ന്റെ കുട്ടിയെ നീ കരയുകയൊന്നും വേണ്ട. ഇന്നുമുതൽ നീ നമ്മുടെ വേളിയാണ്. ഇവിടെ ആരും അറിയില്ല. ഇനി അറിഞ്ഞാലും നമുക്കൊന്നുമില്ല.
അച്ചൻ എന്നെ തലോടി സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു. ക്രമേണ എന്റെ കരച്ചിലടങ്ങി. എന്തോ അപ്പോഴും അച്ചനെ വെറുക്കാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ മെല്ലെ എഴുനേറ്റ് വേച്ചു വേച്ച നടന്നു. കൂളത്തിൽ പോയി ഒന്നു മുങ്ങിക്കുളിച്ചു. വെള്ളത്തിലിറങ്ങിയപ്പോൾ അരക്കെട്ടിൽ കലശലായ നീറ്റൽ. എങ്കിലും സഹിച്ചു. കുളി കഴിഞ്ഞ് കയറിവരുമ്പോൾ അച്ചൻ എന്നെ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ വ്യസനത്തോടെയുള്ള നടപ്പു കണ്ട അച്ചൻ വേഗം മരുന്നു പൂരയിലേക്കുപോയി. എന്തെല്ലാമോ പച്ചമരുന്നുകൾ അരച്ച് എനിക്ക് പൂറ്റിൽ തേക്കാനായി തന്നു. ഞാൻ അതെല്ലാം തേച്ചു കിടന്നു. അന്നേ ദിവസം ഞാൻ മൂറിയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതേയില്ല.
സന്ധ്യയായപ്പോഴേക്കും മനസിനും ശരീരത്തിനും എല്ലാം ഒരു ഉന്മേഷം പോലെ തോന്നി. അത്താഴവും കഴിച്ച് ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു. അച്ചന്നും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. നേരം പാതിരാവോടടുത്തു. ഉറക്കം വരുന്നില്ല. തലേരാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങൾ മനസിലോടിയെത്തി. അച്ചൻ എന്റെ അരികിലൊന്നു വന്നിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ആശിച്ചുപോയി. പക്ഷെ അരക്കെട്ടിലെ വേദന, ഓർക്കുമ്പോൾ വേണ്ട എന്നും തോന്നും.
അച്ചന്റെ അവസ്ഥയും അതു തന്നെയായിരുന്നു. ഉറങ്ങാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന് അവസാനം അച്ചൻ എന്നെത്തേടി പാതിരാവിൽ എന്റെ മുറിയിലെത്തി. ഞാൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു.
നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ.
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പെട്ടെന്ന് അച്ചൻ എന്നെ വാരിപുണർന്നു. എന്നിട്ട് കിടക്കയിലേക്കമർന്നു. ഞാൻ അച്ചന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീണു. അങ്ങനെ അന്നുമുതൽ ഞങ്ങൾ ഒരേ മുറിയിലായി കിടപ്പ. കാമകലയുടെ പല അഭ്യാസങ്ങളും അച്ചൻ എനിക്കു പഠിപ്പിച്ചു തന്നു.
അവസാനം ഞങ്ങൾക്കായി ഒരു പൊനോമന പിറന്നു . ഇന്ദുലേഖ. എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിന് ഒരു ഉലച്ചിലും ഉണ്ടായില്ല. രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം അടൂത്തമകളും ഈർമ്മിള രണ്ടു പ്രസവം കഴിഞ്ഞതോടെ അച്ചൻ എന്തോ ഒരു അകൽച്ചു. പഴതുപോലെ കാമകേളികൾ കൂറ്. പക്ഷെ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ എന്താണ് കാര്യമെന്ന് ഞാൻ രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് ആ നടുക്കുന്ന സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അദ്ദേഹത്തിന് പ്രസ്ത്രീ ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ട്. വെറും പ്രസ്ത്രീ ബന്ധമല്ല. പേറു കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീകളെ അദ്ദേഹത്തിന് തൽപര്യമില്ല. പകരം കന്യകകളായ കൊച്ചു കൂട്ടികളെ അതിനായി അദ്ദേഹം ദുർമന്ത്രവാദം ചെയ്തിരുന്നു. ഇതെല്ലാം ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാല്യക്കാരിൽ നിന്നാണ് അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. പക്ഷെ അറിഞ്ഞതു മുഴുവൻ സത്യമാണോ എന്നറിയാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ഒരു നാൾ ബാധ കയറിയ ഒരു കൊച്ചു പെൺകൂട്ടിയേയും കൊണ്ട് അവളുടെ അച്ചന്നും അമ്മയും മനയിലെത്തി
അച്ചനാണെങ്കിൽ പൂജാ കർമ്മങ്ങൾക്കുള്ള ഒരുക്കം തുടങ്ങി. ആ കുട്ടിയുടെ അച്ചന്നും അമ്മയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മറ്റൊരു പൂജാമുറിയിൽ പ്രാർത്ഥനാനിരതരായി ഇരുന്നു. അതുവരെ പൂജ നടത്തിയിരുന്ന കോണിലേക്ക് ഞാൻ പോകാറില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് അദ്ദേഹം പൂജ തുടങ്ങിയ ഉടനെ ഞാൻ ആരും കാണാതെ പൂജാമുറിയുടെ പിന്നിലെത്തി എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നറിയാൻ ഒളിച്ചു നിന്നു.
പൂജാവേളയിൽ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ എന്തു നടക്കുന്നുവെന്ന് അറിയാനും വാല്യക്കാരികൾ പറയുന്നത് സത്യമാണോ എന്നറിയാനും വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ പൂജാമുറിക്ക് പിന്നിൽ ഒളിച്ചു നിന്നൽ. സാധാരണ പൂജാമുറിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രവേശനമില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചതുമില്ല. അവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാനുള്ള ആകാംഷയോടെ ഞാൻ നിന്നു.
ബാധകയറ്റിയ കൂട്ടിയെ പരിചാരകർ പൂജാമുറിയിലേക്കു കൊണ്ടു വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ച് പരിചാരകർ മുറിവിട്ടു പുറത്തു പോയി. അദ്ദേഹം ആ കൂട്ടിയുടെ മൂന്നിലെത്തി. അവളാണെങ്കിൽ തലമുടിയെല്ലാം വലിച്ചുപറിച്ച് അപശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി ആടുകയാണ്. എന്തൊക്കെയാണ് അവൾ ചെയ്യുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ അദ്ദേഹം അവളുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്ന് തലയിൽ കൈവച്ച് എന്തോ മന്ത്രം ചൊല്ലി. അതോടെ അവൾ നിഗ്ദചലയായി. സാവധാനം അദ്ദേഹം കിണ്ടിയിൽ വെള്ളം ജപിച്ച് അവളുടെ തലയിലൂടെ ഒഴിച്ചു. നിറുകമുതൽ കാൽപാദം വരെ ആ വെള്ളം ഒഴുകിയെത്തിയപ്പോഴേക്കും അവളിലുണ്ടായിരുന്ന ബാധയുടെ ശല്യം നിശേഷം വിട്ടുമാറിയിരുന്നു.