അവന്റെ കാഴ്ചകൾ എല്ലാം നിലച്ചതിന്റെ നിരാശ അവന്റെ മുഖത്തു ഉണ്ട്. ഞാൻ തലമുടി തലയിൽ മേലോട്ടു കെട്ടി വെച്ചു. ചെക്കനെ വിളിച്ചുകേറ്റിയതു ഒരു അബദ്ധമായപോലെ തോന്നി. ഭാഷയറിയതോണ്ട് ഒന്നും സംസാരിക്കാനും പറ്റുന്നില്ല.
ഞാൻ : നീ ഇപ്പൊ വീട്ടുക്കു പോകുമോ ?
ഞാൻ മനസിലാക്കാൻ അൽപ്പം തമിഴ് കലർത്തി ചോദിച്ചു.
സെന്തിൽ : ആമ…
ഞാൻ : ഇന്ന് പോണില്ലേ ??
സെന്തിൽ : നീങ്ക കൂപ്പട്ടതിനാലെ വന്തേ…
ഞാൻ വിളിച്ചത്തോണ്ടു വന്നതാണെന്ന്, പോടാ നുണയാ നീ എന്റെ മുലയും ശരീരവും കണ്ടു വന്നതല്ലേ എന്ന് ചോദിക്കണമായിരുന്നു അവനോടു. ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
ഞാൻ : ഞാൻ ഇവിടെ ബോർ അടിച്ചു ഇരിക്കുവാ ?
സെന്തിൽ : പുരിയല്ല.
അവനു മനസിലായില്ല.
ഞാൻ : ഞാൻ ഇങ്കെ ബോർ അടിച്ചു ഇറുക്ക്.
കേട്ട തമിഴ് ഒക്കെ യോജിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
സെന്തിൽ : ഓഹ്.. അപ്പടിയാ. കീഴെ ടീവി ഇറുക്ക്, വന്ത് പാക്കുറിയ ? ഇല്ലെന വെളിയ വന്ത് പാര്. എൻ വീട് പക്കത്തിലെ താ ഇറുക്ക്.
അവൻ എനിക്ക് ബോറടി മാറ്റാനുള്ള വഴികളൊക്കെ പറഞ്ഞു തന്നു. ഒരു പതിമൂന്നു വയസ്സുകാരനിൽ നിന്ന് ഇത്രയൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചാൽ മതി. ഞാൻ അവനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു.
ഞാൻ : റൂമിലിന് പുറത്തുപോകരുതെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സെന്തിൽ : വെളിയ പോക കൂടാത് ന് സൊല്ലിയിരുക്ക… യാര് ?
ഞാൻ : നബീൽ.
സെന്തിൽ : നബീൽ അണ്ണനാ.
ഞാൻ : നബീലിനെ എങ്ങനെ…. എപ്പടി ?
സെന്തിൽ : അവര് നല്ലവർ… എനക്ക് കാസ് കൊടുപേൻ… ടീ വാങ്ങി കൊടുപേൻ…
ഹ്മ്മ് നബീലിനെ ചെക്കന് നല്ല മതിപ്പാണ്. അവൻ ഓരോന്ന് കൊടുത്തതിന്റെയും വാങ്ങികൊടുത്തത്തിന്റെയും നന്ദി ചെക്കൻ
കാണിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ : എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ സാപുടട്ടും. നീ ഫ്രീ ആകുമ്പോ ഇവിടെ വാ.
സെന്തിൽ : നാന് ഇപ്പൊ ഫ്രീ താ… ഇങ്ഗയെ ഇരുന്തുക്കിറേൻ.
ഞാൻ : വീട്ടിലെ അനേഷിക്കില്ലേ ?
സെന്തിൽ : അതല്ലാം ഇല്ലേ..
ഞാൻ : നിനക്ക് എത്ര വയസ്സായി ?
സെന്തിൽ : പതിമൂണ്… ഉങ്കളുക്കു ?
ഞാൻ : ഇരുപത്തി ഒമ്പതു.
സെന്തിൽ : അപ്പൊ നീങ്ക നബീൽ അണ്ണനോട അക്കാവ ?
നബീൽ അവന്റെ പെങ്ങൾ ആണെന്ന എല്ലാരോടും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. ഞാനും അതങ്ങു സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കാം.
ഞാൻ : ആമ.
ഞാൻ മേശയിൽ ഇരുന്നു, കസേരയിൽ തുണി വിരിച്ചിട്ടിരിക്കുവാ. എന്നിട്ട് ചോറു പൊതി തുറന്നു. പൊതി തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ഗന്ധം ഉള്ളിൽ പരന്നു. സാമ്പാറും മീന്കറിയുമുണ്ട്, ഈ തമിഴന്മാർക്കു സാമ്പാർ വിട്ടൊരു കളിയുമില്ല. ഞാൻ ആദ്യം മീൻ കറി ഒഴിച്ച് കുറച്ച് ചോറു കുഴച്ചു. ഞാൻ ചോറു കുഴക്കുന്നതും നോക്കി സെന്തിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ : നീ ശെരിക്കും കഴിച്ചതാണോ ?
ഞാൻ ചോദിച്ചത് അവനു മനസിലായില്ല. ഞാൻ ആംഗ്യത്തിൽ അവനു കഴിക്കണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അവനു വേണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ അവൻ വേണ്ട എന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു. ചോറു കഴിക്കുമ്പോൾ പല ചിന്തകളും എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയി. എന്തൊക്കെയാ ഞാനിപ്പോ കാണിച്ചുകൂട്ടിയതു. പാവം ആ പയ്യനെ വിളിച്ച് ഓരോന്ന് കാണിച്ചിട്ട്. വെറും രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾകൊണ്ട് എനിക്ക് എന്തൊക്കെ മാറ്റങ്ങളാണ് വന്നത്.
മുൻപ് കൂട്ടിലടച്ച കിളിയെപോലെയായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സ് എന്റെ കുടുംബം, എന്റെ മക്കൾ, എന്റെ ഇക്കാ, എന്റെ വീട് അങ്ങനെയങ്ങനെ ആ അടുക്കളയിൽ കിടന്നു നട്ടംതിരിയുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ ആ കൂട് വിട്ടു പുറത്തുവന്നതിന് ശേഷം ഞാൻ വിശാലമായ ഈ ലോകത്ത് ആരുടേയും നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഇല്ലാതെ പറക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതെ എന്റെ ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തോട് ഞാൻ പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. ഇനി ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിനാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്. എന്റെ ചിന്തകളെയെല്ലാം വെട്ടി മുറിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവന്റെ ചോദ്യം വന്നത്.
സെന്തിൽ : ഉങ്കൾക്കു കല്യാണം ആഗലേയാ ?
ഞാൻ : ഇല്ലടാ..
അവൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
സെന്തിൽ : യേൻ ?
ഞാൻ : എനിക്ക് അഴകൊന്നുമില്ലാത്തോണ്ടാ ആരും കല്യാണം കഴിക്കാതെ.
ഞാനൊരു നുണ പറഞ്ഞു.
സെന്തിൽ : യാർ സൊന്ന അഴകായില്ലന്നു.. നീങ്ക റൊമ്പ അഴകാ ഇറുക്ക്.