അനന്ദു: വല്യമ്മേ… ശ്യാം ചേട്ടൻ വന്നില്ലേ?
മൃതുല: ഇല്ലെടാ….. എൻ്റെ ചക്കര കുട്ടൻ ഇങ്ങു വന്നേ….
അവൾ അവനെ എടുത്ത് ഒക്കത്ത് ഇരുത്തി.
മൃതുല: ഹോ… എൻ്റെ പഞ്ചാര കനം വെച്ചല്ലോ. ഹാപ്പി ബർത്തഡേ കുഞ്ഞാ.
അവൻ്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കെടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. അവൻ വല്യമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചാണ് ഇരുപ്പ്. ഒരു കൈ അവളുടെ പുറത്തും മറ്റേ കൈ മുലക്ക് മേലെ കൂടിയും പിടിച്ചാണ് ഇരിപ്പ്. ഇരിക്കുന്ന വശത്തിൻ്റെ എതിരെയുള്ള കൈയുടെ കക്ഷത്തിൽ കൂടി മുലയിൽ അമർത്തിയാണ് പിടിച്ച് ഇരിക്കുനത്.
ആവണി: ഹാ…. കൈ എടുക്ക് മോനെ,.. ഇവിടെ പിടിച്ചിരിക്ക്.
അവൾ മകൻ്റെ കൈ മൃതുലയുടെ മുലയിൽ നിന്ന് എടുത്ത് കഴുത്തിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുത്തു.
മൃതുല: ഹാ… അത് സാരമില്ലടി….
ശ്രുതി: കുഞ്ഞാ…. ഇന്നാ…. എൻ്റെ വക മിഠായി…
ഒരു മിഠായി അവൻ്റെ വായിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുത്ത് അവൾ പറഞ്ഞു.
ഹരി: അല്ല.. അളിയൻ ഒക്കെ എവിടെ?
ആവണി: ആ… അവര് കമ്പനി കൂടി തുടങ്ങി.
ഹരി: ആണോ…. എന്നാ ഞാൻ അവിടേക്ക് ചെല്ലട്ടെ.
ശ്രുതി: ചേച്ചിമാർ ഒക്കെ എവിടാ?
ആവണി: ആ… നീ ഹാളിലേക്ക് ചെല്ല്, അവിടെ ഉണ്ട്.
മൃതുല: ആ… കുഞ്ഞാ നീ വാ… വല്യമ്മ ഗിഫ്റ്റ് കൊണ്ടു വന്നത് തരാം.
ആവണി: ചേച്ചി രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞല്ലേ പോകുന്നുള്ളൂ?
മൃതുല: അല്ലടി… നാളെ രാവിലെ പോവും. പിന്നെ മനോജ് പോകുമ്പോൾ നീ അവിടേക്ക് പോരെ, അവിടെ നിൽക്കാലോ.
ആവണി: നോക്കട്ടെ ചേച്ചി. എനിക്ക് അടുക്കളയിൽ പണിയുണ്ട്. അവർക്ക് ടച്ചിങ് വേണം പോലും.
മൃതുല: ആ, ശരി…ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും ഈ ഡ്രസ്സ് ഒന്ന് മാറട്ടെ.
ആവണി: എന്താ നേരം വൈകിയേ വരാൻ? അല്ല, ശ്യാം എന്തെ?
മൃതുല: അവനെ കാത്തു നിന്ന് വൈകിയതാ. അവസാനം അവൻ വരുന്നില്ല എന്ന് വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.
ആവണി: മ്മ്… ശരി ചേച്ചി…. ചേച്ചി അല്ല ഇതെന്താ കഴുത്തിൽ ഒട്ടിപിടിച്ചു നിൽക്കുന്നെ?
അവൾ മൃതുലയുടെ കഴുത്തിൽ കണ്ട ആ വെള്ള പാടിൽ തൊട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അനന്ദു: എന്താ വല്യമ്മേ ഇത്? ചോറ് ഉണങ്ങിയപോലെ ഉണ്ടല്ലോ.
മൃതുല: ഹാ…. വിടു മോനെ… അത് എന്താവോ…
ആവണി: മ്മ്… എന്താ ചേച്ചി കഴുത്തിൽ ഒക്കെ? കാര്യം എനിക്ക് മനസിലായി കേട്ടോ.
മൃതുല: ഒന്ന് മിണ്ടാതെ ഇരി പെണ്ണെ. അങ്ങേരുടെ ഓരോ വികൃതികൾ ആണ്.
ആവണി: ആഹാ… കാറിലൊ പരുപാടി?
മൃതുല: ഏയ്…. അങ്ങനെ പരുപാടി ഒന്നും ഇല്ല.
ആവണി: ആഹാ… പാലുകുടി ആണല്ലേ.
അനന്ദു: വല്യമ്മക്ക് ആരാ പാല് തന്നെ?
അതുകേട്ട് മൃതുല ഒന്ന് ചമ്മി.
ആവണി: അതൊക്കെ ഉണ്ട് മോനെ…..മോൻ കുറച്ചു കൂടി വലുതായാൽ അറിയാം. അല്ല ചേച്ചി, എന്നിട്ടും ഒന്നും നടന്നില്ലേ?
മൃതുല: അതിന് ശ്രുതി ഒരു കടയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് പരുപാടി ആയിരുന്നെ.
ആവണി: ആ…. അപ്പൊ ഒന്ന് ഇളകി ഇരിക്കാ ആണല്ലേ?
മൃതുല: മ്മ്… അങ്ങനെയും പറയാം. എൻ്റെ പാലും കുടിപ്പിക്കണം.
അവൾ കവക്കിടയിൽ തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അനന്ദു: മ്മ്… വല്യമ്മേടെ ഞാൻ കുടിച്ചോളാം.
അതുകേട്ട് ആവണിയും മൃതുലയും കണ്ണ് തള്ളി പരസ്പരം നോക്കി. പക്ഷെ ആവണിക്ക് അവൻ പറഞ്ഞത് മുലപാൽ ആണെന്ന് മനസിലായി.
ആവണി: അയ്യടാ…ഇനി അതൊന്നും വേണ്ട. മോൻ വലിയ ചെക്കൻ ആയി.
അനന്ദു: ശ്ശോ…. എനിക്കു തരാൻ പറ്റില്ല. വല്യമ്മക്ക് കുടിക്കാം, അല്ലെ?
മൃതുല: അത് വേറെ പാലാണ് മോനെ….
ആവണി: ചേച്ചി…. ഇവൻ പലതും പറയും. ഇനി പാലുകുടി ഒന്നും വേണ്ട.
മൃതുല: മ്മ്… ശരിടി…. ഞാൻ ഡ്രസ്സ് മാറിയിട്ട് വരാം.
ആവണി: ഇവനെ ഞാൻ കൊണ്ട് പോവണോ?
മൃതുല: ഏയ്… ഇവൻ ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ, എൻ്റെ ചക്കര കുട്ടൻ അല്ലെ.
അവരുടെ കുടുംബത്തിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ ഡ്രസ്സ് മാറുമ്പോൾ അനന്ദുവിനെ മാത്രം നിർത്തുമായിരുന്നു. അവനെ എപ്പോഴും അവർ കുഞ്ഞു കുട്ടിയായി കാണുന്നത് കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ.
ആവണി: ഞാൻ പോണു ചേച്ചി.
ആവണി അങ്ങനെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. മൃതുല അവനെയും കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവന് കുറച്ചു ടോയ്സ് ബാഗിൽ നിന്ന് എടുത്തു കൊടുത്തപ്പോൾ അനന്ദു വല്യമ്മയെ നല്ലോണം നോക്കി.
മൃതുല: എന്താടാ കുഞ്ഞാ… ഇഷ്ടമായില്ലേ?