മുസ്തഫ അവനെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും അധികം പിടികൊടുക്കാതെ കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം യാത്ര പറഞ്ഞു അവൻ സ്ഥലം വിട്ടു. പോവുന്ന അവനോട് മുസ്തഫ എന്തോ ആംഗ്യം കാണിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ കിട്ടുന്ന വഴി നോക്ക് എന്നാണ് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞത്. നിന്നെ ഇനിയും എൻ്റെ കയ്യിൽ കിട്ടും, കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ മൊതലാക്കണം എന്ന് എനിക്കറിയാം എന്ന് മുസ്തഫയും പറഞ്ഞു.
അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞും അവൻ തന്നെയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വിഷയം. അവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും ശരീരഭാഷ കണ്ടിട്ട് അവർ തമ്മിൽ എന്തോ ഒരു രഹസ്യ അന്തർധാരയുണ്ട് എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. അതെന്താണെന്ന് അറിയാതെ എനിക്ക് ഒരു സമാധാനവും കിട്ടാതെയായി. ഞാൻ മുസ്തഫയോട് ഓരോന്ന് ചികഞ്ഞു ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ: ഏതാടാ ഈ പയ്യൻ? മുമ്പൊന്നും ഇവിടെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ.
മുസ്തു: ഇവിടെ അടുത്തുള്ളതാ. മുമ്പും ഇവിടെ ഒക്കെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടെ വരാറും ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്നൊന്നും ഇത്രക്ക് വൃത്തിയും മെനയുമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വളരെ മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ഒരു പ്രകൃതമായിരുന്നു. ഒരു ആറ് മാസം മുമ്പ് വാപ്പ ഒന്ന് വിസിറ്റിംഗിന് സൗദിയിൽ കൊണ്ടുപോയതാ തള്ളയെയും മക്കളെയും. പിന്നെ തിരിച്ചു വന്നത് ഈ പരുവത്തിലാ. വന്നിട്ട് ഇപ്പൊ ഒരു രണ്ടാഴ്ച ആയിട്ടുണ്ടാവും. മുമ്പ് നീയും കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും, പക്ഷെ ശ്രദ്ധിച്ചു കാണില്ല. അല്ല അന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാൻമാത്രം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവനെപ്പോലൊത്ത പത്ത് പേരെ കൊള്ളുന്ന വലിയ ഏതെങ്കിലും ടീഷർട്ടോ പാന്റോ ഒക്കെയായിരിക്കും മിക്കപ്പോഴും വേഷം.
ഞാൻ: ഏതായാലും ചെക്കൻ കൊള്ളാം. നല്ല സ്മാർട്ടായിട്ടുണ്ട്. അല്ല, പോവുമ്പോ നീയെന്താ അവനോട് ചോദിച്ചത്?
മുസ്തു: ഓ…അതോ…അതൊരു മെമ്മറികാർഡ് ആണ്.
ഞാൻ: തുണ്ടാണോ?
മുസ്തഫ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അതേ എന്ന മട്ടിൽ തല കുലുക്കി.
ഞാൻ: ഓ…അവിടം വരെ ഒക്കെ ആയോ?
വീണ്ടും ചിരിച്ചു കൊണ്ടാവൻ അതെ എന്ന മട്ടിൽ തല കുലുക്കി.
ഞാൻ (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ): വല്ലതും നടക്കുമോ?
മുസ്തഫ: നടത്തുന്നതിലല്ലേ നമ്മുടെ മിടുക്ക്. (ചിരി തുടർന്നു)
ഞാൻ: അല്ല, അതിനുള്ള മിടുക്ക് നിനക്കുണ്ടെന്നു എനിക്ക് നല്ലപോലെ അറിയാം. എന്നാലും എന്തെങ്കിലും പുരോഗതിയുണ്ടോ? അതോ ഈ തുണ്ട് കൈമാറ്റം മാത്രേ ഉള്ളോ?
മുസ്തഫ: മോനെ…അണ്ണാൻ കുഞ്ഞിനെ ആരെങ്കിലും മരംകേറ്റം പഠിപ്പിക്കണോ? (ചിരി തുടർന്നു)
ഞാൻ: അക്കാര്യത്തിൽ നിൻ്റെ അത്ര മിടുക്ക് എൻ്റെ പരിചയത്തിൽ വേറെ ആർക്കുമില്ല. എന്നാലും നീ ഇത്ര ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറയാൻ എന്തെങ്കിലും കാരണം?
മുസ്തഫ: കിട്ടുന്ന ലക്ഷണമൊക്കെയുണ്ട്. അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് വഴങ്ങുന്ന കൂട്ടത്തിലല്ല. എന്നാൽ ഒട്ടും ഇണങ്ങാത്ത ടൈപ്പും അല്ല. ക്ഷമ വേണം. സമയം എടുക്കും.
ഞാൻ: കിട്ടും എന്ന് പറയാൻ കാരണം?
മുസ്തഫ: അതൊക്കെ പറയാനാണെങ്കി കുറെ സമയം എടുക്കും. തൽക്കാലം അവൻ ചെറിയ രീതിയിലുള്ള സഹകരണം ഒക്കെ കാട്ടിത്തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്. അതൊരു നല്ല ലക്ഷണമാണ്. വേറെ ആരും അറിയില്ല എന്നുറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ സമ്മതിക്കും എനിക്കുറപ്പാ.
ഞാൻ: സഹകരണം എന്ന് വെച്ചാൽ?
മുസ്തഫ: സഹകരണം എന്നു വെച്ചാൽ കുറച്ചൊക്കെ തൊടാനും പിടിക്കാനും ഒക്കെ നിന്നു തരും.
ഞാൻ: നീ വിശദമായിട്ട് പറ.
എനിക്ക് കഥ കേൾക്കാൻ ആവേശമായി. മുസ്തഫ കുറച്ചു ഡിമാൻഡ് ഒക്കെ ഇട്ട് പതിയെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
അവൻ ഇവിടെ വരുന്നത് എൻ്റെ മൊബൈലിൽ കളിച്ചിരിക്കാനാണ്. മൊബൈൽ കിട്ടുന്നത് വരെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ കാണിച്ചു എന്നെ ശല്ല്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും. അത് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു മൂലക്കിരുന്നു കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. (മുസ്തഫയുടെ കയ്യിൽ ഒരു Nokia 6630 ഫോണും എട്ടോ പത്തോ memory card ഉം കാണും. memory കാർഡുകളിൽ ഒന്നൊഴിച്ചു ബാക്കി മുഴുവൻ തുണ്ടുകളാണ്. അത് ആവശ്യാനുസരണം മാറ്റി മാറ്റി ഉപയോഗിക്കും.) ഞാൻ അവനെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കും. അവനെ വളക്കാൻ ഒരു വഴി നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഞാൻ ചെറിയ ഒരു പരീക്ഷണം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. പ്രായത്തിൻ്റെ ചെറിയ ചെറിയ കുരുത്തക്കേടുകൾ ഒക്കെ ഉള്ള പയ്യനായത് കൊണ്ട് അതിൽ എനിക്ക് വലിയ റിസ്ക്കൊന്നും തോന്നിയില്ല.
kolla m waiting for next part
pages kootanam