മാറിലെ മുലകള് തുങ്ങിയാടുന്നത് കണ്ട റിയാനിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂര്ണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. അവന് അവളെ സ്വന്തം നെഞ്ചിലേക്ക് പിടിച്ചിരുത്തി. അവളുടെ ചന്തി അവന്റെ നെഞ്ചിലമര്ന്നപ്പോല് ആര്മാദത്തിന്റെ അണക്കെട്ട് ഇപ്പോല് പൊട്ടുമെന്ന് റിയാന് തോന്നി തുടങ്ങി. അതിനാല് അവന് അവളെ തല കാലിന്റെ അരികിലേക്കായി ചെരിച്ചു കിടത്തി. ആ കുഞ്ഞു ചന്തി വളരെ ക്ലോസായി അവന്റെ കണ് മുന്നില് തെളിഞ്ഞപ്പോല് സമയം ഒട്ടും തന്നെ പാഴാക്കാതെ അതിലേക്ക് ഉമ്മകള് കൊണ്ട് മൂടി. ഉമ്മകള്കൊണ്ട് മൂടുന്ന റിയാനിന്റെ ശുഷ്കാന്തി അവള്ക്ക് നന്നേ പിടിച്ചു. അവള് കാലുകള് ഉയര്ത്തി മറുവശത്തേക്ക് വച്ച്കൊണ്ട് അവളുടെ കവക്കൂട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ച് പിടിച്ചു. ആര്ത്തി പൂണ്ട അവളുടെ നീക്കം റിയാനില് കൂടുതല് വികാരങ്ങളെ ഉയര്ത്തിയതിനാല് അവന് ഇരു വിരല് കൊണ്ടവളുടെ പൂറ് വിടര്ത്തി. അല്പ്പം റോസ്സാ നിറമുള്ള ആ കൊച്ചു പൂറ്റില് അവന് നാവിനാല് ലീലാവിലാസങ്ങളില് എര്പ്പെട്ടു. കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന അല്പ്പം ഉളനീരിന്റെ കാബിന്റെ നിറമുള്ള ആ തീര്ത്ഥകൊഴുപ്പ് അവന് നാവ് കൊണ്ടെടുത്ത് രുചിച്ചു.
നിമിഷംപ്രതി അവളില് അനുരാഗവും അതിലേറേ കാമപ്രാന്തും ഉയര്ന്ന് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവള് തന്നെ മുന്കൈയ്യെടുത്ത് അരക്കെട്ട് അവന്റെ മുഖത്തിട്ടുരച്ചു. രോമങ്ങള് നിറഞ്ഞ പൂറും കൂതിയും മാറി മാറി അവന്റെ ചുണ്ടും നാവിനേയും തലോടികൊണ്ട് കടന്നു പോയി. ക്ഷീണിച്ചവള് നിന്നു കിതച്ചു. റിയാന് അപ്പോള് അവളുടെ പൂറ്റിലെ രോമങ്ങളില് പറ്റിച്ചേര്ന്ന കാമകൊഴുപ്പിന്റെ കണീകകളെ നക്കിയെടുക്കുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് റിയാനിന്റെ ഉമ്മച്ചിയുടെ വിളി കേട്ടത്.
“…എടാ…റിയാനേ….നീ എന്താ മുറിയടച്ചിരിക്കുന്നേ….ഇവിടെ നൂഋ കൂട്ടം പണികളുണ്ടായിട്ട്….”.
“…ഇല്ല ഉമ്മച്ചീ…ഞാന് മുള്ളാന് വന്നതായിരുന്നൂ….ദാ വരുന്നൂ…”. റിയാന് ഒരു കൂസലില്ലാതെ പച്ച കള്ളം തട്ടി വിട്ടു.
റൂബി പേടിച്ചരണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചില് നിന്നെഴുന്നേറ്റു. അവള് ആകെ പകച്ചീരുന്നു. റിയാന് അവളോട് മിണ്ടെരുതെന്ന് പറഞ്ഞ് വാതില് തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അവന് പുറത്തേക്കിറങ്ങുബോള് അവന്റെ ഉമ്മച്ചി ആരോടോ ഫോണില് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. റിയാനെ കണ്ടതും ഇപ്പോള് തിരിച്ച് വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തു.
“…റിയാനേ….നീ വെക്കം നെടുബാശ്ശേരിക്ക് പോക്കണം….”.
“…എന്തുനുമ്മാച്ചി…കല്ല്യാണമായിട്ട് ഞാനങ്ങോട്ട് പോകുന്നേ….”.
“…അതിന് കല്ല്യാണം മറ്റന്നാളല്ലേ…..അതൈയ്….നമ്മുടെ ബീരാനിക്കയുടെ മോളില്ലേ…സഫിയ….ആ ഗള്ഫ്ക്കാരി ഓളെ നീ കൂട്ടണം….നിന്റെ ഇക്ക പോകാന്നാ പറഞ്ഞേ….പക്ഷേ ഓനിവിടെ പണിണ്ട്…പിന്നെ അവിടെന്ന് തന്നെ നമ്മുടെ നഫ്സി ഇല്ലേ…ഓളുടെ വകേലെ ബന്ധുവാ അവളേയും കൂട്ടണം..”.
സഫിയ ഇത്ത എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് അവന്റെ മനസ്സില് ഒരായിരം മുത്തുകള് കിലുങ്ങി`.
“..സഫിയ ഇത്തയെ മനസ്സിലായി…എതാ ഉമ്മ നഫ്സി…”. റിയാന് സംശയരൂപേണേ ഉമ്മച്ചിയോടെ ചോദിച്ചു.
“…ആ കല്ല്യാണത്തിനൊക്കെ വിളിച്ചാ വരണം…ഇല്ലേല് ബന്ധുക്കാരുടെ പേര് പറയുബോള് ഇങ്ങനെ മിഴിച്ചിരിക്കും…”. ഉമ്മച്ചി ശകാരത്തില് പറഞ്ഞു.
റിയാന് എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഈ പണിയില് നിന്നൊഴിയണമെന്നുണ്ട്. അവന്റെ മുഖഭാവം ഗ്രഹിച്ച അവന്റെ ഉമ്മച്ചി അടുത്തു വന്നു.
“…റിയാനേ…നീ ബേണങ്കീ നമ്മുടെ പുത്തന് ബെന്സ്സെടുത്തോ…എന്താ….”. ഉമ്മച്ചി ചിരിച്ചു.
ബെന്സ്സെന്ന് കേട്ടപ്പാടെ റിയാന് എല്ലാം മറന്നു. മുറിയില് ഇത്രയും നേരം ചൂട് പകര്ന്ന വിങ്ങുന്ന പൂറുമായി റൂബി ഉള്ളതെല്ലാം അവന് വിസ്മരിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ കഥാനായകന് ഇങ്ങനെയാ.
“…എന്നാ ശരി ഉമ്മച്ചി…..ചാവിയെട്….ഇപ്പോ തന്നെ പോക്കളയാം….”.
അവന് ഉമ്മച്ചിയുമായി താഴേക്ക് പോയി. വിങ്ങുന്ന പൂറുമായി റൂബി കഠിനമായ ദ്വേഷ്യത്തോടെ മുറിയിലിരുന്നു എന്തു ചെയ്യണമെന്നാലോചിച്ചു.