”ഓഹ്!!!!! എൻറെ കുട്ടൻ മിടുക്കനാ… അടുത്ത പ്രാവശ്യം നീ വരുമ്പോ നോക്കിക്കോ ഇത്രേം നല്ലൊരു കൊച്ച് ഈ ദേശത്ത് കാണില്ല… അല്ലേ റോണിക്കുട്ടാ…”
”ഹ്മും…”
പമ്പരം കറക്കുന്ന പോലെ തലയിട്ട് കറക്കിയടിച്ച് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
”ഹ്മും… ഹ്മും… ചെറിയമ്മേം മോനും കൂടി എന്നാന്ന് വെച്ചാ ആയിക്കോ… അല്ല എൻറെ ആച്ചിമോളെന്തിയേ??”
മമ്മി ഉളളിലേയ്ക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
”എൻറെ സൂസൂ… നിന്നോട് പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവളുടെ പേര് ആച്ചൽ എന്നാന്ന്.. അവളെ എന്നതേലുമൊക്കെ വിളിച്ചിട്ട് നിനക്കങ്ങ് പോകാം… എന്നാലേ അതിൻറെ കലി മൊത്തം അവളെന്നോടാ തീർക്കുന്നേ… ങ്ഹാ…”
”എടീ വിളിച്ച് ശീലിച്ചതെങ്ങനെയാ പെട്ടെന്ന് മാറ്റുന്നേ അതാ.. അല്ല അവളെവിടെ??
”അവളു വരുമ്പോ വൈകുന്നേരമാവോടിയേച്ചീ…”
”ഓ… എന്നാ അവളോട് പറഞ്ഞാ മതി… ഞാനിറങ്ങുവാ… എൻറെ കൊച്ച് വരുമ്പോ എന്നതേലും ഉണ്ടാക്കി വെക്കണം…”
പറഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കുമ്പോൾ മമ്മി ചുണ്ടു കൂട്ടിക്കടിച്ച് ചിരിയമർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മമ്മി ഗെയ്റ്റ് വിട്ടിറങ്ങിയതും ആൻറി എന്നെ കൈപിടിച്ച് വലിച്ച് സെറ്റിയിൽ കൊണ്ടിരുത്തി.
ഞാൻ അതിശയത്തോടെ ആൻറിയെ നോക്കുമ്പോൾ അവർ എൻറെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് ഉറ്റുനോക്കി ഇരിക്കുന്നു.
”ഹ്മും… എന്നാപറ്റി?? എന്നാത്തിനാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നേ??”
ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ആൻറിയുടെ മുഖത്ത് ഗൌരവം വന്നു.
”ഏതാടാ ആ പെണ്ണ്??”
”ഏത് പെണ്ണ്???”
”ദേ റോണീ… നീ എന്നോട് പൊട്ടൻ കളിക്കല്ലേ… ഏതവളുടെ ദേഹത്ത് പിടിച്ച കാര്യമാ നിൻറെ മമ്മി പറഞ്ഞത്?? നിനക്ക് ആരുമായിട്ടൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ ചുറ്റിക്കളി ഉണ്ടെന്നും അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് തോന്നി… പറേടാ ആരാദ്??”
”അത്… അതാൻറീ… ഞാൻ”
”നീ പറയുന്നില്ലേ വേണ്ട.. ഇനി ഞാൻ ചോദിക്കുന്നുമില്ല… അല്ലെങ്കി തന്നെ ഞാൻ ചോദിക്കേന് ഉത്തരം തരേണ്ട കാര്യം എന്നതാ അല്ലേ…”
ആൻറി മുഖം വീർപ്പിച്ച് എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് നടന്നു.
മൈര്!!!! തലേലെഴുത്ത് അല്ലാതെ ഇതിനൊക്കെ എന്നതാ പറയേണ്ടേ…. ഒരു കാര്യോമില്ലാതെയാ ഓരോന്ന് മുഖവും വീർപ്പിച്ചു നടക്കുന്നേ…. ഛേ!!! എന്നാലും വന്ന ദിവസം തന്നെ ആൻറിയോട് പിണങ്ങേണ്ടി വന്നല്ലോ….
