കക്ഷം ഷേവു ചെയ്തിട്ടില്ല. പൂടകൾക്കിടയിൽ പൗഡറിന്റെ വെളുപ്പു നന്നായി കാണാം. കാണാവുന്ന കക്ഷത്തിൽ നിന്നും കറുത്തു നീണ്ട പൂടകൾ അലസമായി നീണ്ടു നിന്നു. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഞാനിതയും ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും ആ കാഴ്ചകളൊന്നും എന്നിൽ കാമം ഉണർത്തിയില്ല എന്നേ കണ്ടപ്പോൾ അവർ നെറ്റി താങ്ങിയിരുന്ന കയ്ക്കുനീട്ടി കട്ടിലിൽ കിടന്ന തോർത്തെടുത്ത് മടിയിലേയ്തിട്ടു. തോർത്ത് അലക്ഷ്യമായി കിടന്നതല്ലാതെ തുറന്നിരുന്ന ആ മാർബിൾപ്പൂറു മറഞ്ഞില്ല. ഞാൻ അതു നോക്കാൻ പോയില്ല. വിളക്കുയർത്തി ചുററും നോക്കി. പോകാൻ വേണ്ടി ഉടുത്ത സാരി കുട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നു. പാവാട അല്പം മാറി നിലത്ത്. വെളിയിൽ പോകുമ്പഴുടുക്കുന്നതാകാം, ഒരു ചരടുള്ള ചുവന്ന അണ്ടർവെയർ പോലെ ഒന്ന് ആ പാവാടയുടെ അടുത്തു de566)m). ചേട്ടന്റേതല്ല അതെന്നെനിക്കറിയാം. ഞാൻ വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. ‘ ഏടുത്തീ. എന്താ പററിയേ.. എന്തുണ്ടായി…?..’ ഉത്തരം കരച്ചിൽ മാത്രം.
ഞാൻ അവരുടെ നെറ്റി താങ്ങിയ കയ്ക്ക് പിടിച്ചുമാറ്റാൻ നോക്കി പിന്നെ മുഖത്തേയ്ക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ബേ.. ഏടത്തിയുടെ കടവായിൽ നിന്നും രക്തം ഒലിയ്ക്കുന്നു. റാന്തലിന്റെ വെളിച്ചത്തിലും കവിളത്തേ തിണർത്ത പാടു വ്യക്തമായിക്കാണാം. എനിയ്ക്കും സങ്കടം വന്നു. കരയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു. ‘ എന്തു പറ്റി. എന്റെ ഏടത്തിയല്ലേ. പറ. എന്താ ഉണ്ടായേ…” ഞാൻ ആ താടി പിടിച്ചുയർത്തി അലിവോടെ ചോദിച്ചു. എന്റെനേരെ നോക്കി കരഞ്ഞതല്ലാതെ, അവർ മിണ്ടിയില്ല. കണ്ണീരും ചോരയും കലർന്ന് ആ താടിയിൽ കൂടെ ഒഴുകി മടിയിൽ കിടന്ന തോർത്തെടുത്ത് ഞാൻ ആ ചിറിയിലേ ചോര തുടച്ചു. പിന്നെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. എന്തു ചെയ്യണം എന്നെനിക്കു പിടികിട്ടിയില്ല. ചോദ്യത്തിനൊന്നിനും ഉത്തരമില്ല വിങ്ങിക്കരച്ചിൽ. ‘ എഴുന്നേക്ക്. ഏടത്തീ…’ ഞാൻ കക്ഷത്തിൽ കയ്യിട്ട് അവരേ പിടിച്ചു പൊക്കാൻ നോക്കി ‘ ഹാ.. “ ഒരു വശം ചെരിഞ്ഞ് വേദനകൊണ്ടെന്ന പോലെ അവർ പുളഞ്ഞു. ചേട്ടൻ ഒത്തിരി തല്ലിയോ. എന്തിനാ തല്ലിയേ.. പൊറത്ത് ഇടിച്ചോ. എന്റെ തേവരേ. ഞാനെന്താ ഈക്കാണണേ…”
