വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയ ഒരു ശില്പം പോലെ വെൽവെറ്റ് വിരിച്ച കിടക്കയിൽ അവൾ മലർന്ന് കിടന്നു. വെണ്ണക്കൽ എന്നു പറഞ്ഞാൽ ശരിയാവില്ല. ഓറഞ്ച് നിറമാണവളുടെ ശരീരത്തിന്. അവളുടെ മാർഗോളങ്ങൾ കാമം കൊണ്ട് വിറക്കുന്നു.
കൊടും തണുപ്പാർന്ന ആ രാത്രിയിലും അവളുടെ മുലകളിൽ വിയർപ്പു കണങ്ങൾ പൊടിയുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറകൊണ്ടു. പരന്നു മനോഹരമായ വയറ്. ചെറിയ പൊക്കിൾ ചുഴി. നനുത്ത രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മദനകവാടം. ചേർന്നമർന്ന തുടകൾ. അതിനിടയിലൂടെ തലമുടി നാരിന് പോലും കടക്കാനുള്ള ഇടമില്ല.
ലെഫ്തീന പതുക്കെ തുടകൾ വിടർത്തുകയും അടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അവളയാളെ ക്ഷണിക്കുകയാണ്. നെക്കാർഡോ എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ തുടകൾ വിടർത്തി വെച്ചു. പൂർച്ചാലുകൾ വിടർന്നു. അയാൾ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ പൂർകവാടത്തിൽ ചുംബിച്ചു.
അവളറിയാതെ തന്റെ അരക്കെട്ട് മുകളിലേക്കുയർത്തി. നെക്കാർഡോ തന്റെ നെടുങ്കൻ കുണ്ണ അവളുടെ പൂർപ്പിളർപ്പിൽ വെച്ച് ആഞ്ഞു തള്ളി. അവളിൽ നിന്നും വേദന കലർന്ന ഒരു സീൽക്കാരമുയർന്നു. നെക്കാർഡോ കുണ്ണ മുകളിലേക്കു വലിച്ച് ശക്തിയായി ഒരു തള്ള് തള്ളി.
അവൾ വീണ്ടുമൊന്ന് പിടഞ്ഞു. നെക്കാർഡോയുടെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറ് പിളർത്തി അകത്തേക്ക് ഊർന്നു കയറി. അവൾ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു. നെക്കാർഡോ തന്റെ അരക്കെട്ട് സാവധാനം ചലിപ്പിച്ച് തുടങ്ങി. അയാളുടെ കുണ്ണ പൂർഭിത്തിയിൽ ഉരസി കയറുന്ന സുഖത്തിൽ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ച് അയാളെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു. അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലമർന്നു. അയാളുടെ ബലിഷ്ഠമായ ശരീരത്തിനടിയിൽ അവളുടെ മാംസളമായ ശരീരം അമർന്നു. നെക്കാർഡോയുടെ അരക്കെട്ട് അതിവേഗം ചലിച്ചു.
ഈ സമയം കൊട്ടാരത്തിന് പുറത്ത് ഒരു ആറംഗ സംഘം ഊരിപ്പിടിച്ച വാളുകളുമായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുട്ടിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് പതിനെട്ട് പത്തൊൻപത് വയസ്സു പ്രായമുളള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ നടന്നു വന്നു. അത് നെക്കാർഡോയോടൊപ്പം കിടക്കയിൽ കിടന്നു പിടയുന്ന ആ സ്ത്രീയുടെ മകനായിരുന്നു.
“ആരാണ് നീ, ഈ അസമയത്ത് എന്തിനിവിടെ വന്നു? ” ആ സംഘത്തിന്റെ നേതാവെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ആൾ ചോദിച്ചു. അയാൾ നെക്കാർഡോ ജൂലിയസ് പ്രഭുവിന്റെ സേനാധിപൻ റെയ്മണ്ട് റൊസാരിയോ ആയിരുന്നു. നെക്കാർഡോക്കെതിരെയുള്ള ഉപജാപകസംഘത്തിന്റെ നേതാവ്. നെക്കാർഡോയെ ഏതു വിധേനയും ഇല്ലാതാക്കി അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനാണ് അയാളുടെ പദ്ധതി. നെക്കാർഡോ വളരെ കരുത്തനാണ്.
നേരിട്ടുള്ള ഒരു ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിൽ അയാളെ കീഴ്പ്പെടുത്തുക അസാധ്യമാണ്. നെക്കാർഡോ ദുർബ്ബലനാകുന്ന ഏക അവസരം അയാൾ രതിയിലേർപ്പെടുന്ന സമയമാണ്. നെക്കാർഡോ പെണ്ണുങ്ങളെ കളിക്കാൻ പോകുന്നത് അടിമസ്ത്രീകളെ താമസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ബംഗ്ലാവിലാണ്. അവിടെ എത്തിപ്പെടുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല.
വേട്ട നായ്ക്കളും ഗോത്രവർഗ്ഗ പോരാളികളും പാറക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് നെക്കാർഡോ തന്റെ ഇരയെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. അയാളെ കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ള സുവർണ്ണാവസരാണ് കരഗതമായിരിക്കുന്നത്. അതിനിടയിലേക്കാണ് ഈ ചെറുപ്പക്കാരൻ കടന്നു വന്നിരിക്കുന്നത്.
“ഞാൻ മനാസ്. എന്റെ അമ്മയെ ഈ കൊട്ടാരത്തിലെ ഭടൻ പിടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്.”
റെയ്മണ്ട് തന്റെ അനുയായികളെ നോക്കി. അവർ തലയാട്ടി.
“നിന്റെ അമ്മയെ കടത്തിക്കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ” റെയ്മണ്ട് റൊസാരിയോ ചോദിച്ചു.
“അറിയാം” മനാസ് പതുക്കെ തലതാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ എനിക്കയാളോട് പകരം ചോദിക്കണം.”
“മനാസ്, ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യവും അയാളെ ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതാണ്.” റെയ്മണ്ട് റൊസാരിയോ പറഞ്ഞു. “പക്ഷെ നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം വന്നാൽ നീ കാണരുതാത്തത് പലതും കാണേണ്ടി വരും.”
മനാസിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. തന്റെ അമ്മയോടൊപ്പം നെക്കാർഡോ പണ്ണിത്തകർക്കുകയായിരിക്കുമെന്ന് അവനറിയാം. പക്ഷേ നെക്കാർഡോയെ കൊല്ലണമെന്ന് തന്നെയാണ് അവന്റെ മനസ്സിൽ. “സാരമില്ല.” മനസ്സ് കല്ലാക്കി അവൻ പറഞ്ഞു.