ഞാൻ: ഇല്ല മാഡം…. ഞാൻ പറഞ്ഞു ശരിയാക്കാം.
ലീലാമ: ശരി… ലാസ്റ്റ് വാർണിങ്ങ് ആണിത്. മനു ഇവരെയും കൂട്ടി പൊക്കൊളു…. ഇനി നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ആരാ വരാ?
മറ്റ് മൂന്നു പെൺകുട്ടികളെ നോക്കി അവർ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: മാഡം… അവരെ കൂടി ഒന്ന്… ഇനി അവരുടെ വീട്ടുകാർ വന്നാൽ…
ലീലാമ: മനു…. അത് ശരിയാവില്ല. ഇവരുടെ. വീട്ടുകാരും അറിയട്ടെ, എന്നാലെ പഠിക്കൂ.
ഞാൻ: മാഡം… എന്നെ പോലെ ആവില്ല എല്ലാവരും. വീട്ടിൽ പ്രശ്നം ആയി ഇവർ എന്തേലും അബദ്ധം കാണിച്ചാൽ പിന്നെ…
അതുകേട്ട് മാഡം ഒന്ന് കൂൾ ആയി.
ലീലാമ: മ്മ്… എല്ലാവരും ഇപ്പൊ പൊക്കോ… ഇത് ലാസ്റ്റ് വാണിംഗ് ആണ്. അഞ്ചിനെയും കെട്ടിച്ചു വിടണം വേഗം.. അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടുകാർക്കു ചീത്തപേര് കേൾപ്പിക്കും.
ഞാൻ അവരെ അഞ്ചുപേരെയും നോക്കി. പിന്നെ പോവാം എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി. അനശ്വര, നിഖില, ദർശന എന്നാണ് മക്കളുടെ ആ കൂട്ടുകാരികളുടെ പേര്.
ഞാൻ കാറിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയതും അവർ മൂന്ന് പേരും അടുത്തേക്ക് വന്നു.
അനശ്വര: അങ്കിൾ… ഈ ഉപകാരം ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.
ഞാൻ: മ്മ്… അത് സാരമില്ല.
നിഖില: അങ്കിൾ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ കാര്യം പോക്കായേനെ.
ദർശന: അതെ… വീട്ടിൽ എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ തല്ലി കൊന്നേനെ.
അനശ്വര: എൻ്റെ വീട്ടിലും അത് തന്നെയാ അവസ്ഥ.
ഞാൻ: ഇനി ഇതുമാതിരിയുള്ള പരിപാടി നിർത്തിക്കോ. അതും കോളേജിൽ വെച്ച്.
അതുകേട്ടു അവർ കുറച്ചു നാണത്തോടെ നിന്നു.
ആവണി: ഡാഡി… ഇവര് കൂടി വന്നോട്ടെ.
ഞാൻ: വരുന്നുണ്ടേൽ കേറിക്കോ.
അങ്ങനെ അവരെ കാറിൽ കയറ്റി ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്ന് പോന്നു. കൂട്ടികാരികളെ മൂന്നു പേരെയും അവരവരുടെ വീട്ടിൽ ആക്കി ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു.
ഞാൻ: ഹാ… എന്താ രണ്ടുപേരും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നെ?
ആവണി: അത്… ഡാഡി….
ഞാൻ: പ്രശ്നം എല്ലാം തീർന്നില്ലേ, ഇനി ഒന്ന് ഉഷാറായിക്കോ.
അർച്ചന: അല്ല ഡാഡി…ഡാഡി കോളേജിലേക്ക് വന്നത് എന്തിനാണ് എന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചാൽ എന്താ പറയാ?
ഞാൻ: ആഹാ… അത് വിചാരിച്ചു ഇരിക്കാണോ? അതെ കുറിച്ചു പേടിക്കണ്ട.
ആവണി: എന്തെ?
ഞാൻ: നിങ്ങളുടെ കോളേജിൽ നിന്ന് വിളിപ്പിച്ചിട്ട് പോകുന്നതാണെന്ന് ഞാൻ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. കൂട്ടുകാരൻ വിളിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.
ആവണി: ഹോ… ശരിക്കും?
ഞാൻ: അതെ…
അർച്ചന: ലവ് യു ഡാഡി… ഇപ്പോഴാ ഒന്നു സമാധാനം ആയത്.
ഞാൻ: മ്മ്.. ശരി ശരി… ഈ ഹോസ്റ്റലിൽ വെച്ചുള്ള പരിപാടി ഒക്കെ നിർത്തിക്കോ. കാര്യം നിങ്ങൾ പ്രായപൂർത്തി ആയി, അങ്ങനെ ഉള്ള വീഡിയോ ഒക്കെ കാണൽ ശരി തന്നെ. പക്ഷെ പെണ്ണുങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഉള്ള പരിപാടി മറ്റുള്ളവർ കണ്ടാൽ ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഇരിക്കുമെന്നു മനസിലായില്ലേ?
ആവണി: അത്… ഡാഡി….. ഞങ്ങൾ വെറുതെ.
ഞാൻ: മ്മ്…. വെറുതെ… നിങ്ങൾക്ക് ബോയ് ഫ്രണ്ട്സ് ഒന്നുമില്ലേ?
അർച്ചന: ഈ ഗേൾസ് ഒൺലി കോളേജിലോ?
ഞാൻ: ആഹാ… അപ്പോ കിട്ടിയാ കൊള്ളാം, അല്ലെ?
ആവണി: ഒന്ന് പോ, ഡാഡി.
ഞാൻ: നിങ്ങൾക്ക് വീട്ടിൽ സ്ഥലം ഇല്ലാതെയാണോ ഹോസ്റ്റൽ തിരഞ്ഞെടുത്തത്?
ആവണി: അയ്യേ…. അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല.
അർച്ചന: ഹോ… അപ്പോ ഡാഡിക്ക് കുഴപ്പമില്ല, അല്ലെ?
ഞാൻ: എന്തിന് എനിക്ക് കുഴപ്പം. നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പ്രായപൂർത്തി ആയവരും എല്ലാം അറിയുന്നവരുമാണ്. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ ഇഷ്ടങ്ങൾ അല്ലെ.
ആവണി: ഡാഡിക്ക് ഇത്രയും വിശാലമായ മനസാണെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല.
ഞാൻ: അറിഞ്ഞേൽ….
അർച്ചന: അമ്മയെ പോലെ ഞങ്ങളയും രാത്രി ഓളിയിട്ടെനെ.
അതുകേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി.
ആവണി: അയ്യോ.. ഡാഡി കാരണം അല്ല… അമ്മയെ പോലെ ഞങ്ങൾക്കും സൗണ്ട് കുറച്ചു കൂടുതലാണ്.
അർച്ചന: ആ സൗണ്ടാണ് ഞങ്ങളെ ഇന്ന് പെടുത്തിയത്.
ഞാൻ: ആഹാ.. അപ്പോൾ ഇത് സ്ഥിരം പരിപാടിയാണല്ലേ. നടക്കട്ടെ നടക്കെട്ടെ, രണ്ടിനെയും കെട്ടിക്കാറായി.
ആവണി: അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല. ഇടക്ക്…
ഞാൻ: ഇനിയെ…. വീട്ടിൽ ഉള്ള പരിപാടികൾ മതീ, കേട്ടോ.
അർച്ചന: ശരി ഡാഡി…
ആവണി: അല്ല ഡാഡി…വീട്ടിൽ ഉള്ളത് എന്ന് പറഞ്ഞാ എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചത്?