ഞാൻ: ഹാ… മാളു… നിങ്ങൾ എന്താ ഇവിടെ?
അവരാകെ പേടിച്ചു ഇരിക്കാണ്.
മാളവിക: അൻവർ…. അഭിരാമി പറഞ്ഞില്ലെ?
അഭിരാമി: ഇല്ല…. അൻവർ, ഇവർ ഒരു ചീറ്റിങ്ങ് കേസിൽ പെട്ടു അറസ്റ്റ് ചെയ്തതാ ഞാൻ. ഇവരാണ് എന്ന് അറസ്റ്റ് ചെയുമ്പോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത്.
ഞാൻ: എന്ത് കേസ്…എന്ത് പറ്റി?
അഭിരാമി കാര്യം എല്ലാം പറഞ്ഞു. ഒരു കുറി കമ്പനി തുടങ്ങിയ മാളവികയുടെ ഭർത്താവ്, അത് പൊളിഞ്ഞപ്പോൾ കുറി ചേർന്നവർ എല്ലാം കേസ് കൊടുത്തു. അവരുടെ ഒരു സ്റ്റാഫ് പറ്റിച്ചതാണ്. കാശും കൊണ്ട് അയാൾ മുങ്ങി. ബാധ്യത മുഴുവൻ ഇവരുടെ തലയിൽ ആയി. മാളവികയുടെയും പേരിൽ ആയിരുന്നു കമ്പനി. അതുകൊണ്ട് രണ്ടാളും അറസ്റ്റിൽ ആയി. ഇന്ന് ഒത്തു തീർപ്പ് ആയില്ലേൽ രണ്ടും പേരും റിമാന്റിൽ ജയിലിൽ പോകേണ്ടി വരും.
ഒത്തു തീർപ്പ് ആവണം എങ്കിൽ അഞ്ച് കോടി മുടക്കണം. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് അഭിരാമി എൻ്റെ കാര്യം അവരോട് പറയുന്നത്. അത്രയും കാശ് മറ്റാരെയും കൊണ്ട് താങ്ങില്ല എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം. പോരാത്തതിന് ഇവരുടെ കൈയിൽ ആസ്തി ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആരും കടം കൊടുക്കുകയും ഇല്ല. കുടുംബവും അത്ര സാമ്പത്തിക ശേഷി ഇല്ലാത്തതാണ്.
അഭിരാമി: ഇങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് കാര്യങ്ങൾ. നിനക്ക് ഇവരെ ഒന്ന് സഹായിക്കാൻ പറ്റുമോ?
ഞാൻ: ക്യാഷ് ഞാൻ റെഡിയാക്കാം, നിങ്ങൾ പേടിക്കണ്ട.
അതുകേട്ട് അവർക്ക് സന്തോഷം ആയി. പെട്ടന്ന് മാളവിക വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു.
മാളവിക: എടാ….നീ തരുന്നത് പൈസ മാത്രം അല്ല, ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം കൂടിയാണ്.
ഭർത്താവിൻ്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്നെ അങ്ങനെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിൽക്കാൻ അവൾക്ക് ഒരു മടിയും ഉണ്ടായില്ല. ആ മുഴുത്ത മുലകൾ രണ്ടും എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നല്ലോണം അമർന്നു ഉടയുന്നുണ്ട്. നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അവൾ മാറിയത്.
ഞാൻ: ഇങ്ങനെ സഹായങ്ങൾ ചെയ്തില്ലേൽ നമ്മൾ എല്ലാം ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ.
അഭിരാമി: അൻവർ… നീ ഇപ്പൊ നാട്ടിൽ ഉള്ളത് ഇവരുടെ ഭാഗ്യം.
ഞാൻ: എന്നാ ഞാൻ ഫണ്ട് റെഡിയാക്കാൻ നോക്കട്ടെ.
അഭിരാമി: നാളെ സെറ്റിൽമെന്റ് ചെയ്യാം എന്ന് വക്കീലിൻ്റെ അടുത്ത് ഞാൻ പറയാം.
ഞാൻ: ശരി… എന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ.
മാളു: ശരി അൻവർ…. പിന്നെ ഈ കാര്യം..
ഞാൻ: ആരോടും പറയരുത് എന്നല്ലേ? എനിക്ക് അറിയാം.
മാളു: മ്മ്…
അങ്ങനെ ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു. അവർക്കുള്ള ഫണ്ട് ഒക്കെ റെഡിയാക്കി ബാങ്കിലേക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു.
രാത്രി കിടക്കാൻ നേരമാണ് രമ്യയുടെ കോൾ വന്നത്.
ഞാൻ: എന്താ രമ്യ?
രമ്യ: നീ നാളെ എപ്പോഴാ ജിമ്മിൽ വരുന്നേ?
ഞാൻ: കാലത്ത്.
രമ്യ: ഹാ… സമയം പറയെടാ.
ഞാൻ: നേരം വൈകും. ഒരു പത്ത് മണിയൊക്കെ ആവും.
രമ്യ: എന്നാ ഞാനും വരാം ആ സമയത്ത്.
ഞാൻ: അതെന്ത് പറ്റി?
രമ്യ: നേരത്തെ വരുമ്പോൾ നിറയെ ആളുകൾ ആണെടാ.
ഞാൻ: ഹോ…. മനസിലായി.
രമ്യ: എൻ്റെ വീട് വഴി വാ, ഒരുമിച്ചു പോകാം.
ഞാൻ: അപ്പോ കെട്യോൻ കൊണ്ടാക്കില്ലേ?
രമ്യ: ആള് ജോലിക്കും പോകില്ലെ. എനിക്കാണേൽ ടു വീലർ ഇല്ല.
ഞാൻ: ആ… ശരി…. വരാം. അപ്പോ നാളെ കാണാം.
രമ്യ: ശരി.
അവൾ ഫോൺ വെച്ചതും രചിതയുടെ കാൾ വന്നു. അവൾ നന്ദി പറയാനാണ് വിളിച്ചത്. പിന്നെ അവരെ സഹായിച്ചതിന് ഒരു ട്രീറ്റ് നൽക്കാൻ വേണ്ടി വിളിക്കാം, അപ്പോൾ വീട്ടിൽ ചെല്ലാനും പറഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെ രമ്യയുടെ വീടിനു മുന്നിൽ ബൈക്കുമായി എത്തിയപ്പോൾ അവൾ പുറത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
രമ്യ: എത്ര നേരമായി ഞാൻ വെയിറ്റ് ചെയ്യാ.
ഞാൻ: അവിടുന്ന് ഇവിടെ എത്തണ്ടേ മോളെ.
രമ്യ: ആ… എടാ… പാർവതിയും ഹസ്ബന്റും ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്ന് പോയോ?
ഞാൻ: അവർ രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ പോയി.
രമ്യ: ആണൊ… അവൾ പറഞ്ഞില്ല.
ഞാൻ: നീ വേഗം കേറു.
അവൾ ബൈക്കിൽ കയറി. ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ജിമ്മിൽ എത്തി.
രമ്യ: ആള് കുറവാലെ?
ഞാൻ: അതെ.
രമ്യ: നന്നായി. അല്ലേൽ ഓരോരുത്തരുടെ നോട്ടം സഹിക്കേണ്ടി വന്നേനെ.
ഞാൻ: അതുപിന്നെ നിന്നെ കണ്ടാൽ ആരായാലും ഒന്ന് നോക്കി പോകും.
ഞാൻ അവളുടെ മുലയിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു.