ചക്രവ്യൂഹം – 4 14

”ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ ചേച്ചി. ..“ അവൻ അപേക്ഷപോലെ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിയതും നന്ദന അഭിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് തള്ളി. …നില തെറ്റി സിമെന്റിട്ട നിലത്തേക്ക് മുട്ടിടിച്ച് വീഴുമ്പോഴും അവൻ കരയുകയായിരുന്നു

“കാത്തിരുന്നോ നീ. …കഴച്ചു നിൽക്കുവല്ലായിരുന്നോ, വൈകാതെ ഒക്കെ ലോകം മുഴുവൻ കാണും. ….മാനക്കേട് സഹിക്കാതെ കുടുംബത്തോടെ കെട്ടി തൂങ്ങി ചാകാം. …”

നന്ദന ആ മുറിയുടെ വാതിൽ ശക്തിയായി വലിച്ചടച്ചു. …തന്റെ ലോകമാണ് മുന്നിൽ അടഞ്ഞതെന്ന് അവൻ നോവോടെ ഓർത്തു….

.

.

.

പുറത്തെന്തോ ആവശ്യത്തിനു പോയി തിരികെ വന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്മി. …തറയിൽ കിടക്കുന്ന അഭിക്ക് മുന്നിൽ നന്ദന വാതിൽ ശക്തിയായി അടക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. …

അഭി. ..

ലക്ഷ്മി ഓടിവന്ന് അവനെ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു

“എന്താടാ എന്തുപറ്റി. … ..”

“….ഒന്നുല്ല….”

അവൻ ലക്ഷ്മിയുടെ കൈത്തട്ടിമാറ്റി എഴുന്നേറ്റു. …തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു

ലക്ഷ്മി അതിശയത്തോടെ അഭിയെയും നന്ദന വലിച്ചടച്ച വാതിലിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി. ….ഇടയ്ക്കിടെ ചില സൗന്ദര്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ ഇരുവരും വഴക്ക് കൂടുന്നത് അപൂർവമാണ് ,…ലക്ഷ്മിക്ക് ചിരിവന്നു. …കിടക്കുന്നതുവരെ കാണും ഈ വഴക്ക്……ഇരുവരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ലക്ഷ്മി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു

അഭിയുടെ മുറിമുഴുവൻ അലങ്കോലമായ വിധത്തിൽ ആയിരുന്നു. …അതിലാകെ നന്ദനയുടെയും അഭിമന്യുവിന്റെയും പഴയ പുസ്തകങ്ങളും, പഴയ സാധനങ്ങളും മറ്റുമായിരുന്നു. ……അവനത് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. ….ആവശ്യമായ സാധനങ്ങളും, പുസ്തകങ്ങളും എല്ലാം നന്ദനയുടെ മുറിയിലും….. വൃത്തിയാക്കാതെ പൊടിപിടിച്ച് കിടന്ന വെറും നിലത്ത് അവൻ നിവർന്നു കിടന്നു. …കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകിയ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ മുടിയിഴകളിലൂടെ ഊർന്ന് നിലത്തേക്ക് പതിച്ചു

ഹൃദയം വിങ്ങുന്ന വേദനയോടെ അവൻ ഏങ്ങി ഏങ്ങി കരഞ്ഞു. …നെഞ്ച് വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. …ഇടക്ക് ശ്വാസം തടഞ്ഞ് മരിക്കുമെന്ന് തോന്നി കിതച്ചു. ..

അഭിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി മാറുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. …ഉള്ളിൽ അത്രമാത്രം വേരാഴ്ത്തിയിരുന്ന ഒന്നിനെ ആരോ പറിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു. …ഹൃദയം പിളർന്നു രക്തം കിനിയുന്ന പ്രതീതി. ….

അന്ന് നന്ദന മുറി തുറന്നില്ല….ഒന്നും കഴിച്ചതുമില്ല…ലക്ഷ്മി നിർബന്ധിച്ച് അഭിക്ക് ഒരല്പം കഞ്ഞി ചൂടാക്കി കൊടുത്തു. …

രാത്രി വിശ്വനാഥനും ലക്ഷ്മിയും മാത്രമായി അത്താഴം കഴിക്കാനിരുന്നു

“പിള്ളേർക്ക് എന്തുപറ്റി ലക്ഷ്മി. ..?

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ വിശ്വനാഥൻ ചോദിച്ചു

”ആർക്കറിയാം. ….ഞാൻ വരുമ്പൊ രണ്ടുംകൂടെ വഴക്ക് ആയിരുന്നു….“

”അവരുതന്നെ പറഞ്ഞു തീർത്തോളും . .“

വിശ്വനാഥൻ എഴുന്നേറ്റതും ലക്ഷ്മി തന്റെ മക്കൾ ഇരുവരുടെയും മുറികളിലേക്ക് നോക്കി. ..ഉള്ളിൽ എവിടെയോ അവൾക്കൊരു കുഞ്ഞ് ഭയം നാമ്പിട്ടിരുന്നു. …

.

.

.

.

.

തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടും നന്ദനക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ….അവളുടെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും അതിന്റെ വന്യതലത്തിൽ നിറഞ്ഞു. …

പിന്നെയും പിന്നെയും ആ വീഡിയോയിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. …തന്റെ അനിയന് എങ്ങനെ. …ഛെ. ..!!!തന്റെ മാറിൽ കിടന്നുമാത്രം ഉറങ്ങുന്ന അവനെങ്ങനെ അത്രയും തരംതാഴ്ന്ന നിലയിൽ പ്രവൃത്തിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിന്റെ കോണിൽ ആരോ പറയുന്നത് നന്ദന കേട്ടു. ..

എപ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്ത് ആരെയും മയക്കുന്നൊരു കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ടാവും ….ആരും നോക്കിപ്പോകുന്ന തിളക്കം കണ്ണുകളിലും.. കഴിഞ്ഞ രണ്ടുദിവസങ്ങളിലും അവൻ മനസ്സറിഞ്ഞ് ചിരിച്ചിട്ടില്ല. …കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നത് വിഷാദഭാവമായിരുന്നോ. …

അർദ്ധരാത്രി നന്ദന എഴുന്നേറ്റ് മുറി തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. …ലക്ഷ്മിയും വിശ്വനാഥനും ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും. …

അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അഭിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. …അവന്റെ മുറി തുറന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്നു. ..നിലത്തൊരു പായ വിരിച്ചിട്ടുണ്ട് പക്ഷെ അഭിമന്യുവിനെ അവിടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. …നന്ദനയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു. … അവൾ ടെറസിലേക്കുള്ള പടികൾ ഓടിക്കയറി. ..പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ ടെറസിലേക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *