രാവിലെ 10 മണി ആയപ്പോൾ നേരെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോയി. Main ഡോക്ടറെ കണ്ട് കാര്യം പറഞ്ഞു. നാഗേശ്വര റെഡ്ഡി എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പേര്. കോവിഡ് ടീം ലെ എല്ലാവരെയും പരിചയപ്പെട്ടു. 2 ഹെൽത്ത് ഇൻസ്പെക്ടർ മാരും 2 ലേഡീസ് അക്കൗണ്ട്സ് ഒരു ലാബ് ടെക്നീഷ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ നല്ല പെരുമാറ്റം ആയിരുന്നു എല്ലാവരും. കാറിൽ ഒട്ടിക്കാൻ ഒരു “എമർജൻസി വെഹിക്കിൾ, ഓൺ Covid ഡ്യൂട്ടി” എന്നൊരു സ്റ്റിക്കർ തന്നു. Sanitizer, PPE കിറ്റ്, കൊറോണ ടെസ്റ്റ് കിറ്റ് എന്നിവ എല്ലാം തന്നു. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ഒരു യുദ്ധം തന്നെ ആയിരുന്നു. ഒരു വിധം വഴികളും ലൊക്കേഷനും എല്ലാം ഞാൻ പെട്ടന്ന് പഠിച്ചു. വൈകിട്ട് pg യിൽ എത്തിയാൽ എനിക്ക് ഒരു ക്വാർട്ടർ ഓൾഡ് മോങ്ക് അവിടെ ഉണ്ടാകും. മലയാളി ആയിട്ട് പോലും ബാംഗ്ലൂരിൽ Covid ജോലി ചെയ്യുന്നതു കൊണ്ട് കോർപറേറ്റർക്ക് എന്നോട് വളരെ അടുപ്പമായി. ശരത് എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പേര്.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. ആ ആശുപത്രിയിലെ ഒരു പ്രധാന അംഗമാവൻ എൻ്റെ കഠിനാധ്വാനം തന്നെ ധാരാളം ആയിരുന്നു. കന്നഡയിൽ സംസാരിക്കാനും അത്യാവശ്യം പഠിച്ചു. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആണ് ഒരു തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ ഡോക്ടർ മീറ്റിംഗ് വിളിച്ചു. പരിചയം ഇല്ലാത്ത കുറച്ച് മുഖങ്ങളും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
റെഡ്ഡി ഡോക്ടർ (എല്ലാവരോടുമായി): കൊറോണ നമ്മുടെ കയ്യിൽ നിൽക്കാത്ത വിധം വളർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മളെ കൊണ്ട് ഒറ്റക്ക് പിടിച്ചു നിർത്താൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അത് കൊണ്ട് ഹെൽത്ത് ഡിപ്പാർട്ടുമെൻ്റിൽ നിന്നും പുതിയ ടീം നെ അയച്ചിട്ടുണ്ട്.
പുതിയതായി വന്ന ജൂനിയർ ഡോക്ടർമാരെയും ലാബ് ടെക്നീഷ്യൻ മാരെയും പരിചയപ്പെടുത്തി.
റെഡ്ഡി ഡോക്ടർ: അഖിൽ, ഡോക്ടർ കവിത പിന്നെ ലാബ് ടെക്നീഷ്യൻ രമ്യ ഇനി തൻ്റെ കൂടെ ആയിരിക്കും. അവർക്ക് വേണ്ടത് എല്ലാം ചെയ്ത് കൊടുക്കണം.
ഞാൻ: ശെരി സാർ.
റെഡ്ഡി ഡോക്ടർ: കവിത ഡോക്ടർ, അഖിൽ ആയിരിക്കും നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാവുക. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പുള്ളിക്ക് അറിയാം, നല്ലവനാണ്. നിങ്ങൾക്ക് മലയാളവും പഠിക്കാൻ ഒരു അവസരം ആണ്.
എല്ലാവരും ഒന്ന് പരസ്പരം ചിരിച്ചു. മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി മൂന്ന് പേരും ഒരു ചായ കുടിച്ചു. അവർ രണ്ടാളും ബാംഗ്ലൂരിൽ ആദ്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി. രണ്ടു പേരുടെ വീടും ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും 200 km മുകളിൽ ഉണ്ട്. അത് കൊണ്ട് രണ്ടാളും ഒരു pg യില് ആണ് താമസം.
രാവിലെ അവരെ പിക്ക് ചെയ്യണം. അവരേം കൂട്ടി ഓരോ ലൊക്കേഷനുകളിൽ പോയി Covid ടെസ്റ്റ് ചെയ്യണം, സാംപിളുകൾ ഓർഡർ ആക്കി ലാബിലേക്ക് അയക്കണം. ഇതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ടീം ൻ്റ ജോലി. ജോലി നല്ല രസമായി മുന്നോട്ടു പോയി. പാവം രമ്യ, രാവിലെ ppe കിറ്റിൽ കയറിയാൽ ഉച്ചവരെ അതിനുള്ളിൽ വിയർത്തു കുളിച്ചു ഇരിക്കുന്നുണ്ടവും.
ചുരുങ്ങിയ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നല്ല കൂട്ടായി. കവിത ഡോക്ടറുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്, പക്ഷെ ഭർത്താവുമായി പിണങ്ങി നിൽക്കുന്നു. രമ്യക്ക് ചില്ലറ പ്രണയം ഒക്ക് ഉണ്ട്. മൂന്ന് പേരും ഒരുമിച്ചയി ഭക്ഷണം കഴിക്കലും കറക്കവും ഒക്കെ. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും തരുന്ന ലൊക്കേഷനിൽ ചെന്ന് പെട്ടന്ന് സാംപിളുകൾ എടുത്ത് ഓർഡർ ആക്കി ലാബിലേക്ക് അയച്ചു ഉച്ച കഴിഞ്ഞു എന്നും ഞങൾ കറങ്ങാൻ ഇറങ്ങും. രമ്യയ്ക്ക് മുൻ സീറ്റ് നിർബന്ധമായിരുന്നു. PPE കിറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ശേഷമുള്ള അവളുടെ വിയർപ്പിൻ്റെ മണം ഞാൻ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ദിവസവും കറക്കം ഞങൾ പതിവാക്കി. വണ്ടിയിൽ സ്റ്റിക്കർ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇവിടെ വേണേലും പോവാൻ ഉള്ള പെർമിഷൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു. കവിത ഡോക്ടറുടെ താമസം ഒരു 1 bhk അപാർട്മെൻ്റിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു. ഞങൾ മൂന്ന് പേരും ആണ് പാല് കാചാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഡോക്ടറേ പിക് ചെയ്യാൻ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൽ എത്തി. ആള് കുളിച്ചു കുറിയും തൊട്ടു വളരെ സുന്ദരി ആയി കാണപ്പെട്ടു. എന്താ വിശേഷം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പതിവ് പോലെ എല്ലാവരും പണിയും തീർത്തു കറങ്ങാൻ പോയി ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ചു തിരിച്ചെത്തി. ഡോക്ടറെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരു വിഷാദ ഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ pg യിൽ എത്തി worms zone game കളിച്ചു കുറച്ച് നേരം കിടന്നു പിന്നെ കുളിക്കാൻ പോയി. വന്നു ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ കവിത ഡോക്ടറുടെ ഒരു മെസ്സേജ്