പാർവതി: എന്നോട് ക്ഷമിക്കു ചേച്ചി… ഞാൻ…
സരസ്വതി: മ്മ്…. ശരി ശരി. എല്ലാം നിൻ്റെ ഇഷ്ടം.
അവർ രണ്ടാളും അകത്തേക്ക് പോയി ഇരുന്നു. ആ സമയം സരസ്വതി വിളക്കിൻ്റെ അടിയിൽ ഒരു തുണ്ട് കടലാസ് ഇരിക്കുനത് കണ്ടു. അത് എടുത്തു നോക്കിയ അവൾ വീണ്ടും ഒന്ന് ഞെട്ടി. ആ ഞെട്ടൽ പാർവതിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സരസ്വതി: അപ്പോൾ നീ എല്ലാം ഉറപ്പിച്ചു, അല്ലെ?
ആ കടലാസ് നീട്ടി അവൾ ചോദിച്ചു. അതിൽ പാർവതിയുടെയും കണ്ണൻ്റെയും ശാന്തി മുഹൂർത്തം കുറിച്ച കടലാസ് ആയിരുന്നു.
സരസ്വതി: മ്മ്….ഇതിന് ദൈവത്തിൻ്റെ കൂട്ടു പിടിച്ചു, അല്ലെ?
പാർവതി: അത്…. ചേച്ചി…
പാർവതി ഒന്ന് പരുങ്ങി.
സരസ്വതി: അത് മാത്രം പോരാ. എന്തായാലും നിങ്ങൾ നിഷിദ്ധം ആണ് ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പാർവതി: അതിന് എന്താ ചെയ്യാ?
സരസ്വതി: ഒരു പൂജ കൂടി ചെയ്യണം. ഞാൻ നിങ്ങളെ സഹായിക്കാം.
പാർവതിക്ക് സന്തോഷം ആയി.
പാർവതി: ശരിക്കും?
സരസ്വതി: അതെ. പക്ഷെ ഈ എനിക്കു ഒരു പൂജ ഉണ്ട്. അതിന് നീ സമ്മതിക്കണം
പാർവതി: എന്തായാലും ഞാൻ സമ്മതിക്കാം. അല്ല, എന്താ പൂജ?
സരസ്വതി: അത് എൻ്റെ സന്യാസം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഉള്ളതാ.
പാർവതി: ആ, അത് തന്നെയാ നല്ലത്. ചേച്ചി അപ്പോ വീട്ടിൽ കാണുമല്ലോ.
സരസ്വതി: ഇല്ല, അത് കഴിഞ്ഞാ ഞാൻ പോകും. പിന്നെ ഒരു കാര്യം, കണ്ണന് നിന്നെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ കാണാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ആദ്യം നോക്കണം. എന്നിട്ട് മതി നിങ്ങളുടെ ശാന്തി മുഹൂർത്തം.
പാർവതി: ശരി ചേച്ചി. അല്ല, ചേച്ചിയുടെ പൂജ എന്താ?
സരസ്വതി: അത് ഒരു ആഭിചാരം ആണ്. പുരുഷനെ ഉണർത്താൻ ഉള്ള ആഭിചാരം.
പാർവതി: മനസിലായില്ല.
സരസ്വതി: നിങ്ങളുടെ നിഷിദ്ധ വേഴ്ചയല്ലേ, അതിനു കണ്ണനും കൂടി താല്പര്യം ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയണം. പിന്നെ…
സരസ്വതി ഒന്ന് നിർത്തി.
പാർവതി: പിന്നെ?
പാർവതി ചോദ്യരൂപേണ പറഞ്ഞു.
സരസ്വതി: എൻ്റെ കന്യകത്വം ഉപേക്ഷിച്ചു ആസാമിൽ പോയി ഒരു പൂജയുണ്ട്, അതും നടത്തണം.
പാർവതി: അതിനാണോ ചേച്ചി വന്നത്?
