“അതു ശരിയാണല്ലൊ ഹേയ് ശിവ വിനയ് നിങ്ങളെന്താ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നതു ? നിങ്ങളുടെ പെണ്ണുങ്ങൾ ഇങ്ങനെ നിങ്ങളെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടില്ലേ ? നിങ്ങളെന്താ അവരെ ഒന്നു മൈൻഡ് ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതു ?”
ജോ അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോഴാണു ഞാനും വിനയും ഞങ്ങളുടെ അമ്മമാരുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കിയതും അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞങ്ങൾ അവരെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്നു അവർ കണ്ടപ്പോൾ അവർ മെല്ലെ തല കുനിച്ചു പിടിച്ചു പെട്ടന്നു ലൗലി ജോയുടെ അടുത്തു നിന്നു അവരുടെ പക്കലേക്കു ചെന്നു എന്നിട്ടു രണ്ടുപേരുടേയും മുന്നി മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു എന്നിട്ടു അവരുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു
“എന്താ ജലജെ എന്തു പറ്റി മുഖമൊക്കെ വല്ലാതിരിക്കുന്നതു ? കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലൊ ?”
“അതൊന്നുമില്ല. ലൗലി ഞാൻ വെറുതെ (അമ്മ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു)”
“ആഹാ ഷീലയും കരയുവാണല്ലൊ അല്ല നിങ്ങൾക്കിതു എന്തു പറ്റി ?”
“ഓ ഒന്നുമില്ല. ലൗലി നിങ്ങളു സമയം കളയാതെ തുടങ്ങു(ഷീല ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു)”
“അങ്ങനെ നിങ്ങളില്ലാതെ ഞങ്ങളു തുടങ്ങുന്നില്ല. ഇച്ചായാ ഇങ്ങോട്ടു വന്നെ ദേ ഇവരു ചുമ്മ നമ്മുടെ മൂഡ് കൂടി കളയുമല്ലൊ നമുക്കു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു തുടങ്ങാം എനിക്കു ഇവരോടു കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ടു”
“നീ എന്താന്നു വെച്ചാൽ പെട്ടന്നു പറ ലൗലി എൻറെ കുണ്ണ ഇവിടെ നിനക്കു വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യുവാ പൂറി (ജോ അൽപ്പം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു )”
“ഹോ എന്റെ ഇച്ചായാ ഇതെന്നാ ഒരു ആർത്തിയാ ഇതിപ്പൊ ഒരു വർഷമായിട്ടു തിന്നുന്ന പൂറല്ലെ മമ്മി ഇവരുടെ പ്രശ്നം ഒന്നു തീർത്തിട്ടു പെട്ടന്നു വരാം”
“മമ്മിയോ ?”
“അയ്യാ സോറി സോറി എന്റെ പൊന്നിച്ചായന്റെ ഭാര്യ ലൗലി എന്താ പോരെ ?”
“ആ മതി മതി”
എന്നിട്ട് ലൗലി ഞങ്ങളുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞിട്ട് പറഞ്ഞു ശിവാ , വിനയ് രണ്ടു പേരും ഇങ്ങു അടുത്തു വാ
ഞങ്ങൾ അവരുടെ അടുത്തേക്കു ചെന്നു
“നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരുടെ അടുത്തു ഇരിക്കു (ലൗലി അൽപ്പം ഗൗരവ ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു )”
ഞാൻ ജലജയുടേയും വിനയ് ഷീലയുടേയും അടുത്തിരുന്നു പക്ഷെ അത്രക്കങ്ങു ക്ലോസ്സായിട്ടല്ല ഞങ്ങൾ ഇരുന്നതു അതുവരെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലായിരുന്നു പെട്ടന്നു വിഷമിച്ചിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ അമ്മമാരുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലും എന്തോ ഒരു കുറ്റബോധം നിഴലിച്ചു അതുകൊണ്ടു തന്നെ എനിക്കു അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല
ഞാൻ തല കുനിച്ചിരുന്നു വിനയും അതുപോലെ തന്നെ ഇരുന്നു അൽപ്പ നേരം ലൗലി ഞങ്ങ ളെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയിരുന്നു അതിനു ശേഷം ലൗലി എഴുന്നേറ്റു ജോയുടെ ചെവിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു ജോ ഉടൻ തന്നെ ഇപ്പോ വരാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടു അവിടെ നിന്നു മുകളിലേക്കു പോയി
ലൗലി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വന്നിട്ടു ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു
“അല്ല ശിവ നിങ്ങളു ആരുടെ കൂടേയാ ഈ ഇരിക്കുന്നതു ?”
“അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചതു ?”
“അല്ല നിങ്ങളുടെ ഇരിപ്പു കണ്ടതുകൊണ്ടു ചോദിച്ചതാ”
” ഞങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിനെന്താ കുഴപ്പം ? ”
“ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലെ ? (ലൗലി അൽപ്പം പരിഹാസം കലർന്ന ചുവയോടെ ചോദിച്ചു )”
“ആ എനിക്കറിയില്ല. (ഞാൻ കുറച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു )”
“ശിവ ദേഷ്യപ്പെടണ്ട ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ ഇനി വിനയ് പറ ആരാ വിനയുടെ കൂടെ ഇരിക്കുന്നതു”
“എന്റെ അമ്മ (അവൻ ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ പറഞ്ഞു )”
“ശെരിക്കും അമ്മ മാത്രമാണോ ?”
“അല്ല”
“പിന്നെ ?”
“എന്റെ… എന്റെ… (വിനയ് ചെറുതായൊന്നു വിക്കി )”
“ഹാ മടിക്കാതെ പറ മോനെ”
“അതു എന്റെ ഭാര്യ കൂടിയാ (അവനതു പറഞ്ഞതിനു ശേഷം എനിക്കിട്ടു നോക്കി )”
“അങ്ങനെയെങ്കിൽ നീ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്കു ചേർന്നിരിക്കു ഷീല ഇപ്പോ നിൻറയാ പിന്നെ എന്തിനാ ഇത്രക്കു അകന്നിരിക്കുന്നതു ?”
ലൗലി അതു പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കു വിനയ് ഷീലയുടെ അടുക്കലേക്കു മെല്ല ചേർന്നിരിന്നു പെട്ടന്നു അതു തടഞ്ഞുകൊണ്ടു ലൗലി പറഞ്ഞു
“വിനയ് ഒരു നിമിഷം എനിക്കു ഷീലയോടും ജലജയോടും ഒന്നു രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുണ്ടു അല്ല ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഇടപെടുന്നതിൽ നിങ്ങൾക്കു എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ ?”