ബാല്യകാല സ്മരണകൾ – 01 (കാവ്യച്ചിറ്റ) 1

ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ ചിറ്റയും പാപ്പന്നും തമിഴ്നാട്ടിലെക്കു യാത്രയായി പൊകുന്നതിനു മുമ്പായി. ചിറ്റ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച് ഒരൂപാടൂ കരഞ്ഞു. ഞാനും. ചിറ്റ എന്നെക്കൊണ്ട രണ്ടു സത്യങ്ങൾ ചെയ്യിച്ചിട്ടാണു പോയത്. ഒന്നാമത്തെത് ഞങ്ങൾ നടത്തിയ തൊന്നും ആരൊടൂം പറയരുത്ത്, രണ്ടാമത്തെത് ചിറ്റ എന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നുവൊ, അന്നു എന്റെ ഒരു രാത്രി പൂർണ്ണമായും ചിറ്റക്കു വേണ്ടി മാറ്റിവെക്കണമെന്നു.

അവർ പോയി വർഷങ്ങളോളം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കാണാനോ, എന്തിനു ഒന്ന് സംസാരിക്കുനൊ ഉള്ള അവസരം കിട്ടിയില്ല. കാരണം അടുത്ത വർഷം തന്നെ അച്ഛൻ എന്നെ അകലെഉള്ള ബോർഡിങ് സ്കൂളിൽ ചേർത്തു കാരണം ഒരു പണ്ണൽ തന്നെ അതു അവസരം പോലെ പറയാം). പിന്നീട്, ചിറ്റു നാട്ടിൽ വന്നാൽ എനിക്കോ, ഞാൻ വീട്ടിൽ വരൂമ്പൊൾ ചിറ്റക്കൊ പരസ്പരം കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം എന്നെ എന്റെ സത്യങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നും അതു നടപ്പിലാക്കനുമുള്ള അവസരം ചിറ്റു തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയെടൂത്തു.

ദിവ്യ ചിറ്റയും ചാപ്പന്നും പോയതോടുകൂടി വീട് ഉറങ്ങിയതുപോലെ ആയി. അമ്മ പതുവുപോലെ പാടത്തും തൊടിയിലും ഒക്കെ തിരക്കിട്ട് ഓടിനടന്ന കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വലിയ ചിറ്റക്കാണെൻകിൽ അവരുടെ മോനെ നോക്കാൻ തന്നെ സമയം തികയുന്നില്ല. അനിയത്തി എപ്പോഴും അമ്മയുടെ വാലുപോലെ സാരിത്തുമ്പിൽ തുങ്ങിയാണു നടപ്പ്, ഹമ മേമയാണെൻകിൽ ഒരുപാടൂ പഠിക്കാനുണ്ടെന്നുപറഞ്ഞ് റൂമിൽ കയറി കൃതകടച്ചിരിപ്പു തന്നെ ആ പൂറി എന്താണാവോ അടച്ചിട്ട മുറിയിലിരുന്നു ചെയ്യുന്നത്? ഹേമ മീമയും കണക്കു ആണ് അവർക്കൂ കമ്പിയായാൽ, എന്നെക്കൊണ്ടാണ് തരിപ്പൂ തീർക്കാറുള്ളത്, പക്ഷെ കൂറച്ചു നാളായി അവർ എന്നെ തീരെ ഗൗനിക്കുന്നില്ല എന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നു. ചിലപ്പോൾ വല്ല കൊച്ചു പുസ്തകവും വായിചു വിരലിട്ടു സുഖിക്കുകയായിരിക്കും. ഒന്നു പോയി നോക്കിയാലൊ എന്നു പലപ്പൊഴും തോന്നുമെങ്കിലും, മേമപ്പൂറി, അവരുടെ തിരിപ്പു മാറിയാൽ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യുതരാൻ മിനക്കെടാറില്ലാത്തതുകൊണ്ട് എന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരികളെല്ലാം സ്കൂൾ അടച്ചത് കൊണ്ട് അടച്ചതുകൊണ്ട അവളൂമാരുടെ വീടുകളിലും, ബന്ധുവീടുകളിലും പോയിരിക്കുകയുമാണ്.

സുമചേച്ചിയാണെൻകിൽ കൊല്ലത്തുള്ള ഒരു അലൂമിനിയം കമ്പനിയിൽ ജോലികിട്ടി പോയി. മാസത്തിൽ ഒരിക്കലൈൻകിലും വന്നെങ്കിലായി ഞാൻ വീട്ടിൽ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പൊൾ, ചിറ്റ പകർന്നു തന്നിട്ടുപോയ സുഖകരമായ മാത്രികൾ എന്റെ മനസ്സിൽ സുനാമി പോലെ ആർത്തലച്ചെത്തി ക്കൊണ്ടിരിക്കും. അതോർക്കുമ്പോഴൊക്കെ, കുണ്ണ തൊടിയിൽ വളർന്നു തൂങ്ങി ക്കിടക്കുന്ന പടവലങ്ങ പോലെ വലുതാകും. പിന്നെ അവൻ ചെറുതായി കണ്ണീർ ഒലിപ്പിക്കാനും നിക്കർ നനയ്ക്കിപ്പിക്കാനും ഒക്കെ തുടങ്ങും.അപ്പോഴൊക്കെ ചിറ്റ അരികിലൂണ്ടായിരൂനെൻകിൽ എന്നുതോന്നു. ചിറ്റയെ എന്നിൽ

അകറ്റിയ പാപ്പനെ മനസ്സിൽ തെറിവിളിക്കും.
വാണമടിക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. ആവശ്യത്തിലേറെ ചെറുതും വലതുമായ പൂറികൾ ചുറ്റിലും എന്തിനും തയ്യാറായി നിന്നിരിന്നപ്പോൾ ഞാൻ എന്തിനു വാണമടിക്കണം. പക്ഷെ, ഞാൻ എപ്പൊഴും അവർക്കു ഗുണ്ട് മണി തന്നെ. എല്ലാവരും എന്നെ കാണുമ്പോൾ

ചിരിയ്ക്കും. എനിക്ക് വേണം എങ്കിൽ അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കാം. പക്ഷെ എനിക്ക് അതൊട്ടും ഇഷ്ടമല്ല. അവിടെ അപ്പൂപ്പന്നും അമ്മൂമയും മാത്രമേയുള്ളൂ. അവർ ഏതുന്നേരവും അമ്പലവും, പൂജയും, പ്രാർഥനയും ഒക്കെയായി ഭിവസങ്ങൾ തള്ളി നീക്കും. അവിടെ ഇതിലും വലിയ ഒറ്റപ്പെടലായിരിക്കും. പട പേടിച്ച പന്തളത്തു പോയാൽ പന്തം കൊളുത്തി പട എന്ന അനുഭവമായിരിക്കും ഫലം.

അതുകൊണ്ട് ഈ നശിച്ചു വെക്കേഷൻ ഒന്നു കഴിഞ്ഞു കിട്ടണേ എന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ടു കഴിഞ്ഞു , ചുറ്റുപാടുമുള്ള ചെക്കന്മാരുമായെങ്ങാനം കൂട് പിടിച്ചാൽ അടിയും ചീത്തയും ഉറപ്പ്. (പെൺപടയുമായി കളിക്കുന്നതിനൊ, കൂട്ടുകൂടുന്നതിനോ എന്റെ അച്ഛനോ അമ്മയ്ക്കക്കോ ഒരു പരാതിയും ഇല്ല എന്തു നല്ല അച്ഛനും അമ്മയും അല്ലെ? ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ രണ്ടുവശത്തുമായി രണ്ടു വലിയ കുളങ്ങൾ കൂഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പുറകുവശം മുഴുവൻ വയലും, വയലിലേയും തൊടിയിലേയും ഒക്കെ കൃഷി ആവശ്യങ്ങൾക്കു വെള്ളം എടുക്കാനും അടൂഞ്ഞു വീട്ടുകാരൊക്കെ കുളിക്കാനും ഈ രണ്ടു കുളങ്ങളും ആണ് ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്. വടക്കു ഭാഗത്തെ കൂളം പെണ്ണുങ്ങളും കൂട്ടികളും തെക്കു ഭാഗത്തെ കുളം ആണുങ്ങളും മാത്രമെ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടുള്ളൂ എന്നത് കാരണവന്മാരുടെ കാലം തൊട്ടെ ഉള്ള പ്രഖ്യാപിത നിയമമാണ്. അത് ആരും തെറ്റിക്കാറും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ പരിസരത്തുള്ള എല്ലാ തരുണീമണികളും വടക്കെ കുളത്തിൽ നീരാട്ടിനെത്താറുണ്ട്. കുളത്തിനു ചുറ്റും ചു. കൈത ച്ചെടികളും, വലിയ ചില പൂമരങ്ങളും വളർന്ന കുളത്തെ പുറം ലോകത്തു നിന്നും മറച്ചിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *