“ഇനിയും നിനക്ക് വിശ്വാസമായില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വേരെ രണ്ട് തെളിവ് തരാം..
നിന്റെ അരയിൽ നരച്ച് തുടങ്ങിയ ഒരു ചരടില്ലെ.
..പിന്നെ നിന്റെ മുള്ളുന്നേടത്ത് രണ്ട് കാക്കപ്പുള്ളിയും”..
അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
” ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞ് എന്നെ ശറിയാക്കാം എന്ന് അശ്വതിക്കുട്ടി വിചാരിക്കണ്ട…പിന്നെ നാളെ സ്കൂൾ തുറക്കുമ്പ് എല്ലാരും കാണുന്നത് അശ്വതികുട്ടി ഇരുന്ന് തൂറുന്ന കാഴ്ച്ചകളാവും…അത് ഈ കുപ്പായത്തേക്കൾ വലിയ നാറ്റക്കേസല്ലേ.. അത് കൊണ്ട് മോൾ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഇന്ന് 3 മണിക്കത്തെ ഇന്റർവ്വെല്ലിന് മൂത്രപ്പുരയുടെ പിറകിലെ കശുമാവിൻ തോട്ടത്തിലേക്ക് പോരേ..ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം..”
അവളുടെ തുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവനു ക്രൂരമായ ഒരു സന്തോഷം വന്നു…
അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ അവളുടെ കരച്ചിലിനുള്ള കാരണം അവൻ ഇറങ്ങിയപാടെ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
കശുമാവിൻ തോട്ടത്തിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഇതവൾ പക്ഷെ ആരോടും പറയില്ലെന്ന് അവനു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു..
പെണ്ണുങ്ങളുടെ മനസ്സ് കാദറിനെ പോലെ പഠിച്ചവർ വേറാരുണ്ട്..
*****
സമയം മൂന്ന് മണി
പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ അവൾ നടന്നുവരുന്നത് കണ്ട് സ്കാൻ ഈടവഴിയിലേക്കിറങ്ങി..
” അശ്വതിക്കുട്ടി വാ.. അപ്പൊ നമുക്ക് പോവല്ലെ..”
” കാദർ..പ്ലീസ്… അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യരുത്…നമ്മൾ ക്ലാസ്മേറ്റ്സ് അല്ലെ..ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ കാദറിന്റെ കാലുപിടിക്കാം…”
അവൾ അവന്റെ കാലുകളിൽ തൊട്ടു..
അവൻ പതറിയില്ല..
” എന്നെ എന്നും പരിഹസിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അന്ന് ക്ലാസ്മേറ്റ് ആണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലായിരുന്നോ??”
കഞ്ചാവ് ബോധത്താൽ അവനു കൈവന്ന ഭാവത്താൽ അവൻ അന്നെരം മുതുർന്നവരെ പോലെ പെരുമാറുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി..കൂട്ടത്തിൽ മറ്റൊന്ന് കൂടി അവൾക്ക് മനസ്സിലായി ഇനി രക്ഷയില്ല..
“പ്ലീസ് കാദർ…എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്..”
“ആദ്യം നീ വാ എന്നിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം..”
അവൾക്ക് അവന്റെ പിറകെ നടക്കുകയല്ലാതെ വേറെ നിവർത്തിയില്ലായിരുന്നു..
അവൻ അവളെയും കൊണ്ട് പോയത് തോപ്പിനപ്പുറത്തെ വെള്ളാരം കുന്നിലേക്കായിരുന്നു..
പണ്ടുകാലത്ത് ദുർമന്ത്രവാദികളൂടെ ഒളിത്താവളമായിരുന്നത്രെ ആ കുന്ന്..നാട്ടിൻപുറത്ത് ആ വിശ്വാസം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതു കൊണ്ട് പകൽ പോലും കുന്നു കയറി ആരും വരില്ല..പക്ഷെ കാദറിന് ആ കുന്ന് സുപരിചിതമാണ്..പണ്ട് വാപ്പ അടിക്കുമ്പോൾ ഓടിവന്നിരുന്ന് കരയാറുള്ള സ്ഥലം.. പിന്നെ വലുതായപ്പോൾ നാട്ടിൽ പാടിക്കേട്ടകഥകൾക്കും അപ്പുറത്ത് അവനു പ്രിയപ്പെട്ടതായ ഇടം..ആ കുന്നിൻ ചരിവുകൾ കയറിയാൽ നരിമടയിൽ എത്താം.. അവിടെയാണു അവന്റെ ആശാന്റെ താവളം..
“കാദറെ,നീ എത്തിയോ..??”
അയാൾ നരിമടയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നും വിളിച്ച് ചോദിച്ചു…”വന്നാശാനേ..കൂട്ടത്തിൽ ആശാന് ഒരു സമ്മാനം കൂടിയുണ്ട്..”
അകത്തു നിന്നും ഇരുമ്പു താഴുകൾ തുറക്കുന്ന മുഴക്കമുള്ള ഒച്ച പുറത്തേക്ക് വന്നു.. അശ്വതികുട്ടിക്ക് എന്താണ് ഇനി സംഭവിക്കാൻ പോവന്നതെന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല..
അന്നേരം ഭീമാകാരനായ ഒരാൾ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..
അയാൾക്ക് ജട പിടിച്ച മുടിയുണ്ടായിരുന്നു നരച്ച താടിയും…
കാദറിന്റെ കൂടെ ഒരു കിളുന്ത് പെണ്ണിനെ കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ അവളെ നോക്കി ഒരു ക്രൂരമായ ചിരിയെറിഞ്ഞു…
കാദർ അകത്തേക്ക് കയറി..
മടിച്ചു നിന്ന റ്റ്അവളെ ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് അകത്തെ അറയിലെത്തിച്ചു…
അവൾക്ക് ഒന്നുറക്കെ കരയാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു..അവൾ അയാളുടെ കൈകളിൽ കിടന്ന് പിടയ്ക്കുക മാത്രം ചെയ്തു..
അകത്തെത്തിയ അവളെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്നും നീട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന ചങ്ങലയാൽ ബന്ധിച്ചു..
അതിനു ശേഷം അയാൾ കാദറിനരികിലേക്ക് നടന്നു..
” എങ്ങനെ നീ ഇതിനെ പിടിച്ചോണ്ട് വന്നു… എതായാലും കാദറെ നീ ഈ കാര്യത്തിൽ നിന്നെ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു..
നല്ല ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം..”