സഫിയാത്തയുടെ വീട്ടിൽ പോയി തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ മുഹമ്മദിക്ക അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇക്ക എന്നോട് നാളെ നീ ഒന്നു സമീറയെ കോട്ടക്കൽ വരെ കൊണ്ടു പോകണം എന്നു പറഞ്ഞു. സാധാരണ ഇക്ക ആണ് പോകാറുള്ളത്. പക്ഷെ നാളെ ലോഡ് വരുന്നത് കൊണ്ടു ഇക്കാക്ക് പോകാൻ പറ്റില്ല. അതു കൊണ്ടാണ് എന്നോട് കൊണ്ടു പോകാൻ പറഞ്ഞത്. ഞങ്ങൾക്കു കൂട്ടിനായി റുബീനയും വരുന്നുണ്ട് എന്നു അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കു ഉണ്ടായ സന്തോഷം ഒന്നു വേറെ തന്നെ ആയിരുന്നു. കാരണം ഇത്തയെ ഉഴിച്ചിലിനായി കിടത്തിയാൽ പിന്നെ നാലഞ്ചു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞേ വരൂ. അതു വരെ ഞാനും റുബീനയും മാത്രം.
പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ഞാൻ ഇക്കയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി. കോട്ടക്കലിലേക്കു ഏകദേശം രണ്ടു മണിക്കൂറിനു മുകളിൽ യാത്ര ഉണ്ട്. ബാഗും മറ്റു സാധനങ്ങളുമായി റുബീന ആണ് ആദ്യം ഇറങ്ങിയത്. ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചു. അവൾക്കു കാര്യം മനസ്സിലായി. പക്ഷെ സമീറാത്ത വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എൻറെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷയും പോയി. ഇത്തയുടെ കയ്യിൽ കുട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പാലു കുടിക്കുന്ന കുട്ടി ആയതിനാൽ ഇത്ര അധിക സമയം ഉമ്മയെ പിരിഞ്ഞു നിർത്താൻ പറ്റില്ല. അതു കൊണ്ടാണ് കുഞ്ഞിനെ കൂടെ കൂട്ടുന്നത്. എൻറെ മുഖത്തെ സന്തോഷം ഇല്ലാതാവുന്നതു കണ്ട റുബീന എന്നെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണടച്ചു. അവൾ എന്തൊക്കെയോ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നു എനിക്കു മനസ്സിലായി.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ യാത്ര തിരിച്ചു. സമീറാത്തയും റുബീനയും ബാക്ക് സീറ്റിൽ ആണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഞാൻ ഇടക്കിടക്ക് സെന്റർ മിററിലൂടെ രണ്ടു പേരെയും മാറി മാറി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് സമീറാത്തയുടെ മോൻ ഉണർന്നു കരയാൻ തുടങ്ങിയത്. ഇത്ത ഒരു പർദ്ദയാണ് ഇട്ടിട്ടുള്ളത്. അതിനുള്ളിൽ എന്താണെന്നു അറിയില്ല. കുഞ്ഞു കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോ ഇത്ത ഞൊടിയിടയിൽ പർദ്ദയുടെ മുകളിലത്തെ ഒന്നു രണ്ടു ബട്ടൺ ഊരി ഒരു മുല പുറത്തെടുത്തു. മോൻ അതു വായിലാക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു നിമിഷം ആ മുല എനിക്കു കാണാൻ പറ്റി. നല്ല കൊഴുത്ത മുല. അതിൽ കറുത്തു തടിച്ച മുല കണ്ണ്. ഞാൻ ഒരു വെള്ള മുണ്ട് ആണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. അതു കണ്ടതോട് കൂടി എൻറെ കുട്ടൻ അതിനുള്ളിൽ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി. അടിയിൽ അണ്ടർ വെയർ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടു അതിനുള്ളിൽ കിടന്നു എൻറെ കുട്ടൻ വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ഒരു കൈ കൊണ്ടു അണ്ടർ വെയർ വലിച്ചു ഒന്നു അഡ്ജസ്റ് ചെയ്തു. അപ്പോളാണ് ഒരു ആശ്വാസം ആയത്.
ഞങ്ങൾ കോട്ടക്കൽ എത്തി. അവിടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് ചെക്ക് ചെയ്യലും ഫയൽ എടുക്കലും ആയി ഒരു 15 മിനിറ്റ് നേരത്തെ പണി ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനു ശേഷം അവർ സമീറാത്തയുമായി പോയി. ഇത്തയുടെ മകൻ റുബീനയുടെ തോളിൽ കിടന്നു നല്ല ഉറക്കം ആണ്. ഇനി ഇപ്പൊ എന്തു ചെയ്യും എന്നു വിചാരിച്ചു നിൽകുമ്പോൾ റുബീന റിസപ്ഷനിലേക്കു നടന്നു. അവർ ഒരു കീ എടുത്തു കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടു. എന്താ സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്കു ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. അവൾ എന്നോട് ബാഗ് എടുത്തു പിന്നാലെ വരാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളുടെ കൂടെ ചെന്നു. അവൾ ഒരു മുറിയുടെ അവിടെ എത്തിയപ്പോ അതിന്റെ ഡോർ തുറന്നു അതിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു. എന്നിട്ടു മോനെ ബെഡ്ഢിൽ കിടത്തി. അപ്പോഴും ഞാൻ ആകെ പകച്ചു നില്കുവായിരുന്നു.
റുബീന എൻറെ അടുത്തു വന്നു എൻറെ കയ്യിൽ നിന്നും ബാഗ് വാങ്ങി എടുത്തു വച്ചു. പിന്നെ ഡോർ അടച്ചു ലോക്ക് ചെയ്തു എന്നിട്ടു എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു. എനിക്കു ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
ഞാൻ : ഇതു ആരുടെ മുറിയാണ്.
റുബീന : ഇവിടെ ചികിത്സക്കു വരുന്നവരുടെ കൂടെ ഉള്ളവർക്ക് വിശ്രമിക്കാൻ അവർ മുറി നൽകും. അതാണ് ഇത്.
കാറിൽ കയറുന്നതിനു മുൻപ് റുബീന എന്നെ നോക്കി കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചതിന്റെ അർത്ഥം അപ്പോഴാണ് എനിക്കു മനസ്സിലായത്. അവൾ മുൻപും ഇത്തയുടെ കൂടെ വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ഒരു മുറി കിട്ടും എന്നു അവൾക്കു മുൻകൂട്ടി അറിയാമായിരുന്നു.