ബിഗ് സമൂസ ചപ്പെടാ മൈരുകളേ

Big Samosa chappada mairukale | Author : Madonmathan

“കണ്ണാ യദുക്കുട്ടാ … ഞങ്ങളങ്ങ് വരുവാ… നീ എല്ലാം വാങ്ങിട്ട് ആ സുപ്പെർമാർക്കറ്റിന്റെ മുമ്പിൽ തന്നെ നിന്നോ… നമ്മടെ വണ്ടിൽ പോരാം…”

ഹേമച്ചിറ്റയുടെ ആഢ്യത്തമുള്ള ശബ്ദം ചെവിയിൽ തുളച്ച് കയറിയപ്പോൾ ഒരിക്കലുമില്ലാത്ത പോലെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ശിങ്കാരിമേളം തുടങ്ങി..

“ശരി.. ചിറ്റേ ഇനി ഇറച്ചി മാർക്കറ്റിൽ കൂടി പോയാ മതി.” ചിറ്റയുടെ വാത്സല്യം പരമാവധി നുകർന്നങ്കിലും ഏറ്റവും ബഹുമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.

…. ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും വില കൊടുക്കുന്നതും ചിറ്റയുടെ വാക്കുകളായതിനാൽ ആ ബഹുമാനം നൂറ് ശതമാനം കളങ്കമില്ലാത്തതായിരുന്നു…

“മം.. കോഴിയിറച്ചി കുറച്ചധികം വാങ്ങിക്കോ… പച്ചക്കറി കുറച്ച് മതി.. കെട്ടോ കണ്ണാ…….. പിന്നെ..”

“ മും……..പിന്നെ” ചിറ്റയുടെ കടാക്ഷം പൂർണമായി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനാ ‘ പിന്നെ’ക്ക് വേണ്ടി

കാതോർത്തു…

“ ഓ.. പിന്നെ.. എന്താന്നോ..? കണ്ണൻ വല്യ ചെക്കനായില്ലേ.. ഇനിയി കോലുണ്ണി വലുതാവാൻ ഇറച്ചിയൊക്കെ നല്ല പോലെ കഴിക്കണം ..ന്ന്; .. മം ഹം… ഹി ഹി ..”ചിറ്റയിൽ അപൂർവ്വമായി വരാറുള്ള കുലുങ്ങിച്ചിരിയോടെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞത് കേട്ട് എന്റെ അടിവയറ്റിൽ എന്തോ കൊളുത്തി!

“ ഒന്ന് … പോ ചിറ്റേ… കളിയാക്കാതെ…” സ്ഥിരം കളിയാക്കുന്ന വാക്ക് കേട്ട് ഞാൻ ചിറ്റയോട് വെറുതെ കെറുവിച്ചു.. എല്ലാംവെറുതെയാണ് ; ചിറ്റയുടെ ഈ വക ലാളന വർത്തമാനത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം കൂടി കിട്ടിത്തുടങ്ങിയതിനാൽ.. ഒരു വർഷമായി ചിറ്റയിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെയുള്ള വർത്തമാനം കേൾക്കാനാണു ഏറ്റവും കൊതിച്ചിട്ടുളളത്.. യു എസ്സിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെയുള്ള വിളികൾ മാത്രമായിരുന്നു ഒരാശ്വാസം ….ഒരു വർഷം നീണ്ട കാലയളവ് പക്ഷേ എനിക്ക് പതിനാലു കൊല്ലത്തെ വനവാസം പോലെ ആണ് തോന്നിയത്..

“ആ… മോനെ യദു.. ചിറ്റയ്ക്ക് കണ്ണനെ കാണാൻ

കൊതിയായി.. രണ്ടാമത്തെ നിരയില് ലെഫ്റ്റില്

തന്നെ കേറണേ.. നിയ്യ്… ഉം..” അപൂർവമായി മാത്രം കുശുകുശുക്കാറുള്ള ചിറ്റയുടെ അവസാനത്തെ ആ ഉം അടുത്താളുള്ളത് കൊണ്ട് മുഴുമിപ്പിക്കാത്ത പൊന്നുമ്മയാണെന്ന് എനിക്ക് മാത്രമറിയാം..പക്ഷേ കേൾക്കുന്നവർക്ക് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തതായി മാത്രമായേ തോന്നുകയുള്ളു.. ഞാൻ ചിറ്റയുടെ പൊന്നോമനയായി വളർന്നത് കൊണ്ട്

ഉമ്മയവർ കേട്ടാലും ചേതമൊന്നുമില്ലെന്ന് തോന്നി.. എന്തായാലും ഒരു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം പ്രിയപ്പെട്ട ചിറ്റയെ ഒരുനോക്ക് കാണാൻ കൊതിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ഓടിക്കൊണ്ടി രിന്നു…

………………. ………………. ………………

“വയസ് പത്തൊമ്പതായില്ലേ..ഇനി നീയൊന്ന് പോയിപ്പഠിക്ക് … ഇന്നാ എ.ടി.എം കാർഡ് … ഞങ്ങളുടെയൊക്കെ കാലത്ത് ചന്തയിൽ പോയി……….” പഴം പുരാണവും ഉപദേശവും മേമ്പൊടി ചേർത്ത് അതിരാവിലെ അച്ചൻ പറഞ്ഞുവിട്ടതാണ് മാർക്കറ്റിൽ…

“അവനെപ്പോഴേ പോകാൻ റെഡിയാ.. നിങ്ങള് എ ടി എം കാർഡ് കൊടുത്താലല്ലേ.. വണ്ടിയെടുക്കാനും സമ്മതമില്ലല്ലോ..” വലിയ രണ്ട് മൂന്ന് ഷോപ്പറും നീണ്ട ലിസ്റ്റുമായി അമ്മ വന്ന് അച്ചന് മറുപടി കൊടുത്ത് പോയി വരാൻ പറഞ്ഞു.. ബോർഡിൽ എൻജിനിയറായ അച്ചന്റെ സ്വഭാവം പല സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും പോലെ തന്നെ…

ഒരു വക കടുപിടുത്തം എന്നാൽ ചില സമയം കാര്യം നടക്കാൻ വേണ്ടി ഉദാരമതിയാവും.. അച്ചൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ മാത്രമേ വണ്ടിയോട്ടാൻ അനുവാ ദമുള്ളു.. എന്നാൽ പണ്ട്സൈക്കിൾ പ്രായത്തിൽ തൊട്ടേ അമ്മ അറിയാതെ സിഗററ്റ് വാങ്ങാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടും..

എന്നാൽ അല്ലാത്ത സമയം വീടിന്റെ മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിലെ ചവിട്ടാൻ അവകാശമുള്ളു..! അത് പൊലെ ഇപ്പോൾ അച്ചന് തോന്നുന്ന കാര്യത്തിലേ ബൈക്ക് തന്ന് വിടു.. പക്ഷെ കാറിന്റെ ചാവി ഇതുവരെ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ തന്നിട്ടില്ല..

…. വിരുന്നുകാരായി ചിറ്റയും കുടുംബവും വരുന്നത് കൊണ്ട് ആ വണ്ടിയിൽ കയറി വരാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ വലിയ ആവേശമായെങ്കിലും പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. നീണ്ട ലിസ്റ്റ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ടൗണിൽ നിന്ന് വാങ്ങി ചിറ്റയുടെ വണ്ടിയ്ക്ക് കാത്ത് നിന്ന് കയറി വരാൻ ശട്ടം കെട്ടി വിട്ടതാണ്…