പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാർക്കു,
ആദ്യം മുതൽക്കേ ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു കഥയെഴുതുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അതിനു സമയം കണ്ടെത്തുവാൻ വളരെ പാട് പെട്ടു. പക്ഷെ… ഇനി പിടിച്ചു നിക്കാൻ വയ്യ!.. King liar, the mech,(ക്ഷമിക്കുക, ഇവരെന്റെ ഫേവ് writers ആണ്, മറ്റുള്ളവരെ തരം താഴ്ത്തിയല്ല )എന്നിവരെ പോലെ എഴുതുവാൻ അറീലെങ്കിലും ഞാൻ എന്റേതായ സ്റ്റാൻഡേർഡ് കീപ് ചെയ്യും. സൊ, ലെറ്റസ് ഗോ ടു മൈ സ്റ്റോറി 😁
************************************†**************
“നിശൂ , എഴുന്നേകടാ മോനെ ”
“പ്ലീസ്, മ്മാ.. ഒരു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കൂടെ ”
“എന്നെ കുറ്റം പറഞ്ഞാ മതി ”
അമ്മ ദേഷ്യം ഭാവിച്ചു കിച്ചണിലേക്കു പോയി. ഞാൻ ചുമ്മാ ടൈം പീസിലേക്കു നോക്കി.
8 മണി..
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു… പെട്ടന്ന് ഒരു കൊള്ളിയാൻ തലയിൽ മിന്നി…
ദൈവമേ….
കാര്യം മറ്റൊന്നും അല്ല..
9:30 നു ആണ് ക്ലാസ്സ് എങ്കിലും 9:00 നു എത്തണം. അല്ലെകിൽ ആ ദിവസം മൂഞ്ചും.
അപ്പോൾ ഞാൻ റെഡിയായി നിക്കട്ടെ..
**************************** ഞാൻ നിഷാന്ത് വിശ്വൻ.എന്റെ പ്രായ 21 വയസ്സ് .അച്ഛൻ വിശ്വൻ.പക്ഷെ ഇത് വരെ കണ്ടില്ല. അതിനെ കുറിച്ച് അമ്മയോട് ചോദിക്കാനും പോയില്ല. എപ്പോളെല്ലാം അതിനെ കുറിച്ചെല്ലാം ചോദ്യം വന്നപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖഭാവത്തിന് ഉണ്ടാവുന്ന മാറ്റം എന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് അത് ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല.
സോറി, അമ്മയുടെ പേര് പറയാൻ മറന്നു. മഹിമ വിശ്വൻ.പ്രൊഫഷനലി ആളൊരു നല്ല പ്രൊഫസരാണ്. പ്രായം 39. പക്ഷെ മുപ്പത് തികഞ്ഞെന്നു പോലും പറയില്ല. പലപ്പോഴും ചില കോളേജിൽ ചിലർ പ്രൊഫസരാണെന്ന് പോലുമറിയാതെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ സത്യമറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ മുഖമോർത്തു എപ്പോഴും എന്നോട് പറഞ്ഞു ചിരിക്കും🥵. എനിക്ക് ഈ കഥ കേട്ട് കേട്ടു മടുത്തു. അപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയെ ചൊറിയും. അമ്മ തിരിച്ചു എനിക്ക് gf ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞു കളിയാക്കും. പിന്നെ ഞാൻ ചന്തുവാകും,അമ്മ ഉണ്ണിയാർച്ചയും 😅.
ഓ ഇതാണെന്റെ കൊഴപ്പം, വെറുതെ കാട് കേറും. എന്റെ മാന്യ വായനക്കാർ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ, ഇനി എന്നെ കുറിച്ച് പറയാം. ഇപ്പോൾ ഞാൻ കോളേജിൽ ക്രിമിനോളജി ആണ് പഠിക്കുന്നെ. അമ്മയും ആ വിഷയത്തിൽ പ്രൊഫസരാണ്. ഇപ്പ്രാവശ്യം (നിർ ) ഭാഗ്യവശാൽ നമ്മൾ രണ്ടു പേരും ഒരേ കോളേജിലാണ് 😱. എനിക്കൊരു പ്രത്യേകത ഉണ്ട്. ഞാൻ വെറുതെയിരിക്കില്ല. എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചുമ്മാ ചെയ്യും. കഥ വായിക്കും, ചിത്രം വരക്കും, കമ്പികഥയും വായിക്കും, പിന്നെ ആളുകളെ വായിക്കും.പേടിക്കേണ്ട, അക്ഷരപിശകല്ല.. ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളെ നിരീക്ഷിക്കുക എന്റെ ഒരു വിനോദമാണ്. അവരുടെ മൈക്രോ എക്സ്പ്രഷൻസും, ബോഡി ലാംഗ്വേജും, സ്റ്റൈലും നോക്കി അവരുടെ വ്യക്തിത്വവും, അവരുടെ യാത്ര ഉദ്ദേശവും പ്രെഡിക്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കും. ആദ്യമൊക്കെ തെറ്റിയെങ്കിലും പിന്നെപ്പിന്നെ ശെരിയായി വന്നു.
*****************************
“ഭാഗ്യം,ഇന്നലെ തന്നെ ഒരു കാർ റെന്റ് ചെയ്തത് നന്നായി..”
അമ്മയും ഞാനും നെടുവീർപ്പിട്ടു. കോളേജിൽ കാൽ മണിക്കൂർ മുൻപേ എത്തി 😌.
ഞാൻ മെല്ലെ swift കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി കോളേജിലേക്കു നടന്നു.
“നിഷു..” അമ്മയുടെ വിളി..
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“പഠിക്കനൊട്ടോ ”
ആ കണ്ണുകൾക്ക് നല്ല തിളക്കം..
എനിക്ക് അത് വളരെ കുളിർമ തന്നു..
ഞാൻ മെല്ലെ നടന്നു
സത്യത്തിൽ അമ്മയെ അനുസരിക്കാൻ മടിയുണ്ട്..
വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല..
ക്ലാസ്സൊക്കെ ബോറാണ്..
മാഷുമാർക്കു കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ അറില്ല..😡
അവര് കടലാസുകളിൽ, ബുക്ക്കളിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്..😤
സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ വെറും കടലാസ് ചീളുകളിൽ ഒതുക്കുന്നക് ശെരിയല്ല. 😤
അത് കൊണ്ട്..
ഞാൻ ലൈബ്രറിയുടെ അഗാധകളിൽ പോകുന്നു.🤣
അവിടുത്തെ ആൾക്ക് എന്നെ നല്ല പരിചയമാണ്..
പുള്ളിക്കാരന്റെ പേര് സജി.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഒരു മാസമായി..