സരസ്വതി: അതെ….. ഒരാണിനെ എങ്ങനെ കിട്ടും എന്ന് നോക്കി വന്നതാ. ഇവിടെ ആവുമ്പോൾ ആരും അറിയില്ലലോ.
പാർവതി: അതിന് ആണ് എവിടാ?
സരസ്വതി: അത് നീ തന്നെ കാണിച്ചു തന്നില്ലേ.
പാർവതി: എന്ന് വെച്ചാ കണ്ണൻ?
അവൾക്ക് അതിശയം ആയി.
സരസ്വതി: അതെ…. അതാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞെ. നിന്നെ ഞാൻ സഹായിച്ചാൽ നീ എന്നെയും സഹായിക്കണം.
പാർവതി ഒന്ന് ആലോചിച്ചു.
പാർവതി: ശരി ചേച്ചി, എല്ലാം ചേച്ചി പറയുന്ന പോലെ.
സരസ്വതി: മ്മ്….. എന്നാലും നിന്നെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
പാർവതി: അതെന്താ?
സരസ്വതി: ഇത്രയും നാൾ പിടിച്ചു നിന്നില്ലേ. എല്ലാം കണ്ണൻ്റെ ഭാഗ്യം.
പാർവതി: മ്മ്…… അതൊക്കെ ഈ അടുത്താണ് സംഭവിച്ചത്.
സരസ്വതി: മ്മ്….. അപ്പോളേക്കും ശാന്തി മുഹൂർത്തം ഒക്കെ നോക്കി വെച്ചു, അല്ലെ. കള്ളി…
പാർവതി: ഒന്ന് പോ, ചേച്ചി.
അവൾക്ക് നാണം വന്നു.
അപ്പോളാണ് അവിടേക്ക് നീലി വന്നത്.
സരസ്വതി: ആ… ഇതാര് നീലിയോ?
നീലി: തമ്പുരാട്ടി പടിപ്പുര കടന്ന് പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. അതാ വന്നത്.
സരസ്വതി: മ്മ്…. എത്ര കുട്ടികൾ ആയി?
നീലി: ഇത് വരെ ആയില്ല, തമ്പ്രാട്ടി.
നീലി അവളുടെ വിഷമങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു.
സരസ്വതി: നീ ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ വാ. ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്. വന്നാൽ നിനക്കും ഗുണമുള്ളതാ.
നീലി: അതെന്താ?
സരസ്വതി: ഒരു പൂജ നടത്തുന്നുണ്ട്. നാരി പൂജ. പിന്നെ നിനക്ക് കുട്ടി ഉണ്ടാവാൻ ഉള്ള പൂജയും ചെയ്യാം.
നീലി: അതെയോ. എന്നാൽ ഞാൻ വരാം.
സരസ്വതി: ശരി…. വരുമ്പോൾ ആഭരണം ഉണ്ടെങ്കിൽ കൊണ്ട് വരണം. എന്തിനാണ് എന്ന് വരുമ്പോ പറയാം.
നീലി: ശരി, തമ്പ്രാട്ടി.
അങ്ങനെ അവർ കുറച്ചു വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു ഇരുന്നു.
നീലി: ഞാൻ പോയി വരാം, തമ്പ്രാട്ടി.
പാർവതി: അങ്ങനെ ആവട്ടെ.
സരസ്വതി: പാറു… ഞാൻ ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം. ആകെ വിയർത്തു നിൽക്കാ.
പാർവതി: ചേച്ചി കുളിച്ചിട്ട് വാ…. ഞാൻ വിളക്ക് വെക്കട്ടെ.
സരസ്വതി: മ്മ്…. കണ്ണനെ കൂട്ടണ്ട.
പാർവതി: അതെന്താ?
സരസ്വതി: അത് ശരിയാവില്ല. അത്രയും അറിഞ്ഞാൽ മതി.