ഡോക്ടറൂട്ടന്റെ അമ്മ
Docteroottante Amma | Author : Nambolan
കറുകറുത്ത കാര്മേഘങ്ങള് ഇരുണ്ടുകൂടിയ ഒരു മേടമാസദിനം, ഒരു പതിനൊന്ന് മണി ആയികാണും എന്നാലും ഇരുട്മൂടിയ അന്തരീക്ഷം..
പുലര്ച്ചെ പെയ്യ്ത് തുടങ്ങിയ ഒരു വലിയ മഴ ഒന്നങ്ങ് ചോര്ന്നതേ ഉള്ളൂ.. എന്നാലും കഴപ്പ് മാറാതെ മഴ വീണ്ടും പെയ്യ്ത് തീരാന് വെമ്പുന്നു..
ചെറിയ കാറ്റ് മുറ്റത്തെ ചെടികളിലെ വെള്ളതുള്ളികളെ വീഴ്ത്തികളഞ്ഞു.. എങ്കിലും പെയ്യാന് പോകുന്ന വലിയ മഴയില് നനയാന് വേണ്ടി ചെടികള് ഒരുങ്ങിനില്ക്കുന്നത്പോലെ തോന്നുന്നു
ബാലുവും നീലുവും അതിനിടയില് എങ്ങോട്ടോ പോവാനായി വരാന്തയില് നില്ക്കുകയാണ്.. നീലു തന്റെ ചുരിദാറിന്റെ ഷാള് ഒന്നങ്ങ് ശരിയാക്കി.. മുഖത്ത് എന്തോ ടെന്ഷന് കാണാം, ഇടത് കൈയിലെ തന്റെ ചുവന്ന ജോണ്സ് കുട വലതുകൈയിലേക്ക് മാറ്റിപിടിച്ച് പുറത്ത് റോഡിലേക്ക് അക്ഷമയായി നീലു ഒന്ന് നോക്കി..
നീലുവിന്റെ അപ്പുറം തന്നെ ബാലു ഒരു കൈ കൊണ്ട് തന്റെ വെള്ളമുണ്ടിന്റെ കയലും പിടിച്ച് മറ്റേ കൈകൊണ്ട് തൂണില് താങ്ങി നില്ക്കുന്നു..
നീലു ബാലുവിനെ വല്ലാണ്ട് ഒന്ന് നോക്കി
ചെറിയൊരു നാണചിരിയോടെ ബാലുവും ഒന്ന് നോക്കി..
”ഇളിക്കല്ലേ ഇളിക്കല്ലേ… ഒരോ പണി എടുത്ത് വെക്കുമ്പോ ഓര്ക്കണം.. ദുഷ്ടന്” ചെറിയൊരു വെറുപ്പും ചിരിയും കലര്ത്തി നീലു പറഞ്ഞു..
”എന്റെ പോന്ന് നീലൂ… പറ്റിപോയി, നീയോന്ന് മിണ്ടാതിരി… പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് നീയായിട്ട് എല്ലാരേം അറിയിക്കണ്ട….” ബാലു പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു
”നിങ്ങളൊന്ന് ചന്ദ്രനെ വിളിച്ച് നോക്ക്.. അര മണിക്കൂറായ് കാത്ത് നില്ക്കുന്നു..” നീലു ബാലുവിനോട് പറഞ്ഞു
അതേ, ബാലുവും നീലുവും ഓട്ടോ ചന്ദ്രന്റെ വരവും കാത്ത് നില്ക്കുകയാണ് ആശുപത്രിയില് പോവാന്..
ബാലു തന്റെ ഫോണെടുത്ത് വീണ്ടും ചന്ദ്രനെ വിളിച്ചു.. കണക്ട് ആകുന്നില്ല കീ കീ ഒച്ചമാത്രം..
”ഈ മൈരന് ആരുടെ കാലിന്റെ ഇടയില് പോയി കിടക്കുവാണാവോ.. തൈര്..ആവശ്യമുള്ളപ്പോള് ഒരു മൈരനേം കിട്ടില്ല.. ബാലു കുറച്ചമര്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞ് മുണ്ടൊന്ന് മടക്കികുത്തി..
”ഇമ്മാതിരി ലാഗ്യേജ് ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന് എത്രവട്ടം പറഞ്ഞു ബാലൂ…? ഒന്നുമില്ലേലും ഒരു ഡോക്ടറുടെ അച്ചനല്ലേ അതിന്റെ ഒരു നിലവാരം എങ്കിലും കാണിച്ചൂടേ നിങ്ങക്ക്..? നീലു ചോദിച്ചു..
”കുട്ടന്പിള്ളേടെ മോളേ.. മനുഷ്യനിവിടെ കലിപിടിച്ച് നില്ക്കുമ്പോ ഉപദേശിക്കാന് വരല്ലേ.. നീ ഇന്നലെ രാത്രി കിടന്ന് എന്തൊക്കെ തെറിയാ എന്നെ വിളിച്ചതെന്ന് ഓര്മ്മ ഉണ്ടോ…? ”
“അത് അപ്പോഴത്തെ ഒരിതിന് വിളിച്ചതല്ലേ…? അതുപോലെ ആണോ ഇത്.. ?” നീലു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു
“അല്ലെങ്കില്തന്നെ കേശു വരുമ്പോഴേക്ക് ചെയ്യാന് നൂറ് കൂട്ടം പണി ഉണ്ട് അതിന് ഇടയിലാണ് ഇങ്ങനെയും ഒരു പണി കിട്ടിയത്…” ബാലു ആത്മഗതാഗതം പറഞ്ഞു..
”അവന് വരും മുമ്പ് പോയിട്ടിങ്ങ് വരണം, അവനെയും വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ ഫോണില് കരന്റ് തീര്ന്നുകാണും, ട്രയിന് എവിടെ എത്തിയോവോ..” നീലു പറഞ്ഞു
അപ്പോഴേക്ക് ഗേറ്റിന് വെളിയിലൊരു ഓട്ടോ വന്ന് നിന്നു..
ചന്ദ്രനാണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും അല്ലായിരുന്നു അതില് നിന്ന് കേശു ഇറങ്ങി…
”ഇതാ കേശു വന്നു..” നീലു ബാലുവിനോട് പറഞ്ഞു..
കേശു വരാന് കാത്തിരുന്ന പോലെ മൂടിനിന്ന ആ വലിയ മഴ ഒറ്റയടിക്കങ്ങ് പെയ്യ്തുതുടങ്ങി..
തന്റെ വലിയ രണ്ട് ബാഗുകളും കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് കേശു ഓട്ടോയില് നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് ഓടി..
അതിന്റെ ഇടയില് വീടിന്റെ ഗേറ്റിലെ തന്റെ പേരുള്ള ഡോക്ടര് എന്ന പുതിയ ബോര്ഡ് കണ്ട് കേശു ഒന്നതിലേക്ക് പാളിനോക്കി
ഓടി വീടിന്റെ കോലായിയില് എത്തിയപ്പോഴേക്കും നീലു അവനെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു..
” നീ വൈകുന്നേരം വരുമന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ ” കേശുവിന്റെ തലയിലെ വെള്ളം തന്റെ ഷാള് കൊണ്ട് തുടച്ചുകൊണ്ട് നീലു ചോദിച്ചു..
”പാലക്കാട് എത്തിയപ്പോ തന്നെ ട്രയിന് കിട്ടി അമ്മാ.. രാത്രി പോവേണ്ട കുര്ള ലേറ്റ് ആയി ഓടിയതാ അതോണ്ട് നേരത്തെ എത്തി ”