ഞാൻ: അപ്പോളേക്കും എന്നെ വീട്ടു ജോലിക്കാരൻ ആക്കിയോ.? 😀😀
കവിത: എന്താ അഖീ ഇത്. ഞാൻ അങ്ങനെ ആണോ നിന്നെ കാണുക ? നിൻ്റെ കൂടെ കുത്തിമറിഞ്ഞത് നിന്നെ വീട്ടു വേലക്കാരൻ ആയി കണ്ടൊണ്ടാണോ.?? It’s too much അഖീ… just u r irritating me unwantedly.വേണ്ട വണ്ടി ഇവിടെ നിർത്തു, ഞാൻ എങ്ങനേലും പോക്കോളം…😡😡
ഞാൻ: ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാണ് എൻ്റെ പെണ്ണേ.. നീ അതു കാര്യമായി എടുക്കല്ലേ.
ഞാൻ അവളെ കെട്ടി പിടിച്ചു നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. അതോടെ ആൾ കൂൾ… ഹൊ.. ഈ പെണ്ണുങ്ങളെ maintain ചെയ്യാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് (ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു)…
അവളെ Tumkur ൽ ഇറക്കി ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നു. കവിതയുടെ വീടിൻ്റെ കീ എൻ്റെ അടുത്ത്. ഇന്നലെ റമ്യയുമായി കാറിൽ നടത്തിയ പരാക്രമം… ഇന്ന് ഞാനും രമ്യയും തനിച്ച് …. അപ്പോള് സാമ്പിൾ കളക്ഷൻ പൊളിക്കും… എൻ്റെ മനസ്സിലെ ചെകുത്താൻ ഉണർന്നു.
തിരിച്ചു pg യില് എത്തിയപ്പോഴേക്കും സമയം ഒരുപാട് ആയി. വേഗം റെഡി ആയി ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. രമ്യ നേരത്തെ എത്തിയിരുന്നു, PPE കിറ്റും ടെസ്റ്റിംഗ് ന് ഉള്ള കിറ്റും എല്ലാം എടുത്ത് കാറിൽ കയറി. ഞാൻ വണ്ടി മുൻപോട്ടു എടുത്തു.
രമ്യ: ഏട്ടാ നിർത്തു… ഫരീദാ മാഡം വന്നില്ല. Sanitizer, gloves 🧤 എല്ലാം എടുക്കുകയാണ്.
അപ്പോഴാണ് ഫരീദ മാഡം കൂടെ ഉണ്ട് എന്ന കാര്യം ഞാൻ ഓർത്തത്.
ഞാൻ: ശ്യോ… ഇന്നിനി ഒന്നും നടക്കില്ല ..
രമ്യ (പൊട്ടി ചിരിച്ചു): അല്ലേലും ഏട്ടൻ്റെ ഉദ്ദേശം ഇന്ന് നടക്കില്ല. അവിടെ ഇന്നലത്തെ പോലെ തൊട്ടാൽ കയ്യിൽ ചോര വരും.😀😀
ഞാൻ: ഹർത്താൽ ആണോ ?
രമ്യ: മിനിമം 4 ദിവസത്തെ ലോക്ക് ഡൗൺ ആണ്. 😀 … PPE കിറ്റ് എങ്ങനെ ഇടും എന്ന ടെൻഷനിൽ ആണ് ഞാൻ. നല്ല വയറു വേദനയും ഉണ്ട്.
ഞാൻ: നീ ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട. ലേബർ ക്യാമ്പ് അല്ലെ, മുഴുവൻ ഹിന്ദിക്കാർ ആയിരിക്കും, ഞാൻ PPE കിറ്റ് ഇട്ടു സാമ്പിൾ എടുത്ത് നോക്കാം. ഇതൊക്കെ പഠിക്കാൻ ഒരു അവസരവും ആണല്ലോ…
രമ്യ: seriously 😳… ഏട്ടൻ ചെയ്യുമോ.?
ഞാൻ: ആടാ… നീ ഫരീദ മാഡത്തിന് ഡാറ്റാ എൻട്രി ഒന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കൂ.
രമ്യ: (എൻ്റെ കവിളിൽ പിടിച്ചു നുള്ളിക്കൊണ്ട്) ok darling… എൻ്റെ ചെല്ലക്കുട്ടി…😍
ഫരീദ മാഡം ഇതിനോടകം കാറിൽ എത്തിയിരുന്നു. സാമ്പിൾ എടുക്കുന്നത് എല്ലാം പെട്ടന്ന് തീർത്തു തിരിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. എല്ലാം arrange ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ റമ്യയോട് pg യിലേക്ക് പൊക്കോളൻ പറഞ്ഞു, അവള് പോയി, പാവം rest എടുത്തോട്ടെ. ഞാൻ വണ്ടിയിൽ ചെന്ന് ഇരുന്നു. ലഞ്ച് കഴിക്കണം pg യില് പോയി കിടന്നു ഉറങ്ങണം, അതാ പ്ലാൻ. പെട്ടന്ന് കാറിൻ്റെ ഗ്ലാസിൽ ഫരീദ മാഡം മുട്ടി.
ഞാൻ (ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി): എന്താ മാഡം. എന്ത് പറ്റി ? മാഡം പൊയ്ക്കോളൂ, പണി എല്ലാം കഴിഞ്ഞല്ലോ.
ഫരീദ മാഡം: അഖിൽ, ഒരു ഹെൽപ്പ് വേണം. ട്രാഫിക് ഡ്യൂട്ടി ചെയ്യാറുണ്ട് ഞാൻ, ഇന്ന് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. So, dress ഒന്ന് മാറ്റി യൂണിഫോം ഇടണം. എന്തേലും മാർഗം ഉണ്ടോ.?
ഞാൻ (ഒന്ന് ആലോചിച്ചു): മാഡം കയറ്, മ്മക്ക് വഴി ഉണ്ടാക്കാം.
ഫരീദ മാഡം കാറിൽ കയറി. ഞാൻ നേരെ ഡോക്ടറുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. അവിടെ പാർക്കിങ്ങിൽ വണ്ടി നിർത്തി, ഞാനും ഫരീദ മാഡം പുറത്തിറങ്ങി. ഞാൻ വീടിൻ്റെ ഡോര് തുറന്ന അഗത്തു കയറി, എന്നെ അനുഗമിച്ചു കൊണ്ട് ഫരീദ മാഡം കൂടെ വന്നു ?
ഫരീദ മാഡം: ഇത് നിൻ്റെ വീടാണോ.?
ഞാൻ: അല്ല. നമ്മുടെ കൂടെ ഒരു ഡോക്ടർ ഉണ്ട്, കവിത ഡോക്ടർ. അവരുടെ വീട് ആണ്. അവർ നാട്ടിൽ ആണ്. അതാ കീ എൻ്റെ അടുത്ത് തന്നത്. മാഡം ആ റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ് മാറിക്കോളൂ (ബെഡ് റൂം ചുണ്ടി പറഞ്ഞു)
ഫരീദ മാഡം ഡൈനിങ് ടേബിൾ അടുത്ത് ഒരു ചെയറിൽ ഇരുന്നു.
ഫരീദ മാഡം: ഒന്ന് rest എടുത്തോട്ടെ അഖി.. രാവിലെ മുതലേ ഓട്ടം ആയിരുന്നു.
ഞങൾ അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം വർത്തമാനം പറഞ്ഞു ഇരുന്നു. 8 & 10 ിൽ പഠിക്കുന്ന രണ്ടു പെൺമക്കൾ ഉണ്ട്. Husband ആളൊരു തല്ലിപ്പൊളി ആണ്, കള്ള് കുടിയും അടിപിടിയും എല്ലാം ആയി നടക്കുന്നു, കുടുംബം നോക്കാനുള്ള ഓട്ടം ഈ പാവം ആണ് ഓടുന്നത്. മാഡം കഷ്ടപ്പെട്ട് MBA വരെ പഠിച്ചതും ആണ്. കൊറോണ വൈറസ് കാരണം വേറെ മാർഗം ഇല്ലാതൊണ്ടാണ് ഇവിടെ എത്തിയത്. ആളെ കാണാൻ പക്കാ “കെട്ടിയോളാണെൻ്റെ മാലാഖ” എന്ന പടത്തിലെ നായിക പോലെ ആണ്. ഞാൻ എൻ്റെ അവസ്ഥകളും എല്ലാം പറഞ്ഞു.