ഞാൻ ഏടത്തിയുടെ പുറത്ത് തടവി അവർ വേദനിയ്ക്കുന്നതു പോലെ അനങ്ങി പിന്നെ ഞാൻ നോക്കിയില്ല. റാന്തലുമായി അടുക്കളയിലേയ്ക്കു പോയി പുറത്തേ ഹാളിൽ ഇരുന്ന വിളക്കെടുത്ത് മുറിയിൽ മേശപ്പുറത്തു വെച്ചു. പാവം, ഇരുട്ടത്തിരിയ്ക്കുണ്ടല്ലോ. അടുക്കളയിലേയ്യോടിച്ചെന്ന് ഞാൻ അണയാറായിരുന്ന അടുപ്പൂതി അത്തിച്ചു. പുകകൊണ്ട് ഞാൻ വിക്കി. മഴയ്ക്കു മുമ്പുള്ള തണുത്ത കാറ്റ് അന്തരീക്ഷത്തേ തണുപ്പിച്ചതു കൊണ്ട് തീ പിടിയ്ക്കാൻ താമസിച്ചു. ഒരു പാത്രത്തിൽ വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് താങ്ങിപ്പിടിച്ച് മുറിയിൽ കൊണ്ടു ചെന്നു. സ്റ്റുൾ കട്ടിലിനോടടുപ്പിച്ചിട്ടു. അലമാര തുറന്ന് അലക്കിയ ഒരു തോർത്തു തപ്പിയെടുത്തു. എല്ലാം തയാറാക്കി റാന്തൽ എടുത്ത് അടുത്തു വെച്ചു.
അപ്പോഴേയ്ക്കും കരച്ചിൽ ഒതുങ്ങി വെറും ‘ ഏങ്ങലടിയായി മാറിയിരുന്നു. കൊച്ചു കൂട്ടികളേ പോലെ അവർ ഏങ്ങലടിയ്ക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എനിയ്ക്കു വേദന തോന്നി, സഹതാപവും പാവമാണീ സ്തീ, ഞാൻ പോലും വാക്കുകൾ കൊണ്ടും പ്രവർത്തികൊണ്ടും എന്തു മാത്രം ഇവരേ വേദനിപ്പിച്ചു. ദാ ഇപ്പോൾ ഭർത്താവു ശാരീരികമായും ‘ വാ എണീയ്ക്ക് ഏടത്തി. ഈ കുട്ടിലേലോട്ട് കെടക്ക്. ചൂടു പിടിയ്ക്കാം. എവിടെയൊക്കെയാ വേദനേന്ന് പറഞ്ഞാ മതി.” എന്നിട്ടും അവരനങ്ങിയില്ല ഞാൻ ചെന്നു. ബലമായി ആ കക്ഷത്തിൽ പിടിച്ചു പൊക്കി ഏതാണ്ട് എന്റെ ഭാരം തന്നെയുണ്ടാവും ഏടത്തിയ്ക്കും. അവർ തളർന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്കു ചാരി ആ കല്ലൻമുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചത്ത് അമർന്നു ഞെരുങ്ങുമ്പോഴും സുഖത്തേക്കാളേറെ സഹതാപമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ, ഞാനവരേ താങ്ങി കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി പിന്നെ പുറത്ത് കയ്ക്കുചേർത്ത് മെല്ലെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. താൻ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയാണെന്നോ, ഭർത്താവിന്റെ അനുജൻ തന്റെ രഹസ്യഭാഗങ്ങൾ കാണുന്നുവെന്നോ ഒന്നും അവരരിയുന്ന മട്ടില്ല. തളർന്ന് കാലുംകവച്ച കിടക്കുന്ന അവരുടെ വെളുത്ത രഹസ്യപ്പൂവ് എന്നേ നോക്കി വിളറിച്ചിരിച്ചു.