”ആൻറീ… ആൻറിയേ…”
വിളിച്ചും കൊണ്ട് ഞാനും അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് നടന്നു.
”എടാ നീയാ തുണിയൊക്കെ മാറ്റി വാ… ഞാൻ കഴിക്കാൻ എന്തേലും എടുക്കാം…”
ആൻറി പ്ലെയ്റ്റ് കഴുകി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
മുഖം അപ്പോഴും വീർത്തിരിപ്പുണ്ട്.
ഞാൻ സാധാരണ ആൻറീടെ വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കാറുളള റൂമിലേയ്ക്ക് ബാഗുമെടുത്ത് നടന്നു. റൂമിൽ ബാഗും വെച്ച് ഡ്രെസ്സും മാറി ഡയനിംഗ് ഹാളിലെത്തുമ്പോൾ മേശപ്പുറത്ത് ചായയും കുറെ സ്നാക്സും…
ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ആൻറി കുറച്ചു മാറി കെറുവിച്ച് ഇരിക്കുന്നു.കൈയ്യിലൊരു മാസികയും ഉണ്ട്.
ഈശ്വായേ!!! തൊട്ട പെണ്ണിൻറെ പേര് പറയാത്തേനാണോ ഇത്ര ദേഷ്യം??? ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ആൻറിയുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞു.
”ആൻറീ….”
മറുപടി ഇല്ല… ഹൊ!!! പിണങ്ങിയാൽ മമ്മീം ആൻറീം എല്ലാം കണക്കാ….
”അതേ… ആൻറീ… ആൻറി ചായ കുടിച്ചോ???”
”ഹ്മും!!!”
മറുപടി നേരിയ മൂളലിൽ ഒതുക്കി അവർ വീണ്ടും മാസികയിലേയ്ക്ക് കണ്ണോടിച്ചു.
ഞാൻ ചായയുമെടുത്ത് ആൻറിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു.
”ആൻറീ… ആൻറിക്കെന്നാത്തിനാ എന്നോട് ദേഷ്യം?? ഞാൻ വന്ന അന്ന് തന്നെ എന്നോട് പിണങ്ങുവാണോ??”
എൻറെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ കൈയ്യിലിരുന്ന മാസിക അവർ മാറ്റി വെച്ചു. എന്നിട്ട് എനിക്ക് അഭിമുഖമായി ചെരിഞ്ഞിരുന്നു.
”റോണീ… മോനറിയോ… എൻറെ ആച്ചീനെ പ്രസവിച്ചേ പിന്നെ എനിക്കൊരു ആങ്കുഞ്ഞ് വേണോന്ന് വല്ലാത്താശയാരുന്നു… പക്ഷേ… ആച്ചീടെ മാമോദീസാ ദിവസം തന്നെ അതിയാനെ കർത്താവങ്ങ് വിളിച്ചു…”
പറയുന്നതിനിടയിലും ആൻറി വിങ്ങി പൊട്ടി…
”എന്നാ നീ ജനിച്ചപ്പോ എൻറെ ആശ കർത്താവ് നടത്തിയല്ലോന്നോർത്ത് ഞാൻ എന്തോരം മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചെന്നോ… അങ്ങനെയാ… അങ്ങനെയാ നീ എന്നോട്, അന്നൊക്കെ നിൻറെ മമ്മീനെക്കാളും നിന്നെ എടുത്തോണ്ട് നടന്നിട്ടുളളതും നിന്നോട് കൂട്ടു കൂടീട്ടുളളതും ഞാനാരുന്നു. എന്നോട് പറയാത്ത ഒരു കാര്യവും നിനക്കില്ലാരുന്നു താനും..ആ സ്വാതന്ത്യത്തിലാ നിന്നോട് ഞാൻ അത് ചോദിച്ചേ…. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നീ വളന്നെന്നുളള കാര്യം ഞാൻ മറന്നു പോയി…”