അർച്ചന: അമ്മേ…. ഡാഡി… ഞങ്ങൾ കോളേജിലേക്ക് പോവുകയാണ്.
അർച്ചനയും ആവണിയും അങ്ങനെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
അമ്മ: വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് പോ പിള്ളേരെ.
ആവണി: നേരം വൈകി, ഞങ്ങൾ മെസ്സിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചോളാം.
അതും പറഞ്ഞ് അവർ വേഗം പോയി.
വിദ്യ: ആഹാ… മനു അമ്മയെ വിഷ് ചെയ്തില്ലല്ലോ.
ഞാൻ : മദേഴ്സ് ഡേ അല്ലേ? എനിക്ക് അമ്മയില്ലല്ലോ.
ശ്രുതി: ആഹാ…. ഇതും അമ്മ തന്നെയാണ് മനു.
ഭാനുപ്രിയ: അതെ…. ഞാനും നിൻ്റെ അമ്മ തന്നെയാണ്. ഈ മൂന്നു പേരെയും പോലെ തന്നെയാണ് എനിക്ക് നീയും.
വിദ്യ: എന്നാ മനു അമ്മക്ക് ഉമ്മ കൊടുക്ക്.
ഭാനുപ്രിയ: ഇങ്ങു വാ ചെക്കാ.
അമ്മ എന്നെ പിടിച്ച് സൈഡിൽ നിർത്തി ഇടുപ്പിൽ കൂടി പുറത്തുകൂടെ കൈ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.
ഭാനുപ്രിയ: തന്നോ…
മുഖം ചിരിച്ച് കവിൾ എൻ്റെ മുഖത്തോട് അടുപ്പിച്ച് അമ്മ പറഞ്ഞു. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു വിഷ് ചെയ്തു.
മേഘ: അത് പറ്റില്ല ചുണ്ടിൽ കൊടുക്കണം.
ശ്രുതി: അതെ… ഞങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെയല്ലേ, അതുകൊണ്ട് കൊടുക്കാം.
ഭാനുപ്രിയ: ചുണ്ടിൽ വേണോ പിള്ളേരെ, ഇതൊരു ചെക്കനല്ലേ.
വിദ്യ: ആഹാ, ചെക്കൻ ആണായാലും പെണ്ണായാലും മക്കൾ മക്കൾ തന്നെയാണ്.
അവരുടെ മുന്നിൽ വച്ച് അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിക്കാൻ എനിക്ക് ചെറുതായിട്ട് ഒരു ചമ്മൽ വന്നിരുന്നു.
ഭാനുപ്രിയ: മ്മ്…. എന്നാൽ ഞാൻ കൊടുക്കാം.
എൻ്റെ ചമ്മുന്ന മുഖം കണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു.
വിദ്യ: ഏയ്.. മനു കൊടുക്കും. അങ്ങനെയാണ് വേണ്ടത്.
ഞാൻ: ശരി…
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
ഭാനുപ്രിയ: മ്മ്… മതി മതി.
അമ്മ ചുണ്ട് നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ശ്രുതി: ആഹാ… മനു ശരിക്ക് കൊടുക്ക്.
വിദ്യ: ആ, കള്ളി, ചുണ്ട് നുണ പറയുന്നത് കണ്ടില്ലേ.
ഞാൻ മുഖം അമ്മയുടെ മുഖത്തിന് നേരെ അടുപ്പിക്കുമ്പോൾ ആ ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി വിടർന്നു നിന്നിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഞാനെന്തു ചെയ്തു അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ മുട്ടിച്ചതും എൻ്റെ മേൽ ചുണ്ട് അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലേക്ക് കയറിയും എൻ്റെ കീഴിലുണ്ട് അമ്മയുടെ താഴെയും നിന്നു. പെട്ടെന്ന് ഞാൻ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി വലിച്ചു വിട്ടു.
ഞാൻ: ഹാപ്പി മദേഴ്സ് ഡേ അമ്മേ..
ആ രംഗം കണ്ടതും മൂന്നുപേരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ഭാനുപ്രിയ: ഹാ… അയ്യേ… തെമ്മാടി.
അമ്മയെനെ അടിക്കാനായി കയ്യോങ്ങിയതും ഞാൻ കുറച്ചു മാറുന്നു. അമ്മ നാവുകൊണ്ട് ചുണ്ട നനയിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
വിദ്യ: അമ്മേ… അമ്മയ്ക്ക് റസ്റ്റ് ആണ്. ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാം.
ഭാനുപ്രിയ: അതെന്തു പറ്റി അങ്ങനെ?
വിദ്യ: മദേഴ്സ് ഡേ അല്ലേ, ഇന്നൊരു ദിവസം റസ്റ്റ് ചെയ്തോളൂ.
ശ്രുതി: അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നീയും ഒരു അമ്മയല്ലേ, നീയും പോയി റസ്റ്റ് ചെയ്തോളു. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നോക്കിക്കോളാം.
വിദ്യ: അത് വേണ്ട, എൻ്റെ മക്കൾ കോളജിൽ പോയേക്കല്ലേ. എവിടെപ്പോ അമ്മയായിട്ട് നമ്മുടെ അമ്മ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് മൂന്നുപേർക്കും ഇന്ന് പണികൾ ചെയ്യാം.
മേഘ: ആദ്യം വല്ലതും കഴിക്ക്, വന്നിട്ട് ആവാം ബാക്കി.
ഭാനുപ്രിയ: എന്നാ അങ്ങനെ ആവട്ടെ. മനു… വന്നിരിക്ക് ചെക്കാ.
അമ്മ എന്നെ കണ്ണുതുറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവർ ചിരിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു. ഇഡലിയും സാമ്പാറുമായിരുന്നു ബ്രേക്ഫാസ്റ്റിന്.
ഞാൻ: ഹാ… അമ്മയുടെ ഇരുന്നു എല്ലാവർക്കും ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാം.
എനിക്ക് വിളമ്പി തരുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞത്.
ഭാനുപ്രിയ: ഞാൻ കഴിച്ചോളാം ചെക്കാ, നിങ്ങൾ കഴിക്ക്.
വിദ്യ: ചേട്ടാ, ആ കസേര എനിക്ക് അമ്മയ്ക്ക് ഇരിക്കാൻ സ്ഥലം കൊടുത്തേ.
മേഘ: ഏ…. ചേട്ടാനോ. അമ്മ ഇത് കേട്ടില്ലേ, ഇവള് മനുവിനെ ചേട്ടൻ എന്ന് വിളിച്ചു.
വിദ്യ: അത് ആ ഫ്ലോയിൽ അങ്ങനെ വന്നതാ.
ഭാനുപ്രിയ: അതിനെന്താ? ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നിൻ്റെ കെട്ടിയോൻ തന്നെയല്ലേ. അതുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ വിളി ആവാം.
ഞാൻ: അയ്യേ…. ‘ചേട്ടൻ’ വിളിയോ. എന്തോ പോലെ. മനൂന്ന് തന്നെയാ കേൾക്കാൻ സുഖം.