കവിത – 1 Like

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു പത്തുമണിയായപ്പോൾ ഷിൻഡേ വന്നു. കൂടെ മോളുമുണ്ട്. ഷിൻഡേയെക്കാളും പൊക്കമുള്ള ഒരു കൊഴുത്ത പെൺകുട്ടി. വെളുത്ത നിറം. സ്കൂൾ വേഷം. സ്കർട്ടും ബ്ലൗസും
ഇരിക്കൂ.ഞാൻ ഹിന്ദിയിൽ പറഞ്ഞു.

മേനോൻ സാബ്.ഇവൾ.കവിത. മൂന്നു വർഷം ഇവൾ ക്ലാസ്സിൽ തോറ്റ് ഇപ്പോൾ എങ്ങിനെയോ പത്തിൽ എത്തി. സാബ് എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഇവളെ ഒന്നു ജയിക്കാൻ സഹായിക്കണം. പത്തു കഴിഞ്ഞാൽ ഇവളെ ഏതെങ്കിലും കോമേഴ്സ്സോ.അങ്ങനെ വല്ലതിലും പറഞ്ഞുവിടാം. ട്യൂഷൻ കൊടുത്ത് ഞാൻ മടുത്തു. അവർക്കെല്ലാം കാശു മതി. എനിക്ക് സാബിനെ അറിയാം. സാബിവളെ എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഒന്ന് കരകേറ്റി വിടണം. ഷിൻഡേ എഴുനേറ്റ് എന്റെ കൈകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു.

ഞാൻ ചിരിച്ചു. ശരി. ഷിൻഡേ.ഇരിക്കെടോ. എന്നെക്കാളും എത്രയോ ജൂനിയറായിരുന്ന (ഞാൻ ഡിസൈൻ വകുപ്പിന്റെ ഉപമേധാവിയായിരുന്നപ്പോൾ ഷിൻഡേ അപ്പഴും ഇപ്പഴും ഒരു ചെറിയ ഓഫീസർ മാത്രമായിരുന്നു.) ഷിൻഡേയ്ക്ക് എന്നോട് ഭയമോ ഭക്ടിയോ എല്ലാം കലർന്ന ഒരു തരം ബഹുമാനമായിരുന്നു.

ഷിൻഡേ..ഞാൻ പണിയിൽ നിന്നും വിട്ടില്ലേ..ഇനി വലിയ ബഹുമാനമൊന്നും വേണ്ട.
അയ്യോ അതല്ല സാബ്.ഷിൻഡേ എന്നെ താണുവണങ്ങി. കവിതാ.സാബിനെ വണങ്ങി.ഷിൻഡേ ആജ്ഞാപിച്ചു. അവൾ കുനിഞ്ഞ് എന്റെ കാലിൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു.

എനിക്കൽപ്പം ജാള്യത തോന്നി നമ്മൾ മലയാളികൾക്ക് ഈ കാലിൽ വീഴലൊന്നും അത്ര പരിചയം പോരല്ലോ. ഞാനവളെ കൈകളിൽ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചു.

ശരി സാബ്. ഞാൻ പോട്ടെ.ഷിൻഡേ വിടവാങ്ങി. ഇപ്പോൾ ഞാനും കവിതയും മാത്രം
ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പഠിത്തം ശരിയാവില്ല. പുസ്തകങ്ങളുമെടുത്ത് മോളിലേക്കു വരൂ.ഞാൻ നടന്നു. അവൾ എന്റെ പിന്നാലെയും.

മുകളിൽ സൈഡിലെ ബാൽക്കണിയിൽ ഞാനിരുന്നു. അവിടെ ഒരു മേശയും രണ്ടു കസേരകളും ഇട്ടിരുന്നു. അവിടെയിരുന്നാണ് എന്റെ എഴുത്തും വായനയുമൊക്കെ അതിൽ വളർന്നു നിന്ന മരങ്ങൾ അടുത്ത തൊടിയെ മുഴുവൻ മറച്ചിരുന്നു. ഒരു ശല്യവുമില്ല. നല്ല ഏകാഗ്രത കിട്ടും.

ബൈഠിയ കവിതാ.ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവളിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ മേശയിൽ വെച്ചു.

അവൾക്കെതിരെ ഞാൻ കൈകളുള്ള എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കസേരയിൽ അമർന്നു. ആദ്യമായി എന്റെ ശിഷ്യയെ ഒന്നു ശരിക്കും കണ്ടു.

