ചുരുളി – 2 1

അതു കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് ആദ്യമായി നൊക്കി….

അന്നേ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ നിനക്ക് വേണ്ടത് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലാ യതാ…. നിന്റെ കണ്ണിൽ തീരാത്ത കാമത്തിന്റെ ലക്ഷണം നല്ല ആണുങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയും…

താൻ ആ കടപ്പുറത്ത് നഗ്ന്നയായതുപോ ലെ നളിനിക്ക് തോന്നി… ഇയാൾ പറയുന്നത് എങ്ങിനെ നിഷേധിക്കും… ഇയാൾക്ക് വല്ല മന്ത്രവാദവും അറിയാമോ.. ഇല്ലങ്കിൽ തന്റെ മനസ് എങ്ങിനെ ഇയാൾ കണ്ടു….
നീ എന്താ മിണ്ടാത്തത്… ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ… പറയടീ.. ശരിയല്ലേ..!!

തന്നെ എടീ എന്ന് വിളിക്കുന്നു… കടപ്പുറത്തെ ഒരു മീൻ പിടുത്തക്കാരൻ എടീ എന്ന് വിളിച്ചിട്ട് തനിക്കെന്താ ഒന്നും തോന്നാത്തത്…

അല്ല… അല്ല അങ്ങിനെയൊന്നും അല്ല…

ങ്ങും…. ശരി പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്… എന്നെ തേടിയത്…?

അതിനും ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയാതെ മണലിൽ കാൽ വിരൽകൊണ്ട് കളം വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവൾ അയാളെ അടിമുടി നൊക്കി…

അന്നത്തെ പോലെ ഒരു കട്ടിയുള്ള ബനിയൻ… ചുവന്ന കളറാണ്… ലുങ്കി മടിച്ചു കുത്തിയിരിക്കുന്നു… അതിനടിയിൽ വെളിയിൽ കാണാവുന്ന പോലെ ഒരു ട്രൗസർ… ഒരു കാല് കല്ലിൽ ഉയർത്തി കുത്തിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് തുടയുടെ പകുതിയും വെളിയിൽ കാണാം… നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ ഒരു കൾച്ചറും ഇല്ലാത്തവൻ ആണെന്നേ ആർക്കും തോന്നൂ….

നിനക്ക് രോമമുള്ള കാലുകൾ ഇഷ്ടമാണോടീ…

നളിനി വീണ്ടും ഞെട്ടി… ഓടി പോയാലോ എന്നുപോലും തോന്നി.. പക്ഷേ കാലുകൾ ചലിക്കുന്നില്ല…

ചോദിച്ചാൽ മറുപടി കിട്ടിയിരിക്കണം… ഇല്ലങ്കിൽ ആ വള്ളത്തിനപ്പുറത്തു തെരണ്ടി വാൽ ഉണക്കാൻ ഇട്ടിട്ടൊണ്ട്… അതുകൊണ്ടുള്ള അടി നിന്റെ ചന്തിക്കു വീഴും…

നളിനി ത്രസിച്ചുപോയി… അവളോട് ഒരാൾ ആദ്യമായാണ് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്.

അവൾ അയാളെ തുറിച്ചു നൊക്കി…. ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലാതെ അയാൾ കൂളായി നിൽക്കുകയാണ്…

ങ്ങും പറയ്… ആണുങ്ങളുടെ കാലിൽ ദാ ഇതുപോലെ രോമം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണോ എന്നാ ചോദിച്ചത്…

ങ്ങും… അതെ… അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.. താൻ തന്നെയാണോ പറഞ്ഞത്…

ആഹ്.. ശരിയായി വരുന്നുണ്ട്… ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഒരേ റൂട്ടിൽ പോകാൻ തുടങ്ങിയിട്ടു ണ്ട്….

എനിക്ക് പോകണം… സ്കൂൾ വിടുന്ന സമയമായി…

പൊയ്ക്കോ… ഞാൻ വിളിച്ചു വരുത്തിയതല്ലല്ലോ നിന്നെ…!!

ങ്ഹാ.. പോകുന്നതിനു മുൻപ് ആ കൈ ഒന്നു തന്നേ…

എന്തിനാ…?

ഇങ്ങോട്ട് നീട്ടടീ നിന്റെ കൈ…

അവൾ എന്ത്രം പോലെ കൈനീട്ടി കൊടുത്തു…

അയാൾ ആ കൈപത്തിയിൽ ഷേക് ഹാൻഡ് കൊടുക്കുന്നപോലെ പിടിച്ച് തന്റെ കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിലാക്കി…

പരുപരുത്ത തഴമ്പ് മുറ്റിയ അയാളുടെ കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിൽ നളിനിയുടെ മൃതുലമായ കൈപ്പത്തി ഒതുങ്ങി….
അയാൾ അമർത്തുകയാണ്… പതിയെ പതിയെ ബലം കൂട്ടി കൂട്ടി നളിനിയുടെ കൈപ്പത്തി തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ വെച്ച് അമർത്തുകയാണ്….

വിട് വേദനിക്കുന്നു… വിട്… വിടാൻ…

ങ്ങും… വിടാം… പക്ഷേ വിട്ടാൽ നീ പോവുകയില്ലേ…?

ഇല്ല… ഞാൻ പോകില്ല… വിട്..!

നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് പോകുവാന്ന്…?

ഇല്ല പോകില്ല… വിട്.. ഹാ വേദനിക്കുന്നു…!

ആ.. വിടാം… എന്നെക്കാണാൻ അല്ലേ നീ വന്നത്…?

അതെ…!

അപ്പോൾ പോകാൻ ആരാണ് പറയേണ്ടത്?

അത്‌… അതു നിങ്ങൾ… പറയണം…!

ഞാൻ പറഞ്ഞോ…?

ഇല്ല…!

ഇനി മേലിൽ എന്നെ കാണാൻ വന്നാൽ ഞാൻ പറയാതെ പോകാൻ പാടില്ല… മനസിലായോ…?

ങ്ങും…

മൂളൽ വേണ്ട… പറഞ്ഞാൽ മതി…

മനസിലായി…!!

അയാൾ പതിയെ നളിനിയുടെ കൈപ്പത്തി യിൽ നിന്നും വിട്ടു…

അവൾ അയാൾ വിട്ടുതന്ന കൈയിലേയ്ക്ക് നൊക്കി…

വല്ലാതെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു…

വേദനയുണ്ടോ…?

ങ്ങും… ചെറുതായി…

ഇതു പോരെ… അതോ ഇനിയും വേദനിക്കണോ..?

ങ്ങുഹും.. മതി…

ആഹ്… എന്നാൽ പൊയ്ക്കോ…

അവൾ നാലുപാടും നൊക്കി… ഭാഗ്യം ആരുമില്ല…

അവൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങി…

നിൽക്ക്…

അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അയാളെ നൊക്കി..

ഇനി ഇതുപോലെ വേദന വേണമെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ വിളിച്ചിട്ട് വരണം… നമ്പർ മോളുടെ കണക്ക് ബുക്കിൽ ലാസ്റ്റ് പേജിൽ കാണും…

എല്ലാം ok ആണെങ്കിൽ നീ നടന്ന് നിന്റെ സ്‌കൂട്ടറിന് അടുത്ത് എത്തുന്നതിനു മുൻപ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുണ്ടിയിൽ ചൊറിയണം. ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നു നോക്കും….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *