ജീവിതം നദി പോലെ – 18 4അടിപൊളി  

 

അത് കണ്ടുദ്ധരിച്ചു നിന്ന എന്റെ ലിംഗം താന്നു..

ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു സെറ്റിയിലിരുത്തി.. ————————————————————-

” നിനക്കറിയാമോ? ആദ്യ രാത്രിയിൽ വെറും ഇരുപതു കഴിഞ്ഞ എന്നെ അയാൾ കട്ടിലിൽ കൈകൾ കെട്ടിയിട്ട് കൊണ്ടാണ് ആഘോഷിച്ചത്.. ആ രാത്രി ഞാൻ കരുതിയത് ഞാൻ മരിച്ചു പോകുമെന്നാണ്.. നിനക്കറിയാമല്ലോ എന്റെ പൂറിനെക്കാൾ അയാൾക്ക് പ്രിയം എന്റെ കൂതിയാണ്.. മാക്സിമം വേദനിപ്പിച്ചു മാത്രമേ അയാൾ എന്നെ കളിക്കാറുള്ളൂ.. ഞാൻ വേദനിച്ചു കരഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അയാൾക്ക് വെള്ളം പോകൂ.. ” അവളൊന്ന് നിർത്തി.

 

“നീ ഇതൊന്നും ആരോടും പറഞ്ഞില്ലേ?”

“മ് ഹും.. അക്കച്ചിയോടും, മമ്മിയോടും പറഞ്ഞപ്പോൾ കുടുംബത്തിൽ പിറന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ ഇതൊന്നും പുറത്തു പറയില്ലെന്നും, പിന്നെ കെട്ടിയോന്റെ ഇഷ്ടം സാധിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടത് എന്റെ കടമ ആണെന്നും, ഭാര്യയുടെ ദേഹം ഭർത്താവിന്റെ കൃഷിയിടം ആണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു.”

 

ഞാൻ തരിച്ചിരുന്നു പോയി..

“അതിനു ശേഷം പിന്നെ ഇതൊന്നും ആരോട് പറയാൻ എനിക്ക് ധൈര്യം വന്നിട്ടില്ല. ഓരോ ദിവസവും അയാളെ വെറുത്തു വെറുത്തു ഇപ്പോൾ ആരെങ്കിലും അങ്ങേരെ കൊന്നു തന്നാൽ മതിയെന്ന് പോലും തോന്നിത്തുടങ്ങി യെട..”

 

ഞാൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു മെല്ലെ തലോടി..

“ഇപ്പൊ ഇതൊക്കെ എനിക്ക് ശീലമായി.. മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഭാര്യയായി പകൽ അഭിനയിക്കുക, രാത്രിയിൽ അയാളുടെ അടിമയായി അനുഭവിക്കുക..” അവള് വളരെ നിസ്സാരമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

————————————————————-

 

അസീനയുടെ കഴിഞ്ഞൊരു രാത്രി.

_————-_———–_—————_——

 

രാത്രി.

“പണി കഴിയുമ്പോൾ മുകളിലേക്ക് പോ.. ഞാനങ്ങു വരാം..”

അസീനയുടെ തോളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു ഇക്ക അവളുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. തീ പൊള്ളൽ ഏറ്റ പോലെ അസീനയോന്ന് പിടഞ്ഞു..

 

അടുക്കളയിൽ നിന്നവൾ ഓർത്തു, ഇന്നിനി എന്തൊക്കെ അനുഭവിക്കണം.. എന്തൊരു വിധിയാണിത്, പെണ്ണുടലുകളെ മാത്രം സ്നേഹിച്ച താൻ ഇപ്പോൾ ഒരു ക്രൂരന്റെ ലൈംഗിക അടിമ മാത്രമായിരിക്കുന്നു.

 

കുളി കഴിഞ്ഞു മേലേക്ക് നടന്നു കയറി അസീന. മുകളിലത്തെ നിലയിൽ എന്ത് നടന്നാലും താഴെ ആരുമറിയില്ല. അത് കൊണ്ടാണ് അയാളവളെ മുകളിലേക്കു വിളിക്കുന്നത്.. ചെറിയ ഇടനാഴിയിലെ അവസാനം ബാൽക്കണിയോട് ചേർന്ന മുറിയിലേക്കവൾ കയറി.

 

മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അസീനയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിഴലിനെപ്പോലെ വീണു. ജനാലയ്ക്കപ്പുറം നിന്ന് വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് കർട്ടനുകളെ മെല്ലെ ആട്ടിയുലച്ചു. പക്ഷേ, ആ കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിനേക്കാൾ മഞ്ഞുപോലെ ഹൃദയത്തെ മരവിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഭയം അവളുടെ നെഞ്ചിൽ കനത്തിരുന്നു.

 

ഇക്ക, അവളുടെ ഭർത്താവ്, മുറിയുടെ വാതിൽ അടച്ച് ബോൾട്ട് ഇടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അസീനയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു മിന്നൽ മിന്നി.

 

ആ ശബ്ദം, ഒരു യന്ത്രത്തിന്റെ ശീതളമായ ക്ലിക്ക് പോലെ, അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട നിമിഷങ്ങളുടെ തുടക്കം അറിയിക്കുന്നതായിരുന്നു. തന്റെ അടുക്കലേക്ക് വരുന്ന അയാളുടെ കൈയിൽ ബെൽറ്റ് കണ്ടപ്പോൾ അവളൊന്ന് നടുങ്ങി.

 

“ഇന്ന് വേണ്ട, ഇക്ക… ദയവ് ചെയ്ത്…” അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു, ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ യാചന പോലെ. പക്ഷേ, ആ ശബ്ദം മുറിയിലെ മതിലുകളിൽ തട്ടി മാഞ്ഞുപോയി. അയാളടുത്തു വന്നു.

 

ഇക്കയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു—ഒരു ക്രൂരന്റെ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ, ഹൃദയശൂന്യമായ പുഞ്ചിരി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു മിന്നൽ തിളങ്ങി, അത് അസീനയെ ഒരു നോട്ടത്തിൽ തന്നെ നിശ്ചലയാക്കി.

 

പെട്ടെന്ന്, ഒരു മിന്നൽ വേഗത്തിൽ, അവന്റെ കൈ അവളുടെ കവിളിൽ പതിച്ചു. കരണം പുകഞ്ഞുപോകുന്ന ഒരു അടി.

“ആാഹ്ഹ്… അള്ളോഹ്ഹ്ഹ്..”

അസീനയുടെ തല ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു, കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തീപ്പൊരികൾ പാറുന്നതുപോലെ തോന്നി. വേദന അവളുടെ മുഖത്ത് പടർന്നു, പക്ഷേ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. മിണ്ടാൻ ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതിനുമുമ്പും ഇതേ വേദന അവൾ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്—നിരവധി രാത്രികളിൽ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *