മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ – 14 8അടിപൊളി 

ഏഴാംവളവ് വീശിയൊടിച്ചതും മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ മനസിലേക്ക് വേറൊരു ചിന്ത കയറി വന്നു.അതോർത്തതും ജീപ്പിന്റെ ഗിയർ ലിവർ പോലെ അവന്റെ കുണ്ണ നിന്നാടി.

സൗമ്യയുടെ അച്ചമ്മ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റാണ്. രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം കൂടി അവിടെ കിടക്കേണ്ടിവരുമെന്നാണ് ഇന്നലെ സൗമ്യ പറഞ്ഞത്. അവളുടെ അച്ചനും അമ്മയും ആശുപത്രിയിൽ അച്ചമ്മക്ക് കൂട്ടിരിക്കുകയാണ്.
രാത്രി നാൻസിയാണ് സൗമ്യക്ക് കൂട്ട് കിടക്കാൻ പോകുന്നത്…

ഹൊ.. ഹൊ… ഹൊയ്….
മാത്തുക്കുട്ടി ഉച്ചത്തിലൊന്നലറി.
ഇതാണവസരം… രണ്ട് കഴപ്പികളേയും ഒരുമിച്ച് കിട്ടാനുള്ള ഇതിലും നല്ലൊരവസരം ഇനി വേറെ ഉണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

അടക്കാനാവാത്ത സന്തോഷത്തോടെ മാത്തുക്കുട്ടി ജീപ്പ് ഒരു സൈഡിലേക്കൊതുക്കി ഓഫാക്കി.
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൊബൈലെടുത്ത് നാൻസിയുണ്ടാക്കിയ കുരുവികൾ എന്ന് പേരിട്ട വാട്സപ് ഗ്രൂപ്പ് നോക്കി. രണ്ടാളും രാവിലെ ഗുഡ്മോണിഗ് ഒക്കെ അയച്ചിട്ടുണ്ട്.
അവൻ തിരിച്ചൊരു ഹായ് വിട്ടു. പിന്നാലെ ഒരു വോയ്സ് മെസേജും.

“ഹലോ, നാൻസീ.. സൗമ്യേ… രണ്ടാളും ക്ലാസിലാണോ… ?“

“പിന്നേയ്…രണ്ടാളോടും എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്….”

“നിങ്ങള് രണ്ടാളും രാത്രി സൗമ്യയുടെ വീട്ടിലല്ലേ കിടക്കുന്നേ….?”

“ഇന്ന് രാത്രി ഞാനങ്ങോട്ട് വന്നോട്ടേ…?”

“നിങ്ങൾക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ മാത്രം…”

“ഇത് കേട്ടാൽ ഒരു മറുപടി പറയണേ…?”

നാലഞ്ച് വോയ്സ് വിട്ട് മാത്തുക്കുട്ടി ഫോൺ പോക്കറ്റിലിട്ട് വണ്ടിയെടുത്തു.

 

സൗമ്യയും, നാൻസിയും ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് ജീപ്പ് നിർത്തിയ സ്ഥലത്തേക്ക് നടക്കുകയാണ്.അവരുടെ തുളുമ്പുന്ന ചന്തികണ്ട് വാണം വിടാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു നിര തന്നെ ടൗണിലുണ്ട്.
എല്ലാവരേയും കൊതിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ചന്തികൾ നന്നായി തെന്നിച്ചാണ് രണ്ടാളും നടക്കുന്നത്.

“എടീ… മാത്തുക്കുട്ടിയുടെ മെസേജ്..”

ഫോണിൽ തോണ്ടിക്കോണ്ട് നടന്ന സൗമ്യ പറഞ്ഞു.
നാൻസിയും ഫോണെടുത്ത് നോക്കി.

രണ്ടാളും അവന്റെ മെസേജ് കേട്ടു.

“സൗമ്യേ… എന്ത് വേണം… ? “

എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ് നാൻസി, സൗമ്യയോട് ചോദിച്ചു.

“നീ പറ…”

“എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇത് നല്ലൊരവസരമാണെന്നാ.. ടോണിച്ചനോടൊപ്പം നമുക്ക് വേണേൽ എന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ചും കൂടാം… മാത്തുക്കുട്ടിയെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല..
രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ നിന്റച്ചനും അമ്മയും വരില്ലേ ..?
അപ്പോ ഇന്ന് രാത്രി അവൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരട്ടെ… മാത്തുക്കുട്ടിയുമായി വേറൊരവസരം ഇനി കിട്ടാൻ പാടാ… “

നാൻസി നന്നായി ആലോചിച്ച് പറഞ്ഞു.

“എടീ… അപ്പോ ഇച്ചായനോ… ? ഇച്ചായൻ രാത്രി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരില്ലേ… ?”

“അത് സാരമില്ലെടീ… ഇച്ചായനോട് ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞോളാം..ഇച്ചായനറിയാലോ നമ്മൾ മാത്തുക്കുട്ടിയെ സെറ്റാക്കിയ കാര്യം… മാത്രമല്ല, ടോണിച്ചായന് ഒരു ദിവത്തെ റസ്റ്റ് അത്യാവശ്യമാ.. പാവം ആകെ തളർന്ന് പോയിട്ടുണ്ട്….”

നാൻസി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“എടീ നാൻസീ… ഞാൻ വേറൊരാ ഐഡിയ പറയട്ടേ… ?
നമുക്ക് രണ്ടാളോടും വരാൻ പറഞ്ഞാലോ…”

സൗമ്യ ആർത്തിയോടെ ചോദിച്ചു.

“ അത്പൊളിക്കും..പക്ഷേ, അതിന്ന് വേണ്ട… എടീ പോത്തേ, മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് അറിയില്ലല്ലോ നമ്മൾ ടോണിച്ചനോടൊപ്പം കുത്തിമറിഞ്ഞ കാര്യം… അതിന്ന് നമ്മൾ മാത്തുക്കുട്ടിയോട് പറയും… അവർ രണ്ട് പേരും സംസാരിച്ച് ഒരു ധാരണയിലെത്തെട്ടെ… മിക്കവാറും മറ്റന്നാൾ തന്നെ രണ്ടാളെയും നമുക്കൊരുമിച്ച് വിളിക്കാം…”

“എടീ… അതോർത്തിട്ട് എനിക്ക് ഒലിക്കുന്നെടീ…”

പുറത്തേക്ക് വഴുതിച്ചാടിയ നനഞ്ഞ കന്തിനെ, ചുളകൾ കൊണ്ട് ഇറുക്കിക്കൊണ്ട് സൗമ്യ പറഞ്ഞു.

“എന്നാപിന്നെ നീ മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് വോയ്സ് വിട്… ഒരെട്ട് മണിയാവുമ്പോ വരാൻ പറ…”

“അത് വേണ്ട… നീ പറ നാൻസീ… “

സൗമ്യ ചിണുങ്ങി.

“എടീ പൂറീ… നിന്റെ വീട്ടിലേക്കല്ലേ ക്ഷണിക്കുന്നേ… അപ്പോ നീ തന്നെ വിളിക്കണം…”

“ഉം.. ശരി…”

സൗമ്യ ഫോണെടുത്ത് അവർ മൂന്ന് പേരും മാത്രമുള്ള ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് വോയിസയച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *