അതേ, സ്വാപ്പിങ്ങ് തന്നെ. എന്തു പറയുന്നു?
അതൊക്കെ ശരിയാവുമോ രാജേട്ട, കാര്യം നമ്മുടെ സൊസൈറ്റിയും പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു്. എന്നാലും?
നിനക്കു സമ്മതമാണൊ? അതു പറ.
രാജേട്ടന്റെ ഇഷ്ടം. പക്ഷേ, പിന്നീടു് നമ്മുടെ ഫാമിലി ലൈഫ് തകരാൻ പാടില്ല. ഇപ്പോഴത്തെ കുറച്ചു സുഖത്തിനു വേണ്ടി നമ്മുടെ ജീവിതം തുലക്കരുതു്.
അതൊന്നും നീ പേടിക്കണ്ട. ഇതു മൂലം ഒരിക്കലും നമ്മുടെ ജീവിതം തകരില്ല. പോരെ? മതി. പക്ഷേ, ആരാ ആളു? ആളെയൊക്കെ നീ അറിയും. നമുക്കു വേണ്ടപെട്ടവൻ തന്നെയ. പ്രകാൾ. 863B? അബ?
അതെ. എന്താ നിനക്കു വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടോ?. അതല്ല. പക്ഷേ, അവനോടു് ഈ കാര്യമൊക്കെ എങ്ങിനെ പറയും? അതൊന്നും നീ അറിയേണ്ട. ഞാൻ പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിച്ചോളാം. ശരി തന്നെ. പക്ഷേ, ശാലിനി? അവൾ സമ്മതിക്കുമൊ?
അതൊക്കെ സമ്മതിക്കും. ഒരു ചെറിയ ഹിൻറ്റ് എനിക്കു ഇടക്കു വച്ചു കിട്ടിയതാണു. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെന്നു മാത്രം.
എന്നു വച്ചാൽ, അവർക്കു രണ്ട് പേർക്കും സമ്മതമാണെന്നു. അതേ സ്നേഹെ. എന്നാലും ഒന്നു കൂടി കൺഫേം ചെയ്യാം. എല്ലാം രാജേട്ടന്റെ ഇഷ്ടം. സ്നേഹ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
രജേഷിന്റെ വലിയമ്മയുടെ മകനാണു പ്രകാൾ വലിയമ്മയുടെ മൂന്നു മക്കളിൽ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ സന്തതി. രണ്ടു പേരും തമ്മിൽ ഒരു വയസ്സിന്റെ വ്യറ്റ്യാസം മാത്രം. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമൊക്കെ പേരാണു വിളിക്കുക.
ഏട്ടനും അനിയനും എന്നതിൽ ഉപരി ഏറ്റവും നല്ല സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നു പറയുന്നതാവും ശരി. അവർ തമ്മിൽ പറയാത്ത രഹസ്യങ്ങൾ ഇല്ല, ചെയ്യാത്ത വികൃതികൾ ഇല്ല. ചെറുപ്പ കാലത്തു ബാലി സുഗ്രീവന്മാർ എന്നായിരുന്നു അവരെ വിളിച്ചിരുന്നതു. അത്രക്കു വഴക്കാളിക്കൾ,
മറ്റ് കൂട്ടു കെട്ടുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ പ്രായപൂർത്തി ആയതൊടെ അവർ വേർ പിരിയാനാവത്ത സുഹൃത്തുക്കളെ പോലെ ആയി.
രാജേഷിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞാണു പ്രകാശിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതു. രജേഷിന്റെ കല്യാണ സമയത്തു തന്നെ പ്രകാൾ പറഞ്ഞിരുന്നു, എടാ രാജാ, നീ ആണു ഭാഗ്യവാൻ, സ്നേഹ നല്ല അടി പൊളി ചരക്കാണു് എന്നു.
ഇപ്പോഴും പറയും. നീ ആണെടാ ഭാഗ്യവാൻ എന്നു. ആഴ്ചച്ചയിൽ ഒരിക്കൽ രണ്ടു പേരും കൂടി ചെറിയൊരു മദ്യ സേവ ഉണ്ടു. അപ്പോൾ രണ്ടു പേരുടേയും ഉള്ളിൽ ഉള്ളതു മുഴുവൻ പുറത്തു വരും.
എല്ലാവർക്കും ഇക്കര നിൽക്കുമ്പോൾ അക്കര പച്ച, അല്ലെങ്കിൽ അക്കര നിൽക്കുമ്പോൾ ഇക്കര പച്ച, അങ്ങിനെയൊക്കെ അല്ലെ. സ്നേഹയുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രം പ്രകാൾ പറയുന്നതു സത്യമാണു. സൈ്വാന്തം ഭാര്യയായ ശാലിനിയെ പണ്ണുമ്പോഴും മനസിൽ സ്നേഹ ആയിരിക്കും. ശരിക്കു പറഞ്ഞാൽ സ്നേഹയെ ഒർത്തു കൊണ്ടാണു ശാലിനിയെ പണ്ണന്നതു തന്നെ.
വെള്ളിയാഴ്ചച്ച ദിവസം രാജേഷ് പ്രകാശിനെ കണ്ടു. നീയും ശാലിനിയും കൂടി എന്റെ വീട്ടിലേക്കു വാ, നാളെ നമുക്കു് അവിടെ കൂടാം. എന്താ വല്ല സ്പെഷലും ഉണ്ടോ? ഉണ്ടോ എന്നു ചോതിച്ചാൽ, ഉണ്ട്. നമ്മൾ അതിനെ സ്പെഷൽ ആക്കണം എന്നു മാത്രം. അതെന്താ? പ്രകാൾ വാ പൊളിച്ചു. എടാ, ജീവിതം ആകെ ബോറടിച്ചു തുടങ്ങി. സ്നേഹക്കു് എന്നും കേൻറ്റ്, എന്തോന്ന കസൈറ്റ്രൻറ്റ?
നിന്നോടു ഇടക്കു് ഞാൻ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് ഈ ഇടെയായി ബന്തപ്പെടാൻ ഒരു താൽപ്പര്യം ഇല്ല. വെറുതെ കിടന്നു തരും, അത്ര തന്നെ.
അതിന്റെ കാരണം കണ്ടു പിടിച്ചില്ലെ.
അതാണു ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാത്തതു, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നിനക്കു എതിർപ്പു ഉണ്ടാവുമൊ? ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ ആലോചിച്ചു തീരുമാനിച്ചതാണു.
ഞാൻ എന്തിനാ എതിർക്കുന്നതു്? കാര്യം എന്താ? പറയാം. പക്ഷേ, ഞട്ടരുതു്. ദെഷ്യപ്പെടുകയും അരുതു്. ഞാൻ എന്തിനു ഞട്ടണം? എന്തിനു ദേഷ്യപ്പെടണം? നീ വളച്ചൊടിക്കാതെ കാര്യം പറ. അതു, ഒരു സ്വാപ്പിങ്ങ് നടത്തിയാലൊ?
സ്വാപ്പിങ്ങോ? എന്നു വച്ചാൽ,
എടാ അതു പിന്നെ, നാളെ ഒരു ദിവസത്തേക്കു് നമ്മൾ സ്നേഹയേയും ശാലിനിയേയും എക്സ്ചേഞ്ഞ ചെയ്യുന്നു. എന്തു പറയുന്നു?