
റസിയാത്ത – ഞാൻ പോയിരുന്നെൽ നിനക്ക് സന്തോഷം ആവുമായിരിക്കും അല്ലേ..ഞാൻ പോയി തരാം..വാപ്പ യെ വിളിച്ചു എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോക്കൊളാം..പോരെ..
റസിയാത്ത – അല്ലേലും എന്നെ ആർക്കും വേണ്ടല്ലോ..ഞാൻ ആണ് മണ്ടി..നിന്നെ എത്ര സ്നേഹിച്ചിട്ടും ഇത് ആണെല്ലോ എനിക്ക് കിട്ടുന്നത്..നീ കൂടി ഇങ്ങനെ ആയാൽ ഞാൻ ഇവിടേക്ക് ഇനി വരില്ല…അത് ഉറപ്പ് ആണ്…
റസിയാത്ത കരഞ്ഞു കൊണ്ട് സോഫയിൽ വന്നു ഇരുന്നു…ഞാൻ ആകെ ഇല്ലാണ്ടായി…ഞാൻ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു .
ഹലോ …റസിയ കുട്ടി…
റസിയാത്ത – വേണ്ട..തൊടാൻ ഒന്നും വരണ്ട..നിനക്ക് എന്നെ വേണ്ടല്ലോ..
ആരാ പറഞ്ഞത്..വേണ്ടെൽ ഞാൻ ഇത്ര വേഗത്തിൽ ഇവിടേക്ക് വരുമോ..എൻ്റെ സുന്ദരി കുട്ടിയെ 2 ദിവസം അടുത്ത് കിട്ടിയാൽ പിന്നെ വേറെ എന്താ വേണ്ടത്..
റസിയാത്ത – പിന്നെ ഉമ്മയോട് എന്നെ കൊണ്ട് പോവാൻ പറഞ്ഞതോ?
അതു ചുമ്മാ..ഒന്ന് ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ..അല്ലേലും ദേഷ്യം ഉണ്ടാവുമ്പോൾ ഈ മുഖം ഒരു പ്രത്യേക രസം ആണ്
റസിയാത്ത – നീ ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് ഇരുന്നു എന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോ..ഞാൻ എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാണ്..
റസിയാത്ത എഴുനേൽക്കാൻ നോക്കിയതും ഞാൻ അടുത്തേക്ക് കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു..താത്ത എൻ്റെ മേലേക്ക് വീണതും സോഫയിൽ എൻ്റെ മുകളിൽ ആയി താത്ത കിടന്നു എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…