നീളമുള്ള ചെറിയതായി ചെമ്പിച്ച നിറമുള്ള മുടി.നന്നായി ബ്രഷ് ചെയ്ത് ആ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. മുഖം ഭാവിയിൽ നല്ല സുന്ദരിയുടേതാകും എന്നു പറയാൻ പറ്റില്ല.എന്നാൽ അൽപ്പം എഴുന്നുനിന്ന കവിളെല്ലുകൾ അവൾക്ക് ഒരു തരം അസാധാരണമായ ലുക്കു നൽകി. വെളുത്ത ടോപ്പും കടും ചാരനിറത്തിലുള്ള സ്കീട്ടു. അവൾ തുടകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചെങ്കിലും മുട്ടുകൾക്കുമേലേ തുടകളുടെ മൂന്നിലൊന്നുവരെമാത്രം ഇറക്കമുള്ള ഞൊറിവുള്ള ഉഉടുപ്പു കൊത്തിവെച്ചപോലുള്ള തുടകളുടെ മേൽ പതിഞ്ഞുകിടന്നു. കാലുകളുടെ ഡിസൈൻ മനോഹരം. എന്നിലെ എഞ്ചിനീയർ ചിന്തിച്ചു. മുട്ടുകളിൽ നിന്നും താഴേക്കൊഴുകിയ വടിവൊത്ത കാൽവണ്ണുകൾ.അവ ചെന്നുചേരുന്ന ഒതുങ്ങിയ കണങ്കാലുകൾ പിന്നെ. സുന്ദരമായ കൊച്ചുവിരലുകളുള്ള, ചുവന്ന നഖങ്ങളുള്ള പാദങ്ങൾ.

അവൾ കണ്ണുകളുയർത്തി എന്റെ മുഖത്ത് ഉറ്റുനോക്കിയിരിക്കയായിരുന്നു പെട്ടെന്നവൾ മുഖം താഴ്ത്തി നേരിയ ചുവപ്പ് ആ മുഖത്തു പടർന്നു. അച്ഛനക്കാൾ പ്രായമുള്ള എന്റെ മുന്നിൽ അവൾക്കെന്താണിത്ര നാണം ? എനിക്കു ചിരി വന്നു. എന്നാലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഈ ഭിവസം ഒരു ചെറുപ്പമുള്ള പെണ്ണിന്റെ കൂടെ ചിലവഴിക്കുന്നതിൽ

എന്റെയുള്ളിലെ പുരുഷനുണ്ടാവുന്ന ആഹ്ലാദം അപ്പോൾ ഞാൻ മുഴുവനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഏതാണ്ടൊരു രൂപരേഖ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു വന്നു.

അടുത്ത ദിവസം കവിത ഉച്ചയ്ക്ക് മൂന്നുമണിക്കു വന്നു. സ്കൂൾ വിടുന്നത് രണ്ടിനാണ്. വീട്ടിലെത്തിയ ഉടനേ ലഞ്ചും അടിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങിയതാവാം. വേഷം ഇന്നലത്തേതു പോലെ തന്നെ സ്കൂൾ യൂണിഫോം സ്കർട്ടിന്റെ ഇറക്കം അൽപ്പം കുറഞ്ഞുവോ എന്നൊരു സംശയം ഇടയ്ക്ക് അവൾ കാലുകൾ ക്രോസ്സുചെയ്യു. ചെല ഇംഗ്ലീഷ് പടങ്ങളിൽ നായികമാർ ചെയ്യണപോലെ, സ്കർട്ട് ആ തുടകളിൽ പറ്റിക്കിടന്നു. ഒരു മുട്ടിനുമേൽ ഉയർത്തിവെച്ച മറ്റേ കാലിന്റെ മുകളിലേക്ക് പാവാടി ഇത്തിരി കേറിയിരുന്നു. നല്ല നിറമുള്ള വടിവൊത്ത ഇളം തൊട്.
പെട്ടെന്നു ഞാൻ കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചു. ചെ} എന്റെ മോളാകാൻ പോലും പ്രായമാകാത്ത കൂട്ടി! എന്നാലും ഞാൻ പെട്ടെന്നൊരു മനക്കണക്കുകൂട്ടി. മൂന്നുവർഷം തോറ്റെങ്കിൽ ഇവൾക്ക് ഒരു പതിനേഴുകാണും. ഓഹോ.സ്വീറ്റ് സെവൻറീൻ) ഈ പൊട്ടിതെറിക്കുന്ന പ്രായത്തിലുള്ള ഇവളാണ് എന്നോട് ഇത്ര ഭവ്യത കാട്ടുന്നത് ഹും കൊള്ളാം. ഏതായാലും നല്ല തടിച്ച തുടകൾ. നനുത്ത, നല്ല ടോണുള്ള മാംസമായിരിക്കും. ഒന്ന് നുള്ളിയാൽ പെട്ടെന്നു ചുവക്കുന്നു. 《J邬Q》 രൂപം പെട്ടെന്നുവീണ്ടെടുക്കുന്ന ദേഹമാകും അവളുടേത്. ചൂടാക്കിയ ലോഹം പോലെ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ടെമ്പർ അറിയാൻ എനിക്കു തിടുക്കമായി തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ മുന്നിൽ എന്റെ വർഷങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞുപോകുന്നപോലെ തോന്നി. ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ പുസ്തകത്തിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ മൂരി നിവർന്ന് കൈകൾ പിന്നിലേക്കുകൊണ്ടുപോയി ഒന്നായുന്ന കണ്ടു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *