അങ്ങനെ മമ്മിയെ വളക്കാനുള്ള പ്ലാനുകൾ ആലോചിച്ചു തുടങ്ങി. കമ്പിക്കഥകളിൽ ഇഷ്ടം പോലെ അമ്മക്കളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. തട്ടലുംമുട്ടലും ഒന്നും പോരാ. അതൊക്കെ എപ്പോഴും ഉള്ളതാണ്. അതിലൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നുമില്ല. മമ്മിയുടെ മടിയിലും കിടക്കും. അപ്പോൾ കുറച്ചൂടെ മുമ്പോട്ടു വല്ലതും നോക്കണം. ഞാനോർത്തു. ഒരു ദിവസം മമ്മിയുടെ മടിയിൽ കിടന്നപ്പോൾ ഞാൻ മമ്മിയുടെ മുലയിലേക്ക് നോക്കി. മമ്മി ആദ്യം കാര്യമാക്കിയില്ല. പിന്നെ ചോദിച്ചു. “എന്താടാ?” “ഓ.. ഞാനോർക്കുവാരുന്നു”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എന്ത്?”, മമ്മി ചോദിച്ചു. “അല്ല.. മമ്മിയുടെ മുല കുടിച്ചിട്ട് എത്ര കൊല്ലം ആയെന്ന്”, എന്ത് ധൈര്യത്തിലാണ് ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് ഇന്നും അറിയില്ല.
മമ്മി അത് കേട്ട് ഞെട്ടുമെന്നു കരുതിയ എനിക്ക് തെറ്റി. “അമ്പടാ അവന്റെ ഒരു പൂതി. ഇപ്പോഴും കുഞ്ഞുവാവയാണെന്നാണ് അവന്റെ വിചാരം” മമ്മി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞെട്ടിയത് ഞാനാണ്. ഇനി എന്ത് ചെയ്യും? ഞാനാലോചിച്ചു. “അതേല്ലോ. ഞാൻ മമ്മിയുടെ കുഞ്ഞാവയാ”, ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് മമ്മിയുടെ മൂക്കിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചു. കയ്യ് കൊണ്ട് മമ്മിയുടെ മുലയിൽ ഒന്ന് അമർത്തിക്കൊണ്ടാണ്
പിടിച്ചതും. അപ്പോൾ മമ്മി ഒന്ന് ഞെട്ടിയത് പോലെ. “ഒന്ന് പോടാ. ഇന്ന് നിനക്ക് കൊഞ്ചൽ കുറച്ചു കൂടുതലാണല്ലോ?”, മമ്മി ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഒന്നൂടെ മമ്മിയുടെ മൂക്കിൽ പിടിച്ചു. ഇപ്രാവശ്യം കയ്യ് നല്ലപോലെ മുലയിൽ അമർത്തിയാണ് മൂക്കിൽ പിടിച്ചത്.
“മതി കൊഞ്ചിയത്. എണീറ്റ് പോടാ”, മമ്മിയുടെ സ്വരത്തിൽ ചെറിയ ഒരു പതറിച്ച പോലെ. “എന്നെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വിട്ടിട്ട് മമ്മിക്ക് ആരെ കിടത്താനാ? പപ്പയും ഇവിടെ ഇല്ല”, ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞു. “ഒന്ന് പോടാ. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആരെയും അങ്ങനെ കിടത്താൻ കൊതിയൊന്നുമില്ല”, മമ്മി പറഞ്ഞു. “അത് പോരാ. നമുക്ക് ആരെയെങ്കിലും കണ്ടു പിടിക്കാം”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. “നിനക്കിതു എന്തിന്റെ കേടാ സാമേ?”, മമ്മി ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.
“മമ്മി എന്നോട് എണീറ്റ് പോകാൻ പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ? നമുക്ക് ആ രാജപ്പനെ വിളിക്കാം. അവനാകുമ്പോൾ ഇടക്കെല്ലാം ഇവിടെ പണിക്കു വരുന്നുണ്ടല്ലോ. ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഓക്കേ”. മമ്മി ഞെട്ടിയത് ഒരു ഒന്ന് ഒന്നര ഞെട്ടൽ ആയിരുന്നു. മമ്മിയുടെ ശരീരം മൊത്തം കിലുകിലാ വിറച്ചതു എനിക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ മമ്മിയുടെ മുഖത്ത് രക്തമേയില്ല. വിളറി വെളുത്തിരിക്കുന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു സോഫയിൽ ഇരുന്നു. ഇനി ഒളിച്ചുകളിയുടെ ആവശ്യം ഇല്ല. ഞാൻ ഓർത്തു. ഞാൻ മമ്മിയുടെ അടുത്തോട്ടു ചേർന്നിരുന്നു. “മമ്മി”, ഞാൻ പതിയെ വിളിച്ചു. മമ്മിയുടെ കണ്ണിൽ കൂടെ കണ്ണ് നീര് ഒഴുകിയിറങ്ങി. അത് കണ്ടു എന്റെ ഹൃദയം പിടഞ്ഞു. പക്ഷെ ഈ സിറ്റുവേഷൻ മാറ്റിയെടുക്കണമല്ലോ.
“മമ്മി.. ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല.. മമ്മി ഒന്നും കേട്ടിട്ടുമില്ല”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ മമ്മിയെ കയ്യ് കൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. മമ്മി എന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞു. കരയട്ടെ. എന്നാലേ മനസ് ഒന്ന് ക്ലിയർ ആകു. ഞാനോർത്തു. കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു മമ്മിയുടെ കരച്ചിൽ ഒന്ന് മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ മമ്മിയെ പിടിച്ചു മാറ്റി. മമ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു. “അയ്യേ… ഇത്രേ ഉള്ളോ എന്റെ ഷേർളി കൊച്ചു?” ഞാൻ ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ചുമ്മാ ഒരു തമാശക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ? ഒന്ന് ചിരിച്ചേ”. ഞാൻ മമ്മിയുടെ കക്ഷത്തിൽ ഇക്കിളിയിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. മമ്മി ഒന്ന് ഇളകി. ചിരിച്ചൊന്നും ഇല്ല. “പോട്ടെ മമ്മി. ഐ ആം സോറി. എന്റെ ചക്കര മമ്മി അല്ലെ?”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എനിക്കറിയാം രവി നിന്നോട് പറഞ്ഞെന്നു”, താഴോട്ടു നോക്കി കൊണ്ട് മമ്മി പറഞ്ഞു. “ഞാനാടാ നിന്നോട് സോറി പറയേണ്ടത്”, മമ്മി എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പോട്ടെ മമ്മി. ഞാൻ അത് വിട്ടു”.
“മമ്മിയെ ഞാൻ ഒട്ടും കുറ്റം പറയില്ല. പപ്പാ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ. മമ്മിയുടെ ജീവിതം ഇങ്ങെനെ വെറുതെ പോകുവല്ലേ?”, ഞാൻ സെന്റി അടിച്ചു. “ഓ.. അതൊന്നും സാരമില്ലടാ”, മമ്മി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എന്നാലും വേണേൽ എന്നോടൊന്ന് പറയാരുന്നു”, ഞാൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. “എന്താടാ പറഞ്ഞെ?”, മമ്മി ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എടാ കള്ളത്തെമ്മാടി.. ഞാൻ കേട്ടു. അമ്പടാ.. മകനോട് തന്നെ പറയണം അല്ലെ?”, മമ്മി എന്റെ ചെവിക്കു പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.